III SAB/Po 5/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 13 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i P. L. na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie godzin kończenia codziennej działalności baru postanawia: odrzucić skargę /-/B. Koś Małżonkowie J. i P. L. wnieśli skargę na bezczynność "Urzędu Miasta L." i żądali nakazania urzędowi podjęcia decyzji administracyjnej w sprawie określenia godziny kończenia codziennej działalności baru gastronomicznego A w L., należącego do Z. K. W uzasadnieniu podali m.in., że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło ich zażalenia na bezczynność w.w. organu. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący domagają się ograniczenia działalności baru do godziny 2200 z uwagi na zakłócanie ciszy nocnej przez jego bywalców. W myśl postanowień art. 3 § 1 i 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1-4, to jest wówczas gdy organy te nie wydają w sprawach indywidualnych decyzji administracyjnej i stosownych postanowień nakazanych prawem. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli jest zatem brak określonego aktu lub czynności organu administracji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i określonym przez prawo terminie. W niniejszej sprawie taki obowiązek nie istnieje, bowiem ustalanie godzin otwierania i zamykania placówek handlowych, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych dla ludności, (art. XII § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. - Przepisy wprowadzające kodeks pracy - Dz. U. Nr 24, poz. 142 z późn. zm.) jest aktem generalnym leżącym w kompetencji gminy, co oznacza, że nie może być wydana indywidualna decyzja administracyjna określająca (ograniczająca) czas pracy konkretnej placówki. Skoro nie można wydać decyzji, to nie można mówić o bezczynności organu, a w konsekwencji nie przysługuje w takim wypadku skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego skargę wniesioną przez J. i P. małż. L. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako nieobjętą zakresem właściwości sądu administracyjnego. Ubocznie należy wskazać, że z przedłożonych przez skarżących pism wynika, że Burmistrz Miasta L. rozpoznał wnioski skarżących w sprawie ograniczenia godzin otwarcia baru A w trybie skargowym (art. 227 i nast. kpa), a na sposób rozpatrzenia takiej skargi przez Burmistrza również nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów postanowiono jak na wstępie. /-/B. Koś Pouczenie Na powyższe postanowienie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem niniejszego Sądu.