IV SA/Po 1030/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na pismo Wójta Gminy Tarnowo Podgórne nr [...] z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie działalności Wójta Gminy postanawia odrzucić skargę Wójt Gminy Tarnowo Podgórne pismami z dnia [...] października 2016 r., nr [...] oraz [...] poinformował T. W. i S. W., że ich pisma zatytułowane jako "skargi" zostały zgodnie z dyspozycją art. 222 k.p.a. zakwalifikowane jako skargi na Wójta Gminy Tarnowo Podgórne i zostały przekazane w trybie art. 231 w zw. z art. 228 i art. 229 k.p.a. do rozpoznania organowi właściwemu, czyli Radzie Gminy Tarnowo Podgórne. T. W. działając przez pełnomocnika - S. W. pismem z dnia [...] października 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na pisma Wójta Gminy Tarnowo Podgórne nr: [...] oraz [...] z dnia [...] października 2016 r. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Tarnowo Podgórne wniósł o jej oddalenie i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Organ wskazał że pisma skarżącego, zostały zgodnie z dyspozycją art. 222 k.p.a. zakwalifikowane jako skargi na Wójta Gminy Tarnowo Podgórne i zostały przekazane w trybie art. 231 w zw. z art. 228 i art. 229 k.p.a. do rozpoznania organowi właściwemu, czyli Radzie Gminy Tarnowo Podgórne. Ponadto organ wskazał, że rozpatrzenie skarg nastąpi na sesji Rady Gminy w dniu 6 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że przed przystąpieniem do oceny zasadności każdej skargi Sąd ma obowiązek zbadać, czy przedstawiona mu sprawa należy do drogi sądowej, a więc czy mieści się w granicach objętych kontrolą sądową. Sąd administracyjny sprawuje bowiem sądową kontrolę działalności administracji publicznej tylko w granicach prawem określonych. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając niniejszą sprawę, w pierwszej kolejności obowiązany był zbadać, czy przedmiot skargi w ogóle należy do właściwości sądów administracyjnych. Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności organów administracji publicznej. Wyraźne określone w Konstytucji RP granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych znalazły swoje potwierdzenie w przepisach ustaw reformujących sądownictwo administracyjne, a więc ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."), jak również ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Zakres kontroli sądowej sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W sprawie niniejszej skarga dotyczy pisma Wójta Gminy Tarnowo Podgórne nr: [...] z dnia [...] października 2016 r. W ocenie Sądu skarżący bezzasadnie wskazuje, że organ odmówił mu przekazania skarg do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżone pisma nie mogą zostać przyjęte za odmowę, ponieważ organ wyjaśnia w nich skarżącemu prawidłowy tryb rozpoznania skarg określony przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Organ wskazał, że na podstawie art. 222 k.p.a. pisma zostały zakwalifikowane jako skargi na Wójta Gminy Tarnowo Podgórne. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Ponadto zgodnie z art. 228 k.p.a. skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Organem właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi (określonej w art. 227 k.p.a.) nie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny, a Rada Gminy Tarnowo Podgórne, co wynika z art. 229 pkt 3 k.p.a., zgodnie z którym organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 (bez znaczenia dla niniejszej sprawy) jest rada gminy. Podkreślić należy, iż w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną. Stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 k.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Podkreślić należy, iż skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13, CBOSA). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. - odrzucił skargę z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego.