III SA/Po 947/12

Dnia 9 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H B na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z dnia r. nr w przedmiocie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie nieważności postanowienia dotyczącego uchylenia zaskarżonej decyzji dotyczącej odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie wyłączenia spod opodatkowania gruntu stanowiącego część pasa drogowego postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia 17 lipca 2012 r. strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 lipca 2012r. w przedmiocie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie nieważności postanowienia dotyczącego uchylenia zaskarżonej decyzji dotyczącej odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie wyłączenia spod opodatkowania gruntu stanowiącego część pasa drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO, którym to organ na podstawie art. 216 § 1 w zw. z art. 165 § 2, art. 248 § 1 oraz 219 Ordynacji podatkowej (dalej O.p.) wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia SKO z dnia 28 maja 2012 r. . Zgodnie z art. 248. § 1. O.p. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się z urzędu lub na żądanie strony. Art. 165 § 2 zaś wskazuje, że wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje - gdy chodzi o postępowanie administracyjne - postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Dla oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi pierwszorzędne znaczenie ma zatem interpretacja art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w części, w której przewiduje on kognicję sądów administracyjnych w sprawach dotyczących postanowień. Przy uwzględnieniu przywołanej regulacji norma prawna zawarta w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zakresie postanowień, wyznacza kognicję sądów administracyjnych poprzez zaakcentowanie przedmiotu rozstrzygnięcia dokonywanego postanowieniem. Należy rozumieć ją w ten sposób, że jeżeli w określonej kwestii rozstrzyganej postanowieniem służy zażalenie, to po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt II GSK 352/05. LEX nr 197527). Postanowienie o wszczęciu postępowania jest jednak niezaskarżalne zażaleniem. Dopuszczalne będzie również złożenie skargi do sądu gdy postanowienie rozstrzyga sprawę co do istoty bądź kończy postępowanie. Jednak zaskarżone postanowienie nie jest również ani postanowieniem kończącym postępowanie (bowiem jest to postanowienie o wszczęciu postępowania), ani postanowieniem rozstrzygającym o istocie sprawy (bowiem rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w formie decyzji – art. 248 § 3 O.p.). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, uznał, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu. Mając to na uwadze, Sąd na podstawie cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.