IV SA/Po 106/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. S., A. S., S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 20 grudnia 2010 r. M.S. A.S. i S.G. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2010 r., nr [...]w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (dalej – decyzja w sprawie opłaty planistycznej). Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie opłaty planistycznej. We wniosku skarżący wskazali, iż decyzja ta jest bezzasadna i krzywdząca oraz została wydana z rażącym naruszeniem art. 7 i art. 136 kpa (tj. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2000/98/1071 – j.t. ze zm., dalej - kpa). W uzasadnieniu wniosku skarżący opisali stan faktyczny w sprawie oraz podnieśli, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu nie zastosowało się do zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (mowa o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 575/09) i ponownie rozpatrzyło sprawę, czego wynikiem jest zmiana wysokości opłat z tytułu wzrostu wartości nieruchomości z kwoty [...]zł do kwoty [...]zł, jednak postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu nadal prowadzone było z rażącym naruszeniem przepisów art. 7 i 136 kpa. Dlatego też skarżący wnieśli skargę. Skarżący wskazali, iż w związku z powyższym oraz przedstawionym stanem faktycznym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest w pełni zasadny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie zaskarżonej decyzji są: grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to obowiązkiem strony jest wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna, zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przedstawić wiarygodne okoliczności wskazujące, iż przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa faktycznie zaistnieją oraz skonkretyzować przyczyny uzasadniające możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi być w odpowiedni sposób uzasadniony. W szczególności nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W innym orzeczeniu sąd podkreślił, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. W żadnym razie nie można utożsamiać obowiązku sądu dokonania oceny argumentów przedstawianych przez stronę z obowiązkiem udowodnienia braku przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia (por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.) (Komentarz do art.61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.) Wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący w ocenie Sądu nie wskazali przesłanek uzasadniających jej wstrzymanie jak również w żaden sposób nie uprawdopodobnili, iż przesłanki te faktycznie występują. Strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała jedynie, iż skarżona decyzja jest bezzasadna i krzywdząca oraz wydana z rażącym naruszeniem wskazanych przepisów. Skarżący nie wskazali nawet, iż wykonanie decyzji może mieć dla nich negatywne skutki, które trudne będą do usunięcia, bądź też będą nieodwracalne, jak również nie wskazali czy i jakiego rodzaju niebezpieczeństwo grozi im wskutek wykonania decyzji. Przedstawione przez stronę skarżącą przesłanki w żadnym stopniu nie wskazują więc, iż wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym wstrzymania wykonania decyzji. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ