IV SA/Po 1009/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.G. z dnia 14 grudnia 2006r. postanawia: odrzucić skargę /-/ E. Makosz-Frymus Skarga E.G. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu [...] grudnia 2006r. Zarządzeniem z [...] stycznia 2007r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przy czym w piśmie wysłanym do skarżącej omyłkowo wskazano rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarżącą wezwano do oznaczenia organu, którego działalność lub bezczynność skarga dotyczy oraz wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, bądź innego aktu lub czynności. Wezwanie doręczono w dniu 17 stycznia 2007r. (k. 20 akt), a zatem określony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 24 stycznia 2007r. Ponownym zarządzeniem z dnia 6 lutego 2007r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to doręczono stronie 8 lutego 2007r., a zatem określony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 15 lutego 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wszczynająca postępowanie sądowoadministracyjne winna czynić zadość nie tylko wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, ale ponadto zawierać elementy określone w art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a. ). Powołany przepis stanowi, że skarga powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie bądź inny akt lub czynność, skarżący zobowiązany jest również do oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a nadto do określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z akt sprawy wynika, że skarga złożona przez E.G. nie spełnia tych wymagań. Nie ulega wątpliwości, że braki w postaci nieokreślenia organu i zaskarżonej decyzji, czy też innego aktu lub czynności, są istotne i uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. Sąd uznał za wskazane odnieść się do pisma skarżącej z dnia [...] lutego 2007r. Wskazano w nim, że skarga dotyczy bezczynności pracownika dziekanatu Zaocznego Studium Prawa Uniwersytetu. Mając na uwadze przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 223 § 2 K.p.a, Sąd uznał za konieczne wskazać, że pracownik organu za swoje działania, czy też bezczynność podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej, albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa. Wobec powyższego, skoro skarżąca mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie uczyniła tego w wyznaczonym jej terminie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Makosz-Frymus KP