III SA/Po 927/13

Dnia 10 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki jawnej w L na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w opłacie paliwowej za poszczególne miesiące od stycznia do września 2006 roku I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L z dnia ... r. nr ... ; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w P na rzecz strony skarżącej kwotę ... tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia ... 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w L określił Spółka Jawna w L zobowiązanie w opłacie paliwowej za poszczególne miesiące od stycznia do września 2006 r. w łącznej kwocie 6.784,00 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P wydał w dniu ... 2011 r. decyzję w zakresie określenia stronie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do września 2006 r. Z tego względu powstał po stronie podatnika również obligatoryjny obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej. Organ I instancji podkreślił, że podnoszona przez stronę w toku postępowania argumentacja dotyczy zasadności obciążenia jej zobowiązaniem podatkowym w podatku akcyzowym, a nie kwestii opłaty paliwowej. Zgodnie z art. 37 h ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (j. t. – Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2571 ze zm.) wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanych do napędu pojazdów podlega opłacie paliwowej. Wprowadzenie na rynek krajowy oznacza czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Do paliw silnikowych zalicza się przy tym m .in. oleje napędowe o symbolu PKWiU 23.20.15. Obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na podmiocie podlegającym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego (art. 37 j) i powstaje on z dniem, w którym podmiot ten jest zobowiązany do uiszczenia podatku akcyzowego (art. 37 k). Podstawą obliczenia wysokości opłaty jest ilość paliw, od której podmiot ma zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 l ust. 1 i art. 37 m ust. 1). Organ dokonał wobec tego obliczenia wysokości należnej opłaty paliwowej w oparciu o dane wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P z dnia ... 2011 r. (wielkości wynikające z zakwestionowanych faktur VAT wystawionych przez ... ). W ocenie Naczelnika UC w L działalność Sp. z o. o. była działalnością fikcyjną a nabywany przez stronę olej pochodził z innego nieujawnionego źródła. W odwołaniu od decyzji strona podniosła argumenty dotyczące niezasadnego nałożenia na nią zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Zarzucono m. in. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez nieuwzględnienie okoliczności posiadania oleju napędowego przez W R, który winien być uznany za podatnika podatku akcyzowego. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w P decyzją z dnia ... r. nr ... utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając jego ustalenia faktyczne i rozważania prawne. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że konsekwencją powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P wydał w dniu ... r. decyzję określającą wobec strony zobowiązanie podatkowe za poszczególne miesiące od stycznia do września 2006 r. Organ II instancji decyzją z dnia ... 2011 r. utrzymał tę decyzje w mocy. Zarzuty podniesione w odwołaniu dotyczyły bezpośrednio kwestii zasadności nałożenia na stronę podatku akcyzowego, która została rozstrzygnięta powyższą decyzją ostateczną z dnia 7 grudnia 2011 r. W skardze na decyzję organu II instancji zarzucono m. in. : - naruszenie art. 122, art. 191, art. 188 w zw. z art. 123 Ordynacji podatkowej poprzez niezbadanie wszystkich okoliczności dotyczących nabywania spornego towaru przez stronę - naruszenie art. 37 k ust. 1 i art. 37 h ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym w zw. z art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 6, art. 4 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym i art. 4, art. 6 i art. 7 O. p. poprzez nieuwzględnienie tego, że obowiązek podatkowy ciążył na W R. Postawiono też zarzut naruszenia art. 5, art. 59 § 1 i art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż bezsporne jest, że paliwo zanim zostało dostarczone stronie skarżącej było we władaniu W R. Ponieważ w toku postępowania nie został wskazany poprzednik W R (inny podmiot, który był posiadaczem oleju dostarczanego stronie), nie sposób dojść do wniosku, że jedynie pośredniczył on w dostawach oleju napędowego. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, powołując się generalnie na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 17 maja 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego oraz o uchylenie decyzji obu instancji i umorzenie postępowania, przedkładając do akt sprawy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia ... 2013 r. nr..., wydaną po uwzględnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2012r. (sygn. akt III SA/Po 371/12), na mocy której uchylono decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P z dnia ... 2011 r. nr ... i umorzono postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania, także procedowania organu przed jej wydaniem. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. w postępowaniu przed sądem obowiązuje zasada oficjalności, w myśl której nie jest on związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także niepodnoszonych w skardze. Granice rozpoznania skargi są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych, a z drugiej poprzez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego – zakaz reformationis in peius. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L z dnia ... r. określającą stronie skarżącej zobowiązanie w opłacie paliwowej za okres od stycznia do września 2006 r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t. j. - Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm.). Stosownie do art. 37h ust. 1ustawy opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych wykorzystywanych do napędu silników spalinowych. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych, o których mowa w ust. 1 rozumie się – zgodnie z art. 37 h ust. 2 ww. ustawy – czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe. W myśl art. 37j ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych, o których mowa w art. 37 h, ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym, obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmioty, o których mowa w art. 37 j) ust. 1 są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych (art. 37 k ust. 1 ustawy), a podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej, jest ilość paliw silnikowych, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37 j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 l ust. 1 ustawy). Z powyższej regulacji wynika, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej jest konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Ustalenia dokonane w postępowaniu określającym wysokość podatku akcyzowego były zasadniczo podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego w postępowaniu w przedmiocie podatku akcyzowego, a w konsekwencji – na podstawie art. 37 h, art. 37 j i art. 37 k ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym – również obowiązku zapłaty opłaty paliwowej. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P wydał w dniu ... 2011 r. decyzję nr ... określającą wobec strony zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od stycznia do września 2006 r. Organ II instancji decyzją z dnia ... r. utrzymał tę decyzje w mocy. Decyzja ta została zaskarżona do WSA w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 9 lipca 2012 r. orzekł o jej uchyleniu (sygn. akt III SA/Po 371/12). Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia ... 2013 r. nr ... uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P z dnia ... 2011 r. nr ... i umorzył postępowanie w sprawie (k. 62-65 akt sądowych). W uzasadnieniu wskazano, że W R był posiadaczem spornego paliwa przed dostarczeniem go stronie skarżącej, wobec czego stał się on podatnikiem, który nie wykonał ciążącego na nim obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym na wcześniejszym etapie obrotu paliwem. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, należało stwierdzić, że aktualnie brak jest podstaw faktycznych i prawnych do obciążenia strony skarżącej obowiązkiem uiszczenia opłaty paliwowej zgodnie z art. 37 h, art. 37 j i art. 37 k ustawy o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym, albowiem na mocy powyższej decyzji ostatecznej i prawomocnej uznano, że osobą zobowiązaną w podatku akcyzowym (a w konsekwencji również w opłacie paliwowej) jest inny podmiot -W R. Postępowanie w przedmiocie nałożenia na stronę skarżącą opłaty paliwowej stało się bezprzedmiotowe i winno być umorzone na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I wyroku. O kosztach postępowania oraz o wykonalności decyzji Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i 152 p.p.s.a. (punkt II i III orzeczenia).