III SA/Po 964/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R B na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wobec skarżącego jest prowadzone postępowanie egzekucyjne z siedmiu decyzji podatkowych na łączną kwotę [...] zł, co stanowi bardzo duże obciążenie finansowe dla strony z uwagi na osiągane przez nią dochody miesięczne z prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący utrzymuje niepracującą żonę i troje dzieci oraz płaci alimenty zasądzone na czwarte dziecko w kwocie [...] zł miesięcznie. W przypadku egzekucji spornych należności podatkowych skarżący będzie musiał pozbyć się środków trwałych swojego przedsiębiorstwa i nie będzie miał środków utrzymania dla swoich dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie. Należy wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie we wniosku zawartym w skardze zawarto w ocenie Sądu wystarczające uzasadnienie wykazujące na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano bowiem, że wobec skarżącego jest prowadzone postępowanie egzekucyjne z siedmiu decyzji podatkowych na łączną kwotę [...] zł, co stanowi bardzo duże obciążenie finansowe dla strony z uwagi na osiągane przez nią dochody miesięczne z prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący utrzymuje niepracującą żonę i troje dzieci oraz płaci alimenty zasądzone na czwarte dziecko w kwocie [...] zł miesięcznie. W przypadku egzekucji spornych należności podatkowych skarżący będzie musiał pozbyć się środków trwałych swojego przedsiębiorstwa i nie będzie miał środków utrzymania dla swoich dzieci. Wobec powyższego, mając na uwadze podniesione okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.