IV SA/Po 106/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. odrzucić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. /-/ M. Dybowski Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005.r nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania założonego przez B. Ś. od stanowiska Starosty K. w sprawie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu, wyrażonego w piśmie nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. B. Ś., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł na wskazane postanowienie Kolegium skargę do Sądu Administracyjnego. Do skargi nie załączono pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pismem z dnia [...] lutego 2006 r. prawidłowo dostarczonym dnia [...] lutego 2006 r., wezwał podpisanego pod skargą Adwokata do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, przez złożenie pełnomocnictwa uprawniającego do występowania przed sądami administracyjnymi i do uiszczenia 100 zł wpisu pod rygorem odrzucenia skargi (k 12,13). W odpowiedzi nadesłane zostało pismo z dnia 28 lutego 2006 r., zgodnie z którym podpisany pod skargą Adwokat stwierdził, ze pełnomocnictwo podpisane przez B. Ś. obejmuje swym zakresem prowadzenie sprawy również przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a jego oryginał znajduje się w aktach sprawy; jednocześnie wniósł o zwolnienie od uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1.W odpowiedzi na wezwanie Sądu Adwokat podpisany pod skargą powołał się na pełnomocnictwo złożone do akt administracyjnych. W aktach tych (k. 2=6) znajduje się "pełnomocnictwo w sprawie administracyjnej", na mocy którego B. Ś. ustanawia adwokata H. R. pełnomocnikiem " do prowadzenia sprawy własnej przeciwko Starostwo Pow. w K. o zapłatę". Zgodnie z art. 34 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm., dalej upsa) strona może być w postępowaniu zastępowana przez pełnomocnika. Pełnomocnictwo może obejmować zarówno prowadzenie określonej sprawy, ogółu spraw przed sądami administracyjnymi, jak i dokonanie określonej czynności. Z uwagi jednak na konsekwencje, jakie wiążą się z umocowaniem pełnomocnika do zastępowania mocodawcy uznać należy, że pełnomocnictwo winno być tak sporządzone, by możliwe było precyzyjne określenie zakresu rzeczywistego umocowania. W przedmiotowej sprawie pełnomocnictwo zamieszczone w aktach ogranicza się do wskazania organu administracji publicznej I instancji, przed którym ma być prowadzone postępowanie "o zapłatę". Niewątpliwie zaś postępowanie przed sądem administracyjnym w określeniu tym się nie mieści. Zarówno bowiem wskazanie organu, jak i przedmiotu postępowania, nie odnosi się w przypadku złożonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa do postępowania, które miałoby się toczyć przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym celem zbadania wydanych w postępowaniu decyzji pod względem ich legalności. Nie ulega wątpliwości, że czym innym jest sprawa administracyjna, czym innym zaś sprawa sądowoadministracyjna, która nie jest kontynuacją sprawy administracyjnej ( W. Chróścielewski "Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego"- PiP 3/04/63). Profesjonalny pełnomocnik winien dochować należytej staranności w zakresie wykazania przed Sądem istnienia umocowania do działania w imieniu swego mandanta. W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 upsa orzekł, jak w punkcie 1 (pierwszym) sentencji postanowienia. 2. Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. – sygn. SK 11/05 Trybunał Konstytucyjny orzekł że : art. 219 § 2 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są zgodne z art. 45 ust.1 Konstytucji ; § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niezgodny z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. oraz z art. 2 Konstytucji (Dz.U. 45/06/322). Z uwagi na charakter niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. (Dz.U. 221/03/2193- dalej rozporządzenie) z bezwzględnie obowiązującym art. 221 upsa i art. 2 Konstytucji, wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest skuteczny ex tunc. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis od skargi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym jest wpisem stałym i wynosi 100 zł. Wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata winien być uiszczony w momencie wniesienia skargi bez wezwania o uiszczenie opłaty, a skarga nienależycie opłacona podlega odrzuceniu (art. 221 upsa). Konstrukcja art. 221 upsa odpowiada konstrukcji art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( j.t. Dz.U. 9/02/88 ze zm. – dalej uksc; J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz" - W.Pr.2004 s. 295 uw. 2 akapit 1). W tej sytuacji błędnie wezwanie adwokata do uiszczenia opłaty stałej nie usuwa działania art. 221 upsa i nie niweczy skutku prawnego w postaci odrzucenia skargi ( odpowiednio – na tle art. 17 uksc – postanowienie SN z 17.8.2000 r. – II CZ 57/00 – Biul. SN 10/00/14). W tej sytuacji wniosek o prawo pomocy w zakresie częściowym – o zwolnienie od uiszczenia 100 zł wpisu – jako złożony po terminie – należało odrzucić ( art. 221 w zw. z art. 243 i art. 245 § 1 i 2 i art. 58 § 1 pkt 3 i art. 64 § 3 upsa). /-/ M. Dybowski KP/