IV SA/Po 107/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.N. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W.N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku stanowiącego również uzasadnienie skargi wskazano na wadliwość wydanego z urzędu postanowienia Wojewody W. z dnia [...] października 2014 wstrzymującego wykonanie ostatecznej decyzji Wojewody W. z dnia [...] sierpnia 2014r. znak [...]. Ponadto skarżący wskazał, iż skoro wycofana jest z obrotu decyzja Starosty M. z dnia [...] kwietnia 2014r., to niemożliwym było wydanie przez Starostę M. zaskarżonej decyzji następczej z dnia [...].11.2014 ([...]), bowiem można ją wydać jedynie w odniesieniu do pozostającej w obrocie decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm. - dalej u.g.n.). Nie ma więc w chwili obecnej decyzji, w odniesieniu do której możliwe byłoby nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyty w treści art. 61 § 3 zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy", której dotyczy skarga zakreślają jednakowe ramy prawne, należy bowiem przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej rozumieniu materialnoprawnym. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie organu odwoławczego dotyczy utrzymania w mocy decyzji S.M. z dnia 13 listopada 2014r. znak [...] udzielającej spółce E.O. Sp. z o.o. z siedzibą w P. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości, stanowiącej własność W.N. , oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o pow. [...] ha, położonej w gminie M., obręb B., powiat m. Powyższa decyzja wydana została na podstawie art. 124 ust. 1 a u.g.n. W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z kolei z treści art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Z powyższej regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu. Z drugiej strony pomimo regulacji zawartej w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. W sprawie przedmiotowej nieruchomości zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno rozstrzygnięcia w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n (będące przedmiotem skarg zarejestrowanych przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Po 1155/14 i sygn. akt IV SA/Po 1232/14) jak i wydana później decyzja w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. z rygorem natychmiastowej wykonalności (stanowi ona przedmiot zaskarżenia w przedmiotowej sprawie). W ocenie Sądu, decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. (o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości). W tym miejscu należy podzielić pogląd zawarty w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie o sygn. akt I OZ 1193/14, w którym wskazano, że: "rozstrzygnięcie o niezwłocznym zajęciu daje możliwość rozpoczęcia procedury mającej na celu przeprowadzenie prac inwestycyjnych, ale tylko w zakresie rozstrzygniętym w decyzji o ograniczeniu. Zgodnie z art. 124 ust. 1a u.g.n. decyzja o niezwłocznym zajęciu, może zostać wydana tylko po wydaniu decyzji o ograniczeniu. Jej subsydiarny charakter oznacza, że decyzja taka może istnieć w obrocie prawnym, tylko wtedy kiedy występuje w obrocie prawnym poprzedzająca ją decyzja o ograniczeniu prawa do nieruchomości. Z uwagi na to, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a u.g.n. jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., zasadnym jest orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości . Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji