IV SA/Po 1040/12
WyrokWSA w Poznaniu2012-11-22
Skład orzekający: Tomasz Grossmann, Donata Starosta, Anna Jarosz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca przyznania dodatku mieszkaniowego jest prawidłowa, jeśli organ nie ustalił jednoznacznie, czy skarżąca posiadała tytuł prawny do zajmowanego lokalu w momencie składania wniosku, ze względu na nieskuteczne doręczenie wypowiedzenia umowy najmu?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że organy administracji nie wykazały w sposób jednoznaczny skuteczności wypowiedzenia umowy najmu skarżącej. Brak dowodu na to, że skarżąca zapoznała się z treścią wypowiedzenia, uniemożliwia stwierdzenie, że zajmowała lokal bez tytułu prawnego w momencie składania wniosku o dodatek mieszkaniowy. Organy naruszyły przepisy kpa dotyczące ustalania stanu faktycznego.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Prezydent Miasta odmówił przyznania dodatku z powodu braku tytułu prawnego do lokalu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, wskazując na wypowiedzenie umowy najmu. Skarżąca kwestionowała skuteczność wypowiedzenia, twierdząc, że otrzymała jedynie pismo dotyczące rozliczenia płatności i nowych stawek czynszowych, a nie wypowiedzenie umowy najmu.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej T.S. zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012r. sprawy ze skargi T.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r. nr (...), 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej T. S. kwotę (...) złotych (...) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu (...) r. T. S. wniosła o przyznanie dodatku mieszkaniowego do lokalu nr (...) przy ul. K. P. (...) w K.
Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Prezydent Miasta K. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm. dalej kpa), art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm., dalej ustawa o dodatkach mieszkaniowych) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.) nie przyznał wnioskującej dodatku mieszkaniowego z uwagi na nie spełnienie warunków uprawniających do przyznania dodatku mieszkaniowego - brak tytułu prawnego do zajmowanego lokalu.
W odwołaniu od powyższej decyzji T. S. podniosła, że nie otrzymała wypowiedzenia umowy najmu dotyczącej zajmowanego lokalu. W dniu (...) r. otrzymała jedynie pismo z rozliczeniem płatności za okres (...) wraz z nowymi stawkami opłat czynszowych.
Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu wskazano, że administrator budynku – H. W. potwierdził na wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, że wnioskująca zajmuje przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego, ponieważ umowa najmu została wypowiedziana wnioskującej w dniu (...) r. z jednomiesięcznym terminem wypowiedzenia. Ze znajdującego się aktach sprawy pisma J. W. – W. i M. W. z dnia (...) r. wynika, że właściciele rozwiązali z odwołującą w dniu (...) r. umowę najmu przedmiotowego lokalu z miesięcznym okresem wypowiedzenia i jednocześnie zobowiązali do opuszczenia i zdania kluczy w terminie do dnia (...) r. Niesporne jest więc, że odwołująca zajmuje przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego, co powoduje, że nie może skutecznie ubiegać się o dodatek mieszkaniowy.
W skardze na powyższą decyzję T. S. raz jeszcze podkreśliła, że w dniu (...) r. nie otrzymała wypowiedzenia umowy najmu przedmiotowego lokalu, lecz pismo dotyczące rozliczenia płatności za lata (...) i (...) r. oraz nowe warunki opłat czynszowych obowiązujących od (...) r.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012..270, dalej ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kwestię zasad i tryb dodatku mieszkaniowego reguluje ustawa o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4 przysługuje:
1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,
2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem
5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.
Z powyższego przepisu wynika zatem, że jedną z przesłanek uprawniających do przyznania dodatku mieszkaniowego jest posiadanie przez osobę ubiegającą się o taki dodatek tytułu prawnego do lokalu.
W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest właśnie kwestia, czy skarżącej w chwili składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego przysługiwał tytuł prawny do zajmowanego lokalu.
Organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję przyjął, że skarżąca w chwili składnia przedmiotowego wniosku nie dysponowała tytułem prawnym do zajmowanego lokalu, bowiem wypowiedzenie umowy najmu łączącej ją z wynajmującym nastąpiło w dniu (...) r. Powyższa data, zdaniem organu, wynika z zamieszczonego na przedmiotowym wniosku potwierdzenia administratora budynku, że wnioskująca zajmuje przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego, ponieważ umowa najmu została wypowiedziana w dniu (...) r. z jednomiesięcznym terminem wypowiedzenia oraz z ze znajdującego się w aktach sprawy pisma J. W. – W. i M. W. z dnia (...) r. wypowiadającego skarżącej umowę najmu przedmiotowego lokalu.
W ocenie Sądu przywołane przez organ dowody nie są wystarczająca do stwierdzenia, że nastąpiło skuteczne wypowiedzenie umowy najmu. Tym bardziej, że skarżąca zarówno w odwołaniu jak i w skardze, a także na rozprawie sadowej podnosiła, że nie otrzymała pisma wypowiadającego umowę najmu. Otrzymała jedynie pismo zawierające protokół ustalenia wysokości czynszu miesięcznego i opłat eksploatacyjnych (mających obowiązywać od dnia (...) r.) oraz informację dotyczącą rozliczenia opłat eksploatacyjnych za (...) i (...) r. i zaległości w czynszu na dzień (...) r. (k. 3 akt adm. II instancji). W aktach sprawy znajduje się wprawdzie dowód nadania przesyłki poleconej zawierającej pismo wypowiadające umowę najmu, to jednak brak jest dowodu potwierdzającego, że skarżąca pismo to otrzymała.
W tym miejscu wskazać należy przepis art. 61 kodeksu cywilnego, który stanowi, że oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.
Powyższe oznacza, że stosunek najmu może być rozwiązany na skutek wypowiedzenia, że czynność ta może być dokonana w sposób dorozumiany i wywiera skutek z chwilą dojścia oświadczenia woli o wypowiedzeniu do drugiej strony umowy w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią (art. 61 k.c.) (wyrok SN z dnia 1 lutego 2000 r. III CKN 576/98, LEX nr 52777).
W aktach niniejszej sprawy brak jest informacji jednoznacznie wskazujących, że skarżąca w chwili składnia wniosku o dodatek mieszkaniowy znała treść pisma rozwiązującego z nią stosunek najmu, tym bardziej, że jak sama twierdzi takiego pisma w ogóle nie otrzymała. Zatem nie można w tym wypadku przesądzić, że w momencie składania przedmiotowego wniosku skarżąca nie miała tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu, skoro nie zostało jednoznacznie wyjaśnione przez organy administracji, czy wypowiedzenie najmu skuteczne dotarło do skarżącej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżoną decyzję bez wcześniejszego ustalenia stanu faktycznego sprawy naruszyło przepisy art. 7, 77 § 1 kpa. Przed wydaniem decyzji rzeczą organów było bezsporne ustalenie, czy wypowiedzenie najmu było skuteczne tj. czy treść pisma z dnia z dnia (...) r. rozwiązującego stosunek najmu była znana skarżącej w dniu składnia wniosku o dodatek mieszkaniowy czy też nie. Ustalenie tek kwestii jest kluczowe dla niniejszej sprawy, bowiem jeżeli okazałoby się, że wypowiedzenie było nieskuteczne to w chwili składania przedmiotowego wniosku skarżąca legitymowała się tytułem prawnym do zajmowanego lokalu.
Organ ponownie rozpoznający sprawę przed wydaniem decyzji w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego ustali, czy wypowiedzenie umowy najmu było skuteczne Wyjaśnienie tej kwestii będzie bowiem określało sytuację prawną strony ubiegającej się o ten dodatek.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z 205 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło