IV SA/Po 1033/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2011 r. wniosku z dnia [...] września 2011 r. Grupy "A" S.A. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi Grupy "A" S.A. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Powiatu w Ś. z dnia [...] czerwca [...] r., nr [...] w przedmiocie likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] września 2011 r. Grupa "A" S.A. z siedzibą w W. (dalej skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na uchwałę Rady Powiatu w Ś. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w sprawie likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpital w Ś. (dalej uchwała), zarzucając przywołanej uchwale naruszenie art. 43 ust. 1 oraz art. 60 ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz. U. 2007 r., nr 14, poz. 89 ze zm.), uchybienie art. 6-8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz naruszenie art. 2 i 7 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja RP (Dz. U. 1997 r., nr 78, poz. 483 ze zm.), przez ograniczenie możliwości uzyskania przez wierzycieli likwidowanego zakładu opieki zdrowotnej zaspokojenia ich wymagalnych wierzytelności. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (k. 5-15 akt sądowych). W osobnym piśmie z dnia [...] września 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wyżej opisanej skargi. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. wystosowała do Rady Powiatu w Ś. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Do dnia złożenia przedmiotowego wniosku Rada Powiatu nie zajęła stanowiska odnośnie wyżej wskazanego wezwania. W związku z tym, zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ppsa), termin do wniesienia skargi upłynął dnia 20 sierpnia 2011 r. Skarżąca uchybiła jemu bez swojej winy, zlecając sporządzenie skargi profesjonalnemu pełnomocnikowi – radcy prawnemu. Mając świadomość, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wystosowane w momencie kiedy rozpoczynał się okres urlopowy pełnomocnik postanowił wstrzymać się do ostatniego momentu ze skierowaniem skargi do Sądu w oczekiwaniu na zajęcie stanowiska przez Radę Powiatu, gdyż działanie to było korzystne dla skarżącej. Jednakże pod koniec biegu terminu do złożenia skargi pełnomocnik skarżącego niespodziewanie zachorował, co potwierdza zaświadczenie wystawione przez lekarza rodzinnego oraz pisemne oświadczenie pełnomocnika. Choroba ta uniemożliwiła pełnomocnikowi nie tylko sporządzenie skargi ale i zlecenie tej czynności innej osobie. Pełnomocnik skarżącej był obłożenie chory i nie był w stanie podejmować jakichkolwiek czynności związanych z wykonywaniem zawodu. Poza tym, zlecenie sprawy innej osobie, nawet gdyby nie umożliwiła tego choroba musiałoby nastąpić na rzecz osoby trzeciej nie znającej okoliczności samej sprawy, jak i specyfiki rynku związanego z ochroną zdrowia. Pełnomocnik skarżącej nie miał nadto możliwości przekazania uprawnień do działania innej osobie, gdyż drugi radca prawny pracujący w tej samej Kancelarii przebywał w tym czasie na urlopie wypoczynkowym. Choroba pełnomocnika skarżącej w stopniu uniemożliwiającym wykonywanie zawodu ustąpiła w dniu [...] sierpnia 2011 r. Wniosek o przywrócenie terminu został zatem złożony w terminie o którym stanowi art. 87 § 1 ppsa (k. 42-44 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przesłanki przywrócenia terminu oraz podejmowane przez wnioskodawcę i sąd czynności procesowe w tym zakresie zostały określone przez ustawodawcę w rozdziale 6 działu III ppsa. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie terminu są: 1) brak winy w jego uchybieniu, 2) powstanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego z powodu uchybienia terminowi, 3) złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 4) równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca uchybiła terminowi do złożenia skargi nie wykazując jednocześnie w przekonujący sposób, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Po pierwsze należy w tym miejscu zauważyć, że instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i znajduje uzasadnienie tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek obiektywnie niezależnych os strony skarżącej przyczyn, gdy nie mogły zostać one usunięte nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 19.01.2011 r., sygn. akt I FZ 473/10, lex nr 740943, postanowienie NSA z dnia 13.01.2011 r., sygn. akt I GZ 459/10, lex nr 741449, postanowienie NSA z dnia 11.04.2008 r., sygn. akt I OZ 246/08, lex nr 479292). W odniesieniu do zaistnienia choroby jako przesłanki świadczącej o braku winy w uchybieniu terminu w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że tylko nagła choroba o niespodziewanym charakterze stanowi przesłankę do przywrócenia terminu. Poza tym musi zostać przedstawione zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności (postanowienie NSA z dnia 04.11.2010 r., sygn. akt I OZ 839/10, lex nr 742094). W tym sensie, zaświadczenia lekarskiego wskazującego na chorobę strony lub pełnomocnika, nie należy automatycznie i bezkrytycznie uznawać za okoliczność wykluczającą, bądź też uzasadniającą istnienie winy w uchybieniu przywracanego terminu (postanowienie NSA z dnia 28.10.2010 r., sygn. akt II GZ 314/10, lex nr 743116). Po drugie, w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w uchybieniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi się on posługuje obciążają jego samego, nie uwalniając strony od winy w niezachowaniu terminu (H. Knysiak-Molczyk, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 487-488 oraz przywołane tam orzecznictwo). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała w przekonujący sposób braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez lekarza rodzinnego pełnomocnika skarżącej nie wynika, jakie dolegliwości zdrowotne spotkały ją, a w szczególności czy w okresie od 16 do 30 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej był na tyle chory, że skutkowało to niezdolnością do pracy oraz obiektywną niemożliwością wyręczenia się w sporządzeniu skargi inną osobą, niekoniecznie z tej samej Kancelarii. Za miarodajne nie mogły zostać uznane twierdzenia pełnomocnika skarżącej w tym zakresie (k. 60 akt sądowych), które nie korelują w tym zakresie z wystawionym zaświadczeniem lekarskim. Poza tym Sąd miał na względzie, że zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby lub pobytu w stacjonarnym zakładzie opieki zdrowotnej powinno zostać wystawione na odpowiednim druku zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 1999 r., nr 65, poz. 741 ze zm.). Ponieważ pełnomocnik skarżącej nie dopełnił wskazanych aktów staranności w wykazaniu obiektywnych okoliczności przemawiających za brakiem winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, wniosek złożony w tym przedmiocie podlegał oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd działają na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.