IV SA/Po 1069/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. R. i B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 1069/13, w sprawie ze skargi R. R. i B. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem WSA w Poznaniu z 10 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 551/13 p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie R. R. i B. P. Postanowieniem z 10 grudnia 2013 r., sygn. IV SA/Po 1069/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. R. i B. P. (dalej łącznie jako: "Skarżący") o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem WSA w Poznaniu z 10 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 551/13 (k. 148–152 akt sądowych). Postanowieniem z 21 stycznia 2014 r. tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną Skarżących od powyższego postanowienia (k. 189–191). Doręczając odpis postanowienia z 21 stycznia 2014 r. Sąd pouczył Skarżących m.in. o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (k. 194). Odpis postanowienia wraz z pouczeniem doręczono na adres pełnomocnika Skarżących, B. R., w dniu 10 lutego 2014 r. (k. 217). Pismem z 17 lutego 2014 r. (k. 228) pełnomocnik Skarżących wniosła podpisane przez siebie zażalenie na ww. postanowienie z 21 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego; w takim przypadku stosuje się też odpowiednio przepisy art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. (które rozszerzają krąg osób uprawnionych do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej na: sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorów lub doktorów habilitowany nauk prawnych, doradców podatkowych oraz rzeczników patentowych). Niedopełnienie tego warunku jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie zażalenia (tak też m.in.: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 02.10.2012 r., II OZ 832/12; z 20.03.2012 r., I OZ 169/12; z 08.12.2004 r., OZ 713/04 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, uw. 13 do art. 194). Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżących, pomimo prawidłowego pouczenia o wprowadzonym przez ustawodawcę przymusie adwokacko-radcowskim we wniesieniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządziła przedmiotowe zażalenie osobiście, nie posiadając przy tym – a w każdym razie nie wykazując posiadania – uprawnień, o których mowa w art. 194 § 4 oraz art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.