III SA/Po 938/14

Dnia ... kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu ... kwietnia 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi X na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 30 maja 2014 r. nr ... w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2014 I. oddala skargę, II. przyznaje adwokatowi w od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę ... złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie ... złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Nakazem płatniczym z dnia 29 stycznia 2014 r. Wójt Gminy X. ustalił H. i M. łączne zobowiązanie pieniężne za 2014 r. w kwocie ... zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że wysokość podatku rolnego i podatku od nieruchomości ustalono na podstawie złożonej przez podatników informacji w sprawie podatku od nieruchomości i podatku rolnego, ewidencji gruntów i budynków, stosując stawki określone w przepisach podatkowych. H. i M. wnieśli odwołanie od wskazanej wyżej decyzji – nakazu płatniczego kwestionując jej prawidłowość, w szczególności odnośnie przyjętej powierzchni działek. Jak zarzucono, do dnia dzisiejszego nie dokonano prawidłowego pomiaru działek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w X. decyzją wydaną w dniu ... maja 2014 r. na podstawie art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), art. 1, art. 2, art. 17 i art. 18 ustawy d nia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. nr 79, poz. 856 z 2001 r. ze zm.), art. 233 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, powołując art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze, zm.), że podstawę wymiaru podatku stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, którą to ewidencję prowadzą starostowie. Dane te mają walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 ordynacji podatkowej i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Wszelkie zmiany danych w ewidencji winny być dokonywane wyłącznie w ramach odrębnego postępowania administracyjnego, prowadzonego przez organy właściwe do prowadzenia ewidencji. W przedmiotowej sprawie organ I instancji dokonał ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i od nieruchomości za 2014 r. zgodnie z danymi wynikającymi w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez Starostę X. (w aktach sprawy znajdują się wydruki z rejestru wg stanu na dzień 28 stycznia 2014 r.) oraz w sposób zgodny ze złożonymi przez podatników w roku 2014 r. informacjami w sprawie podatku od nieruchomości i podatku rolnego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że H. i M. są współwłaścicielami położonych na terenie gminy X. działek oznaczonych nr geod. 253/4 sklasyfikowanej jako grunty orne klasy IV b, oznaczonych symbolem R IV b o pow... ha i ... sklasyfikowanych jako grunty orne klasy III a i IV a, oznaczone symbolami R III a i R IV a o pow. łącznej ... zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej ... m². Rozpoznając kwestie ustalenia wysokości podatku rolnego organ ustalił, że podatnicy są współwłaścicielami gospodarstwa rolnego o pow. łącznej ... ha fizycznych, dane te jednoznacznie wynikają z wypisów z ewidencji gruntów dołączonych do akt sprawy. Zgodnie z art. 4 ust 1 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Organ I instancji prawidłowo, w oparciu o tabele przeliczników powierzchni użytków rolnych, zawartą w art. 4 ust 5 ustawy o podatku rolnym, przy uwzględnieniu powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji oraz ustaleniu, że gmina X. zaliczona jest do I okręgu podatkowego, ustalił liczbę hektarów przeliczeniowych, stanowiących podstawę opodatkowania podatkiem rolnym dla gruntów gospodarstwa rolnego, przyjmując, że ... ha fizycznych stanowi odpowiednio 1... ha przeliczeniowych, stanowiących postawę opodatkowania użytków rolnych podatkiem rolnym. Organ przy ustaleniu wysokości podatku rolnego uwzględnił także uchwałę Rady Gminy X. Nr ... z dnia ... października 2013 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta za 1 dt przyjmowanej, jako podstawę obliczenia podatku rolnego na obszarze gminy X. w 2014 r. Co do ustalenia wysokości podatku od nieruchomości, organ I instancji oparł się na informacji złożonej przez podatników, przyjmując do opodatkowania budynki mieszkalne o pow. użytkowej 153 m² i zastosował właściwą stawkę podatkową dla budynków mieszkalnych tj. 0,73 zł/m². Odnosząc się do przedstawionych w odwołaniu zarzutów, organ odwoławczy wyjaśnił, że ich weryfikacja jest niemożliwa w ramach przedmiotowego postępowania podatkowego. Jeżeli podatnicy nie zgadzają się z powierzchnią działek stanowiących ich współwłasność, których wielkości wynikają z zapisów prowadzonej przez Starostę X. ewidencji gruntów i budynków, to weryfikacja tych danych możliwa jest wyłącznie w postępowaniach geodezyjnych dotyczących kwestii wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając , m.in., że powierzchnia gruntów jest nieprawidłowa z uwagi na niedokończone pomiary geodezyjne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w X. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 21 ust 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki państwowej i gospodarki gruntami powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu tego wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, także w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku, niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej i zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W związku z tym, organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Także ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. – o podatku rolnym (Dz. U. 2006r., Nr 136, poz. 969 ze zm.) odsyła w art. 4 ust.1 pkt 1 wprost do ewidencji gruntów, stanowiąc, że podstawę opodatkowania podatkiem rolnym dla gruntów gospodarstw rolnych stanowi liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas pożytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. W przedmiotowym postępowaniu objęte deklaracją podatnika działki figurowały w ewidencji gruntów i budynków jako : działka o nr ewidencyjnym ... sklasyfikowana jako grunty orne klasy IV b, oznaczone symbolem R IV b o pow. 1,34 ha i działka o nr ... sklasyfikowana jako grunty orne klasy III a i IV a oznaczone symbolami R III a i R IV a o pow. łącznej .... Działka nr ... zabudowana jest budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej... m². Dokonując ustaleń odnośnie powierzchni nieruchomości gruntowej organy orzekające prawidłowo zatem oparły się na danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. Co do zasady bowiem, jak wynika ze wskazanych wyżej przepisów, organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń co do klasyfikacji gruntu, zatem wiążąca jest klasyfikacja gruntów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Jak prawidłowo wskazano w zaskarżonej decyzji, jeżeli podatnik kwestionuje powierzchnię gruntów ujawnioną w ewidencji gruntów i budynków, winien najpierw dokonać odpowiednich zmian w ewidencji. Kwestie związane z pomiarem gruntów, czy z ich rozgraniczeniem pozostają w gestii podatnika, który winien doprowadzić do zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków z rzeczywistym stanem dotyczącym posiadanych nieruchomości, o ile takie różnice zachodzą. W przedmiotowej sprawie brak informacji o tym, by skarżący podejmował jakiekolwiek działania zmierzające do dokonania zmian w ewidencji. Taki obowiązek nie spoczywa zaś na organach podatkowych. Dopóki zatem dane widniejące w ewidencji gruntów i budynków nie zostaną zmienione, organ podatkowy nie może przy ustalaniu podatku ich pominąć, gdyż stanowiłoby to naruszenie prawa materialnego tj. art. 21 ust.1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, (por. m.in. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r. sygn. akt II FPS 1/09, uchwala składu siedmiu sędziów z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt II FPS 2/13 dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie zatem organy podatkowe, w przedmiotowym postępowaniu dotyczącym wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego, były związane informacjami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, prawidłowo ustalając wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r Wobec powyższego, na podstawie art.151 i art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) oraz 18 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002, Nr 163, poz.1348 ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji.