III SAB/Po 9/12
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-02-06
Skład orzekający: Barbara Koś, Mirella Ławniczak, Szymon Widłak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w sprawie przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdem jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, takich jak zażalenie do organu wyższego stopnia, przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W przypadku braku wydania decyzji administracyjnej w terminie, skarżący powinien najpierw skorzystać z przewidzianych procedur odwoławczych, zanim wniesie skargę do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
H. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Starosty w przedmiocie przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdem. Starosta cofnął skarżącemu uprawnienia w 2007 roku. Po uzyskaniu nowych orzeczeń lekarskich, skarżący domagał się przywrócenia uprawnień kategorii B. Organ administracji odmówił, wskazując na konieczność zdania egzaminu państwowego. Skarżący wniósł skargę na bezczynność, nie składając wcześniej zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 6 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Mirella Ławniczak (spr.) WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Starosty w przedmiocie przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdem odrzucić skargę
Starosta [...], decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 roku, cofnął H. M. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B i C oraz zobowiązał do zwrotu dokumentu.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że H. M. nie poddał się kontrolnemu badaniu lekarskiemu, na które został skierowany decyzją dnia [...] maja 2007 roku.
Dokument prawa jazdy został zatrzymany w dniu 15 października 2008 roku przez Policję i przekazany do depozytu Starostwa Powiatowego w [...].
W dniu 02 lipca 2012 roku H. M. poddał się badaniom (orzeczenia lekarskie nr [...] oraz [...]) w wyniku, których stwierdzono istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii: C, C1, D, D1, C+E, C1+E oraz D1+E i pozwolenia do kierowania tramwajem oraz brak przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii: A, A1, B, B1, T, B+E.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2012 roku H. M. zwrócił do Starosty [...] z żądaniem wydania prawa jazdy w zakresie kategorii B. Wnioskodawca zrezygnowała z prawa jazdy w zakresie kategorii C w związku z orzeczeniem lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest prawo jazdy tej kategorii.
W piśmie z dnia 28 sierpnia 2012 roku Starosta [...] wyjaśnił wnioskodawcy, że zgodnie z art. 140 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.u. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.) decyzję o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie. Jednakże z art. 114 ust. 4 wskazanej ustawy wynika, że w przypadku ubiegania się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji (co ma miejsce w niniejszym przypadku) dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem wydaje się po zdaniu egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje. Skierowanie na egzamin kontrolny zostało odebrane w dniu 03 lipca 2007 roku. Podsumowując organ wskazał, że jedyną drogą odzyskania uprawnień do kierowania pojazdem kategorii B jest zdanie z wynikiem pozytywnym egzaminu sprawdzającego.
W piśmie złożonym w Starostwie Powiatowym w dniu 12 września 2012 roku H. M. zażądał ponownego rozpatrzenia sprawy.
W odpowiedzi, Starosta [...] podtrzymał stanowisko zaprezentowane w piśmie z dnia 28 sierpnia 2012 roku.
H. M. wniósł skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Starosty Kościańskiego w zakresie przywrócenie uprawnień do kierowania pojazdem.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosowanie do treści art. 3 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) kontrola w zakresie bezczynność administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg dotyczących, między innymi, braku wydania decyzji administracyjnej.
Nie ulega wątpliwości, że sprawa dotycząca przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdem powinna zostać załatwiona w formie decyzji administracyjnej.
W aktach sprawy przekazanych wraz ze skargą nie ma rozstrzygnięcia o formie przewidzianej przez art. 107 §1-§5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.u. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Wskazać jednak należy, że stosownie do art. 52 §1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność środkami takimi będą zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.
Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący przed wniesieniem skargi złożył zażalenie do organu wyższego stopnia (w okolicznościach niniejszej sprawy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]) na niezałatwienie sprawy w terminie.
W tej sytuacji uznać należało, że Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia jakie służyły mu przed organem właściwym w sprawie. Zatem wniesiona skarga jako niedopuszczalna z innych przyczyn podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 6 p.p.s.a. wyjaśnić należy, że przepis art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy – Prawo o ruchu drogowym ma zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy cofnięcie uprawnień nastąpiło na okres przekraczający 1 rok, przy czym okres cofnięcia musi być wprost wskazany w decyzji o cofnięciu uprawnień. Natomiast gdy cofnięcie uprawnień nastąpiło bez wskazania terminu, przywrócenie uprawnień następuje po ustaniu przyczyny, niezależnie od czasu trwania faktycznego pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami (patrz wyrok WSA w Szczecinie z dnia 23 lutego 2012 roku, sygn. akt II SA/Sz 1222/11 oraz wyrok WSA w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 roku, sygn. akt II SA/Bk 57/08 opublikowany w ONSAiWSA 2009/5/94).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło