IV SA/Po 1014/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie NSA Ewa Makosz -Frymus As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant ref. staż. Marta Kmieciak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 06 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę /-/I.Kucznerowicz /-/G.Radzicka /-/E.Makosz-Frymus KB/ IV SA/Po 1014/05 U Z A S A D N I E N I E Starosta S. decyzją z dnia [...]r. nr [...]skierował J. R. na egzamin teoretyczny i praktyczny celem sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami. W motywach decyzji stwierdzono, że skierowanie na sprawdzenie kwalifikacji nastąpiło na wniosek komendanta wojewódzkiego policji, w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58 poz. 515 ze zm.). Odwołanie od decyzji złożył J. R. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 114 ustawy prawo o ruchu drogowym oraz art. 77, 107 § 1 i 107 § 3 K.P.A. W zarzutach odwołania J. R. podniósł przede wszystkim to, że organ administracyjny nie sprawdził prawidłowości naliczonych punktów. W jego ocenie uzyskał w okresie 1 roku tylko 18 punktów. Przyznał wprawdzie, że za prowadzenie pojazdu w stanie po spożyciu alkoholu w dniu [...]r. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w P. sygn. [...]z dnia [...]r. na karę grzywny i orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia pojazdów na okres 6 miesięcy, jednakże policjant nie przyznał mu punktów karnych. Odwołujący zarzucił nadto, że decyzja organu I instancji nie zawiera uzasadnienia. Z tych też powodów J. R. żądał uchylenia zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...]r. nr [...]utrzymało w mocy decyzję organu I instancji i podzieliło jej argumentację. Odpowiadając na zarzuty odwołania organ odwoławczy stwierdził, że Starosta S. wydał decyzję na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy Prawo o ruchu drogowym, a decyzja zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne i prawne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. R.zarzucił organom naruszenie art. 114 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez bezkrytyczne przyjęcie, że Wojewódzki Komendant Policji prawidłowo naliczył mu punkty karne. W ocenie skarżącego organ administracji publicznej ma obowiązek dążyć do ustalenia prawdy materialnej i podejmować wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia sprawy, a jego zdaniem w sprawie brakuje dokumentacji Policji dotyczącej poszczególnych wykroczeń. Stąd zdaniem skarżącego zasadnym jest zarzut naruszenia art. 8, 77, 80, 107 K.P.A. Odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z przepisami art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58 poz. 515 z późn. zm.) "kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega, osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1". Zgodnie z tym przepisem, przekroczenie 24 punktów zobowiązuje: - Wojewódzkiego Komendanta Policji do złożenia wniosku do Starosty o wydanie decyzji mającej na celu sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami - Starostę do wydania decyzji o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji. Przepisy w tym zakresie nie pozwalają organom administracji publicznej na uznanie administracyjne i nie przewidują żadnych wyjątków. Obliczenie punktów przez organy Policji odbywa się w oparciu o delegację ustawową przewidzianą w regulacji Działu II Rozdziału I ustawy dotyczącego Kontroli ruchu drogowego i uprawnień Policji zawartej w art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a skonkretyzowanej w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2002 r. nr 236 poz. 1998 ze sprostowaniem). Rozporządzenie w § 7 pkt 2 ponownie nakłada na Komendanta Wojewódzkiego Policji obowiązek wystąpienia z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, a także szczegółowo reguluje w załączniku wykaz naruszeń przepisów ruchu drogowego i liczbę punktów odpowiadającą tym naruszeniom. Zobowiązuje również inne organy w tym również Sądy do informowania organów Policji o prawomocnych wyrokach stwierdzających skazanie za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W oparciu o te informacje organ Policji dokonuje wpisów ostatecznych w ewidencji (§ 4 ust. 1 i ust. 5 rozporządzenia). W niniejszej sprawie we wniosku o sprawdzenie kwalifikacji Komendant Wojewódzki Policji wskazał, że J. R. w okresie od [...]do [...]r. czterokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego. W uzasadnieniu wniosku podano okoliczności, datę naruszenia przepisów oraz ilość punktów karnych przypisanych naruszeniu. Wniosek z [...]r. przesłano do wiadomości skarżącemu. Starosta S.i wobec brzmienia wniosku, podanej podstawy prawnej, określenia okoliczności naruszeń, i przypisanym naruszeniom punktom karnym nie miał podstaw kontrolowania zasadności naliczenia punktów z pkt 4 wniosku tym bardziej, że jeszcze przez jego wpłynięciem organ administracji z Sądu Rejonowego w P., otrzymał prawomocny wyrok z [...]r. sygn. [...]. Odpis wyroku zgodnie z § 4 ust. 5 rozporządzenia Sąd był zobowiązany także przesłać organowi prowadzącemu ewidencję, który dokonuje wpisu ostatecznego zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w ilości pkt 10 zgodnie z kodem A 03 załącznika nr 1 do rozporządzenia MSWiA z 20 grudnia 2002 r. Z tych też powodów nieuzasadniony jest zarzut skarżącego naruszenia przepisów art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy – Prawo o ruchu drogowym, gdyż wobec przesłania prawomocnego wyroku Sądu w sprawie [...]również do Starosty, ten w przypadku braku zaiwendcjonowania 10 punktów przez Wojewódzkiego Komendanta Policji za czyn z art. 87 § 1 kodeksu wykroczeń mógłby formalnie zwrócić się z zapytaniem do wnioskodawcy o przyczynę braku w ewidencji tychże punktów. Należy jednak podkreślić, że Starosta jakkolwiek jest upoważniony do sprawdzenia wniosku Wojewódzkiego Komendanta Policji pod względem formalnym, to nie może merytorycznie wkraczać w zasady prowadzenia ewidencji punktów karnych. Błędny jest również zarzut skarżącego wadliwego przypisania przez organ Policji 10 punktów za popełnienie wykroczenia z art. 87 § 1 kodeksu wykroczeń, wobec braku informacji tuż po zatrzymaniu, o nałożeniu punktów. Organy policyjne mogły wprawdzie dokonać wpisu tymczasowego ale nie musiały. Natomiast wpis ostateczny wobec prawomocnego wyroku skazującego jest czynnością konieczną przewidzianą przepisami prawa. Sąd nie podzielił również zarzutu skarżącego naruszenia przepisów art. 8, 77, 80, 107 KPA. Skierowanie na sprawdzenie kwalifikacji posiada wszelkie cechy decyzji. Jest skierowane do indywidualnie prawidłowo oznaczonego adresata. Przywołuje podstawę prawną i syntetyczne uzasadnienie wyjaśniające, że powodem skierowania na sprawdzenie kwalifikacji jest wniosek Wojewódzkiego Komendanta Policji w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wbrew zarzutom skarżącego czym innym jest wyjaśnienie treści przepisów czy wręcz zacytowanie ich adresatowi decyzji, z której obywatel dowiaduje się o treści przekroczonej przez siebie normy, bądź stosowanej wobec niego normy prawnej, a czym innym stosowanie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym i przepisów wykonawczych wobec uczestników ruchu drogowego. Od nich bowiem prawo wymaga nie tylko umiejętności poruszania się pojazdem, ale znajomości zasad prawnych ruchu drogowego i ich przestrzegania. Z treści wniosku WKP zarówno skarżący jak i Starosta S. uzyskał wiedzę jakich naruszeń przepisów ruchu drogowego skarżący się dopuścił, natomiast dla ostatecznego skierowania na sprawdzenie kwalifikacji istotnym jest ilość punktów naliczonych przez organ ewidencyjny. W powyższych okolicznościach wobec nie stwierdzenia naruszeń przepisów prawa przytoczonych w skardze, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę J. R. oddalił. /-/I.Kucznerowicz /-/G.Radzicka /-/E.Makosz-Frymus Za nieobecnego sędziego /-/G.Radzicka KB/