III SA/Po 970/09

Dnia 27 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Marzenna Kosewska ( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi spółki A na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 24 lipca 2009r. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego nr [...] postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia /-/ M. Górecka /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ M. Kosewska Informacją z dnia 24 lipca 2009 r. Zarząd Województwa Wielkopolskiego poinformowała skarżącą spółkę, iż zgodnie z regulaminem konkursu nr 05/I/2009 zgłoszony przez nią projekt "Wzrost konkurencyjności firmy A poprzez przekwalifikowanie Podstawowej Stacji Kontroli Pojazdów w Okręgową Stację Kontroli Pojazdów" został poddany ocenie merytorycznej, która to zakończyła się wynikiem negatywnym. W kryterium nr 5 skarżąca otrzymała 2 punkty na 6 możliwych, w kryterium nr 10 otrzymała 1 punkt na 3 możliwe, natomiast w kryterium nr 11 otrzymała 0 punktów na 2 możliwe. Pismem z dnia [...] r. spółka złożyła protest, zarzucając niewłaściwą ocenę kryterium nr 5, 7, 10 i 11. W uzasadnieniu podniesiono, że w biznesplanie w punkcie 2.3.3 wskazano uprawnienia diagnostyczne dla 3 pracowników firmy, których brak uniemożliwiłby funkcjonowanie nawet podstawowej stacji kontroli pojazdów. W związku z tym, zdaniem spółki, "uprawnienia" należy traktować jako licencję zawodową związaną bezpośrednio z projektem. Z kolei z punktu 3.1 biznesplanu wynika, że realizacja projektu będzie miała bezpośredni wpływ na trzy elementy działalności przedsiębiorstwa: innowacyjność technologiczną, produkcyjną oraz organizacyjną. Ponadto spółka podkreśliła, że jej działalność nie wpływa i nie będzie wpływać negatywnie na środowisko. Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej orzeczeniem z dnia [...] oddaliła protest, uzasadniając, iż wnioskodawca posiada licencje zawodowe (uprawnienia diagnostyczne), lecz nie posiada patentów, know-how czy certyfikatów, które nie wynikają z przepisów prawa, ale świadczą o innowacyjnym charakterze przedsięwzięcia. Ponadto Komisja zaznaczyła, że spółka w biznesplanie w pkt 2.6, który dotyczy m.in. przedstawienia wpływu realizacji projektu na wzrost konkurencyjności, powołał się na nowe usługi, które będzie mogła świadczyć po zrealizowaniu projektu. Wnioskodawca niewątpliwie zwiększy swoją konkurencyjność na terenie gminy i poza nią wskutek dywersyfikacji działalności i wprowadzenia nowych usług na rynek, należy jednak pamiętać, wskazuje Komisja, o innych czynnikach determinujących konkurencyjność. Przy prognozowanym przez skarżącą wzroście przychodów operacyjnych w okresie 2008-2013 o 15,4% nastąpi jednocześnie wzrost kosztów operacyjnych o 15,3%. Trudno więc prognozować znaczny spadek cen, a to jest niezwykle istotny czynnik wpływający na wzrost konkurencyjności. Jednocześnie należy stwierdzić, że wnioskodawca działa jedynie na rynku lokalnym, ma rozdrobnioną strukturę odbiorców świadczonych usług. W dniu [...] r. skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego nr [...] Do skargi załączono dowód uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 200 zł oraz dokumentację obejmującą wniosek o dofinansowanie projektu wraz z dokumentami zgromadzonymi w toku postępowania prowadzonego na skutek tego wniosku. Strona skarżąca nie załączyła natomiast biznesplanu. Poza podniesieniem argumentów zawartych wcześniej w proteście, w skardze stwierdzono, że argumenty Zarządu Województwa stoją w sprzeczności z działalnością firmy i osiąganymi wynikami. Firma działa na rynku od 13 lat, a prowadzone w tym czasie inwestycje pozwalają na ciągłe unowocześnianie maszyn, sukcesywny wzrost zatrudnienia oraz przebudowę budynku handlowo-usługowego z częścią biurową. Skarżąca uważa, że biznesplan został sporządzony rzetelnie, a zawarte wskaźniki finansowe są realne, możliwe do osiągnięcia bez względu na sytuację ekonomiczną regionu. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi, powołując się na wcześniejszą argumentacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Skarga ta jest wnoszona w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712), dalej zwana ustawą, bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Skarga podlega opłacie sądowej. Złożenie skargi niekompletnej zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Z treści art. 30e ustawy wynika, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Enumeratywnie wyliczone przepisy w ogóle nie znajdują zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zaś pozostałe regulacje p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Odpowiednie stosowanie prawa oznacza stosowanie pełne – bez zmian, stosowanie ze zmianami, bądź niestosowanie przepisu w ogóle. W tym ostatnim przypadku przepisy nie mogą być zastosowane przede wszystkim ze względu na ich bezprzedmiotowość lub całkowitą sprzeczność z przepisami ustanowionymi dla normowania tych stosunków, do których miałyby one być stosowane odpowiednio (Zob. J. Nowacki, "Odpowiednie stosowanie przepisów prawa", PiP 1964, z. 3, s. 370 i następne). Redakcję art. 30e ustawy trzeba rozumieć w ten sposób, iż odesłanie w nim zawarte stanowi dyrektywę nakazującą powołanie się na p.ps.a., co z kolei powoduje, że określone w odesłaniu przepisy p.p.s.a. stają się częścią składową ustawy odsyłającej. Należy jednak pamiętać, iż przepisy p.p.s.a. powinno się stosować przy uwzględnieniu specyfiki unormowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż mając na uwadze silne powiązanie obu ustaw poprzez art. 30e ustawy i jednocześnie ich odrębność, przepis art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a, w stosunku do skargi niekompletnej, w rozumieniu art. 30 c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 ustawy nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 tej ustawy (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09, CBOSA). Stosownie do art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga powinna zostać złożona, wraz z kompletną dokumentacją. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z całą dokumentacją ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 - dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Należy zauważyć, że ustawodawcy poprzez modyfikacje sądowego postępowania administracyjnego (m.in. skrócenia terminu do złożenia skargi, wyeliminowania pośrednictwa organu przy jej wnoszeniu, wprowadzenia terminu do rozpatrzenia skargi) chodziło o uzyskanie efektu szybkości postępowania idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, stosuje się bez potrzeby uzupełniania braków pisma, zgodnie z art. 49 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżąca wraz ze skargą nie przedłożyła kompleksowej dokumentacji, a w szczególności nie przedłożyła biznesplanu stanowiącego załącznik do wniosku. Tym samym wniosła skargę niekompletną, która nie wypełnia wszystkich wymogów formalnych, a braki te nie podlegały uzupełnieniu. Oznacza to, że skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. M. Górecka /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ M. Kosewska za nieobecnego sędziego /-/ M. Lorych-Olszanowska