IV SA/Po 1008/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] października 2009r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia umorzyć postępowanie. Wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. W. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] października 2009r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżący wniósł o wyznaczenie nowego adwokata z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. Sąd umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący składając jednocześnie nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 1008/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 Ppsa). Natomiast w myśl art. 254 § 1 Ppsa, rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W niniejszej sprawie skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz odmówiono zwolnienia od kosztów. Następnie, po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i sporządzeniu przez ustanowionego z urzędu adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący pismem z dnia 21 czerwca 2010 r. złożył ponowny wniosek o przyznanie ww. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu z uwagi na fakt, iż skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, to ponowny wniosek strony w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowy. W tym miejscu zauważyć należy, iż ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił oczekiwań skarżącej. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych np. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w przedmiotowej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (radcy prawnego). W związku z powyższym strona nie może skutecznie wnioskować o wyznaczenie kolejnego adwokata lub radcy prawnego z urzędu, gdyż przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1076/09 oraz z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 45/10 oba dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do ponownego orzekania w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 243 § 2 w związku z art. 254 § 1 Ppsa, postanowiono jak w sentencji.