IV SA/Po 1006/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 marca 2020 r. sprawy ze skargi K. W. i Z. W. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej oddala skargę w całości Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. na podstawie art. 59g ust. 1 i 2 i art. 59f w zw. z art. 49 ust. 1 i 2 ustawy z 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2019r., poz. 1189) nałożył na Państwa K. i Z. W. opłatę legalizacyjną w wysokości [...] zł związaną z legalizacją rozbudowy budynku letniskowego na działce oznaczonej nr ewid. [...] w obrębie geodezzyjnym G. , gm. O., o łącznej długości 7,70 m w tym wym. 3,85 x 3,50 m i 3,85 x 3,0 m wys. max. 3,80 i wys. min 3,30 m, stanowiącego własność Państwa K. i Z. W. w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia. Na powyższe postanowienie w terminie ustawowym zażalenie złożyli Państwo K. i Z. W., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako bezprzedmiotowego i umorzenie postępowania. Żalący się podnosili, że wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2019r. o wstrzymaniu prowadzenia dalszych robót budowlanych w przedmiotowym obiekcie i skarga ta nie została jeszcze rozpoznana. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] sierpnia 2019r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Zaskarżone postanowienie WWINB zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. PINB prowadził postępowanie w sprawie legalności rozbudowy budynku letniskowego na działce nr ewid. [...], obręb geod. G. w gm. O. stanowiącego własność Państwa K. i Z. W.. Organ ustalił, że właściciele samowolnie rozbudowali budynek letniskowy poprzez wykonanie ścian do wysokości zadaszenia w miejscu, w którym, w dokumentacji zgromadzonej przez Starostę S. , znajdował się wcześniej taras. Z informacji uzyskanych przez organ I instancji wynikało, że ww. rozbudowa została zrealizowana między 1997 a 2008 r. (podczas pomiarów budynku w 2008 r. przez Starostę S. stwierdzono, że w miejscu wcześniejszego tarasu znajdowało się pomieszczenie kuchenne o powierzchni 11,30 m˛). PINB postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. wstrzymał prowadzenie dalszych robót budowlanych dotyczących rozbudowy przedmiotowego obiektu oraz nakazał przedłożenie w terminie do dnia [...] listopada 2018 r. dokumentów wymienionych w sentencji postanowienia. Na skutek zażalenia inwestorów WWINB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji w części dotyczącej terminu przedstawienia dokumentów i w tej części orzekł o obowiązku przedstawienia dokumentów terminie do dnia [...] lipca 2019 r. a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Organ I instancji ustalił, że w przedmiotowym obiekcie budowlanym powstało nowe pomieszczenie (wykorzystywane jako kuchnia), w miejscu, w którym wcześniej znajdował się taras. Organ stwierdził, że nastąpiła zmiana kubatury istniejącego obiektu budowlanego, a zatem zgodnie z przyjętą w orzecznictwie definicją, nastąpiła rozbudowa obiektu budowlanego. Z akt organu I instancji wynika, że dnia [...] czerwca 2019 r. do PINB wpłynęły 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego; zaświadczenie Wójta Gminy O. z dnia [...] listopada 2018 r. o zgodności obiektu z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz oświadczenia Państwa K. i Z. W. o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z art. 49 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego, który otrzymał w wyznaczonym terminie dokumenty, o których mowa w art. 48 ust. 3 P.b., jest zobowiązany zbadać: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Analiza złożonej dokumentacji przez Państwa K. i Z. W. nie wykazała nieprawidłowości, wobec tego PINB w drodze postanowienia z dnia [...] lipca 2019 r. przystąpił do ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej. Opłata legalizacyjna wynika z matematycznego wyliczenia i jest ściśle określona przepisami prawa. Zgodnie z art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu. Wyliczenie opłaty legalizacyjnej przez PINB nastąpiło na podstawie art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym karę stanowi iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Stawka opłaty (s) wynosi [...] zł, natomiast kategorie obiektów, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu określa wspomniany załącznik do ustawy. Z uwagi na to, że w warunkach samowoli budowlanej wykonano rozbudowę budynku letniskowego (wskutek czego powstało nowe pomieszczenie) na działce nr ewidencyjny [...] w G. , PINB określił, iż obiekt ten należy do III kategorii obiektów budowlanych wskazanych w załączniku do Prawa budowlanego ("inne niewielkie budynki, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie"). Wobec powyższego wysokość opłaty legalizacyjnej wyniosła w niniejszej sprawie [...] zł. Organ poinformował także właścicieli o skutkach niezapłacenia przedmiotowej opłaty, a także o możliwości odroczenia terminu płatności lub rozłożenia płatności na raty czy umorzenia w całości lub w części opłaty legalizacyjnej. Organ odwoławczy odniósł się także do zawartego w zażaleniu wniosku o uchylenie postanowienia z [...] lipca 2019r. Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2019r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnieśli K. W. i Z. W. zaskarżając je w całości, a także poprzedzające je postanowienie organu I instancji domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia jako bezprzedmiotowego i umorzenia postępowania, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz obciążenia kosztami postępowania WWINB. Skarżący zarzucili: - błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że na działce [...] skarżący dopuścił się rozbudowy budynku letniskowego, - skutkiem czego postanowieniem wstrzymano prowadzenie dalszych robót, - że rozbudowa została zrealizowana między 1997, a 2008r. w miejscu wcześniejszego tarasu, zatem na jakiej podstawie WWINB stwierdziła, że w miejscu wcześniejszego tarasu znajdowało się pomieszczenie kuchenne o powierzchni 11,30 m˛, - obrazę art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez nierzetelne wyjaśnienie okoliczności sprawy, pobieżną analizę materiału dowodowego i nie ustalenie stanu faktycznego, - wybiórcze traktowanie materiału dowodowego pomimo treści niektórych dokumentów urzędowych wskazujących na brak samowoli budowlanej. W uzasadnieniu skarżący rozwinęli wskazane powyżej zarzuty i przede wszystkim kwestionowali ustalenie organów, że budynek rozbudowano o pomieszczenie kuchni tylko dlatego, że znajduje się w nim kuchnia gazowa. Pomieszczenie tymczasem służy do przechowywania masztu, desek windsurfingowych, żagli i innego sprzętu. Podnosili, że roboty należało zakwalifikować jako remont, na wykonanie którego nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Remont skarżący zakończyli [...] maja 2015r. Nawet jeżeli przyjąć, że powstało pomieszczenie kuchenne to obiekt powinien być objęty tzw. amnestią, gdyż spełnia podstawowe warunki: 1. obiekt powstał na działce posiadającej status budowlanej i zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, 2. obiekt nie stanowi żadnego zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi. Zadaniem skarżących skoro obiekt spełnia te warunki oraz powstał przez 1995r. to nie istnieje podstawa do zastosowania opłaty legalizacyjnej i należy zalegalizować obiekt. Przyznali, że taras był do września 2014r. i nie ma on samodzielnego bytu i jest przynależny do budynku. Ustalona opłata legalizacyjna jest niewspółmierna do kosztów przedmiotu wykonanych robót i nieadekwatna do stopnia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, odwołując się do motywów uzasadnia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 r., poz. 2167), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Nadto należy wskazać, iż złożona w sprawie niniejszej skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia [...] sierpnia 2015 r. obowiązuje bowiem regulacja art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019r. utrzymujące w mocy postanowienie PINB w S. z dnia [...] lipca 2019 r. ustalające skarżącym opłatę legalizacyjną w wysokości [...] zł z tytułu rozbudowy budynku letniskowego, zrealizowanej bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę, usytuowanego na działce nr [...] w G. , gm. O.. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 49 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2019r., poz. 1186), który przewiduje, że właściwy organ, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane - oraz, w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Z art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego wynika, że do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu. Tytułem wyjaśnienia Sąd wskazuje, że przedmiotem skargi jest incydentalne postanowienie, które stanowi z kolei integralny element procedury legalizacji obiektu budowlanego określonej w art. 48 i 49 Prawa budowlanego. Postępowanie to składa się z kilku faz. Pierwsza łączy się z oceną wstępnych przesłanek legalizacji. Jeżeli zdaniem organu nadzoru budowlanego budowa pozostawać będzie w zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego odstępuje od rozbiórki na rzecz wydania postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych (por. art. 48 ust. 1 oraz art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego) i zobowiązującego do przedstawienia niezbędnej dokumentacji (art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego). Druga faza legalizacji następuje, gdy inwestor wywiąże się z nałożonych na niego obowiązków. Faza ta ma charakter bardziej wnikliwy, gdyż na jej etapie organ nadzoru dysponuje dokumentacją projektową, która precyzyjnie i technicznie odzwierciedla zamierzenie budowlane. Pozwala to - przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego, gdy budowa została zakończona - badać zgodność inwestycji z przepisami, i to nie tylko techniczno-budowlanymi, ale także w szczególności z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego (zob. art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego). Na etapie omawianej wyżej drugiej fazy legalizacji, ale przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, aktualizuje się incydentalna kompetencja organu do "ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej" (art. 49 ust. 1 in fine Prawa budowlanego). Ustalenie to następuje w odrębnym postanowieniu, przy czym dla inwestora jego wykonanie ma niebagatelne znaczenie – zasadniczo bowiem nieuiszczenie opłaty legalizacyjnej prowadzi do bezwarunkowego wydania decyzji rozbiórkowej na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego (zob. art. 49 ust. 3 in fine Prawa budowlanego). Ustalenie opłaty legalizacyjnej poprzedzone musi być, zatem postępowaniem, o którym mowa w art. 48 Prawa budowlanego. Przepis ten reguluje kwestię możliwości lub też braku możliwości legalizacji samowoli budowlanej. W ust. 1 wskazanego artykułu przewidziano, że właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z kolei z ust. 2 wynika, że jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. W postanowieniu tym ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2 (art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego). Niespełnienie tych obowiązków w wyznaczonym terminie skutkuje wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, natomiast ich spełnienie w wyznaczonym terminie traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (art. 48 ust. 4 i 5). W rozpoznawanej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające ustalenie opłaty legalizacyjnej. W pierwszej kolejności podkreślić jednak należy, że ustalenie opłaty legalizacyjnej poprzedzone zostało postępowaniem prowadzonym w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika, że skarżący bez uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę dokonali rozbudowy obiektu budowlanego letniskowego usytuowanego na działce nr [...], polegającej na zabudowie zadaszonego tarasu ścianami prowadzącej do powstania dodatkowego pomieszczenia, które organu umownie nazwały kuchennym. Powyższe ustalenia stanowiły podstawę do wydania przez organy nadzoru budowlanego postanowienia, o który mowa w art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. PINB postanowieniem z [...] października 2018r. wstrzymał prowadzenie dalszych robót budowlanych dotyczących rozbudowy budynku letniskowego na działce nr ewid. [...] w G. , stanowiącego własność Państwa K. i Z. W. i nałożył na właścicieli obowiązek przedstawienia w terminie do dnia [...] listopada 2018 r.: - zaświadczenia Wójta Gminy O. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2, i 3, tj. a) czterech egzemplarzy projektu budowlanego z pozwoleniami oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, tj. zaświadczenie o wpisie na listę OIIB; b) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Postanowienie to zostało w części - co do daty wykonania obowiązków –uchylone, a w pozostałym zakresie utrzymane w mocy przez organ II instancji postanowieniem z [...] czerwca 2019r., na skutek zażalenia wniesionego przez właścicieli obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym wyrokiem z [...] grudnia 2019r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Po [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia dalszych robót budowlanych związanych z rozbudową przedmiotowego budynku letniskowego na działce na [...] w G. oddalił skargę. W wyroku tym Sąd przesądził, że organy prawidłowo zakwalifikowały roboty budowlane jako rozbudowę budynku letniskowego polegającą na zabudowie ścianami tarasu istniejącego wcześniej i trwale związanego z budynkiem w wyniku czego doszło do powstania nowego pomieszczenia i zwiększenia kubatury budynku letniskowego, zatem jego rozbudowy. Przy czym roboty te zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego). W wyroku tym Sąd odniósł się także do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżących kwestionujących przyjętą przez organy nadzoru budowlanego kwalifikację rozbudowy, a które ponownie skarżący podnoszą w niniejszej sprawie. Okoliczności te nie mogą w niniejszym postępowaniu o ustalenie opłaty legalizacyjnej być przedmiotem ponownej merytorycznej oceny. Zagadnienie opłaty legalizacyjnej stanowi bowiem kolejny etap zmierzający do zalegalizowania samowoli budowlanej. Wypełnienie przez skarżących obowiązków ustalonych w postanowieniu PINB z dnia [...] października 2018r. otworzyło organowi możliwość do przejścia do kolejnego etapu postępowania legalizacyjnego, tj. ustalenia opłaty legalizacyjnej. Z zebranych akt administracyjnych wynika, że skarżący przedłożyli zaświadczenie Wójta Gminy O. z [...] listopada 2018r., stwierdzające, że działka [...] położona w obrębie G. w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy O. (uchwała Nr [...] z [...] marca 2004r., Dz.Urz. Woj. Wlkp. z 2004r., Nr [...], poz. 1484) znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...], który oznacza teren zabudowy letniskowej i dopuszczalna jest zabudowa działki jednym budynkiem letniskowym. Przedłożono oświadczenia obojga skarżących o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany wraz z zaświadczeniami projektantów o posiadanych uprawnieniach budowlanych i przynależności do Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (teczka z [...] grudnia 2018r. akt adm. I inst.). Inwestorzy konsekwentnie zrealizowali zatem obowiązki wynikające z procedury legalizacji i wykonali nałożone obowiązki i przedłożyli wymagane dokumenty. Zatem nie dokonując ostatecznej oceny tych dokumentów i przesłanek legalizacji z art. 49 ust. 1 pkt 1- 3 Prawa budowlanego, co należeć będzie do organów nadzoru budowlanego na dalszym jeszcze etapie legalizacji w zakresie zatwierdzenia projektu budowanego (art. 49 ust. 4 Prawa budowlanego) - organowi nadzoru budowlanego nie pozostawało nic innego, jak ustalić stosowną do tego opłatę legalizacyjną. Jak wynika z art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu. Ze wspomnianego art. 59f ust. 1 wynika, że wysokość opłaty legalizacyjnej stanowi iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Stawka opłaty (s) wynosi [...] zł (art. 59f ust.2). Natomiast kategorie obiektów, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu określa załącznik do ustawy. W tym miejscu wskazać należy, że wysokość opłaty ustalana jest na podstawie sztywnych, ustawowo określonych kryteriów. Przepisy nie przewidują odstąpienia od określenia ani też miarkowania wysokości opłaty legalizacyjnej. Bez wpływu na ustalenie wysokości opłaty pozostają jakiekolwiek inne czynniki takie jako przyczyna popełnienia samowoli budowlanej, jej zakres, czy istnienie bądź brak istnienia winy po stronie inwestorów (por. M R. w Prawo budowlane. Komenatrz. M. Wierzbowski, A. Plucińska-Filipowicz (red.) Lex a Wolter Kluwer business, W. 2014 r. s. 430). Opłata legalizacyjna ustalana jest więc w sztywny sposób zależny tylko i wyłącznie od parametrów budynku zrealizowanego w warunkach samowoli budowlanej. Chybione są zatem zarzuty skarżących o nieadekwatności opłaty do stopnia naruszenia prawa, czy jej nadmiernej wysokości w stosunku do kosztów rozbudowy. Do ustalenia opłaty legalizacyjnej niezbędne jest prawidłowe zakwalifikowanie obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii obiektów budowlanych wymienionych w załączniku do ustawy. To właśnie zakwalifikowanie dokonanej przez skarżących rozbudowy budynku letniskowego do kategorii III obiektów budowlanych, a więc innych niewielkich budynków, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie, skutkuje wyliczeniem opłaty w zaskarżonej wysokości. Nie ulega przy tym wątpliwości i nie było to sporne między stronami, że rozbudowany budynek jest letniskowy, zatem należy do kategorii III obiektów - domów letniskowych. Rozwiązania projektowe tak kwalifikujące zabudowę objętą legalizacją zawarto w projekcie sporządzonym przez osoby posiadające stosowne uprawnienia (k. 21 i nast. akt I inst. z [...] grudnia 2018r.), co oznacza, że takie właśnie zamierzenie jest wnioskowane przez inwestorów do zatwierdzenia (por. art. 48 ust. 5 i art. 49 ust. 4 Prawa budowlanego). Zgodnie z załącznikiem do ustawy Prawo budowlane, współczynnik kategorii przedmiotowego obiektu wynosi zatem k = 1,0; współczynnik wielkości obiektu wynosi natomiast w = 1,0. Wyliczenia opłaty legalizacyjnej należało wobec tego dokonać według wzoru 50 x s x k x w, po podstawieniu wartości wynosi: 50 x [...] x 1,0 x 1,0 = [...] zł. Organ I instancji zatem prawidłowo ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej na kwotę [...]zł. Przedstawione rozważania doprowadziły Sąd do przekonania, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.) i prawa materialnego (w szczególności art. 49 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego) nie mogą natomiast odnieść skutku w odniesieniu do postanowienia, w którym zasadniczo ustala się tylko wysokość opłaty legalizacyjnej warunkującej zatwierdzenie przedłożonego przez inwestorów projektu budowlanego. W tym stanie rzeczy, uznając że zaskarżone postanowienie WWINB oraz poprzedzające je postanowienie PINB w S. z dnia [...] lipca 2019 r. nie naruszają przepisów prawa w stopniu skutkującym ich uchyleniem, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, jak orzekł w wyroku.