III SAB/Po 35/18

WyrokWSA w Poznaniu2019-03-05

Skład orzekający: Marzenna Kosewska, Ireneusz Fornalik, Marek Sachajko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy dopuścił się bezczynności w sprawie zwrotu podatku akcyzowego, gdy termin na wydanie decyzji został przedłużony z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i opóźnienie spowodowane przez stronę?
Ratio decidendi
Organ podatkowy nie dopuścił się bezczynności, ponieważ termin na wydanie decyzji w sprawie zwrotu podatku akcyzowego, który wynosi 90 dni w przypadku konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, nie został przekroczony. Do tego terminu nie wlicza się okresu opóźnienia spowodowanego przez stronę, która nie dostarczyła wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie. W związku z wydaniem decyzji przez organ, postępowanie w zakresie zobowiązania do jej wydania podlega umorzeniu, a skarga w pozostałym zakresie oddaleniu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwrot podatku akcyzowego od samochodów osobowych. Organ podatkowy wezwał go do uzupełnienia dokumentacji. Skarżący złożył ponaglenie i skargę na bezczynność organu, domagając się wydania decyzji. Po otrzymaniu wymaganych dokumentów od skarżącego, organ wydał decyzję. Sąd rozpoznał skargę na bezczynność, umarzając postępowanie w części dotyczącej zobowiązania do wydania decyzji i oddalając skargę w pozostałym zakresie.
Rozstrzygnięcie
1. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do wydania decyzji, 2. oddala skargę w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 05 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 marca 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego P. w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego 1. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do wydania decyzji, 2. oddala skargę w pozostałym zakresie Wnioskiem z 5 września 2018 r. nr [...] (k. 2 akt adm.) P. K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego P. o zwrot podatku akcyzowego uiszczonego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wymienionych w nim jedenastu samochodów osobowych będących następnie przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej. Wniosek wpłynął do organu 7 września 2018 r. Pismem z 27 września 2018 r. (k. 9 akt adm.) organ, działając na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), dalej: "o.p.", wezwał wnioskodawcę do nadesłania w terminie siedmiu dni oryginałów dokumentów potwierdzających realizację przez wnioskodawcę albo w jego imieniu dostaw wewnątrzwspólnotowych samochodów objętych wnioskiem w postaci zleceń na wykonanie usług transportowych potwierdzonych przez podmiot, któremu te usługi zlecono oraz faktur za wykonanie tych usług. Powyższe wezwanie doręczono wnioskodawcy 3 października 2018 r. (k. 10 akt adm.). Pismem z 22 października 2018 r. wnioskodawca złożył ponaglenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. (k. 107-109 akt adm.), a pismem z 23 października 2018 r. - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku, zarzucając naruszenie: 1. § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. z 2009 r., Nr 32, poz. 246), dalej: "rozporządzenie", art. 120, art. 121 § 1 i 2, art. 125 § 1 i 2, art. 139 § 2 i art. 140 § 1 i 2 o.p., 2. art. 120, art. 121 § 1 w zw. z art. 155 § 1 o.p., 3. art. 107 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1114), dalej: "u.p.a.", w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia, 4. § 3 ust. 1 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w zw. z art. 2a o.p., 5. art. 107 ust. 1 u.p.a. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w zw. z art. 2a o.p. Skarżący wniósł m. in. o zobowiązanie organu do niezwłocznego wydania decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że podejmował czynności niezbędne do rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W dniu 19 listopada 2018 r. wpłynęła do organu odpowiedź na jego wezwanie z 27 września 2018 r. Strona nadesłała zlecenia na wykonanie usług transportowych samochodów objętych wnioskiem i faktury za ich wykonanie (k. 100-105 akt adm.). W dniu [...] grudnia 2018 r. organ wydał decyzję w sprawie (k. 19-21). W piśmie z 11 stycznia 2019 r. skarżący odniósł się do odpowiedzi organu na skargę, podważając zasadność podejmowanych przez organ czynności. W piśmie z 26 lutego 2019 r. organ odniósł się do zarzutów skarżącego zawartych w powyższym piśmie, podtrzymując swoje stanowisko. Na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania wobec wydania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje on czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu w terminie. Terminy załatwienia sprawy określa zasadniczo art. 139 o.p. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy o.p. stanowią inaczej (art. 139 § 1 o.p.). Do terminów określonych w art. 139 § 1 o.p. nie wlicza się m. in. terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 139 § 4 o.p.). Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, m. in. szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy od samochodu osobowego oraz terminy zwrotu akcyzy (art. 107 ust. 6 u.p.a.). Rozporządzeniem tym jest rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. z 2018 r., poz. 174 ze zm.). Zwrot akcyzy jest dokonywany w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku wraz z dokumentami wymienionymi w art. 107 ust. 3 u.p.a. (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). W przypadku gdy zasadność zwrotu akcyzy wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, zwrot akcyzy następuje w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku wraz z dokumentami wymienionymi w art. 107 ust. 3 u.p.a. (§ 3 ust. 2 rozporządzenia). Terminy określone w § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia są szczególnymi terminami, w których organ orzeka w sprawie zwrotu akcyzy (por.: wyrok o sygn. akt I GSK 813/11 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Organ zasadnie uznał, że terminem do załatwienia sprawy jest termin określony w § 3 ust. 2 rozporządzenia, czyli 90 dni od dnia złożenia wniosku. W sprawie zaistniała bowiem konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego z uwagi na obowiązek organu rozpatrzenia wniosku na podstawie dokumentów wymienionych w art. 107 ust. 3 u.p.a., do których należą m. in. dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową. Należą do nich wskazane w wezwaniu z 27 września 2018 r. zlecenia na wykonanie usług transportowych i faktury za te usługi. Jako dzień złożenia wniosku należy rozumieć dzień jego wpływu do organu. Niezasadne byłoby bowiem nałożenie na niego obowiązku rozpatrywania wniosku, który jeszcze do niego nie wpłynął. Skoro wniosek wpłynął do organu 7 września 2018 r., 90 dni upłynęło 6 grudnia 2018 r. Decyzję wydano [...] grudnia 2018 r., czyli po 103 dniach od wpłynięcia wniosku do organu. Nie można jednak uznać, że organ przekroczył termin 90 dni na załatwienie sprawy (że był bezczynny), gdyż - stosownie do art. 139 § 4 o.p. - do terminu na załatwienie sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W niniejszej sprawie wezwanie organu z 27 września 2018 r. do nadesłania w terminie siedmiu dni dokumentów wymienionych w art. 107 ust. 3 u.p.a. doręczono skarżącemu 3 października 2018 r. (k. 10 akt adm.), a odpowiedź na to wezwanie wraz z tymi dokumentami wpłynęła do organu dopiero 19 listopada 2018 r. (k. 100-105 akt adm.). Skoro siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął 10 października 2018 r., to okres między 11 października 2018 r. a 18 listopada 2019 r. (39 dni) nie wlicza się do terminu na załatwienie sprawy. Wydając decyzję [...] grudnia 2018 r. organ nie był zatem bezczynny, gdyż uczynił to 64 dnia od dnia złożenia wniosku. Wobec tego nie naruszono wskazanych w skardze przepisów prawa procesowego ani materialnego. Z uwagi na powyższe Sąd w pkt 2. sentencji wyroku oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wobec wydania przez organ decyzji postępowanie w zakresie zobowiązania go do wydania aktu podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt 1. sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło