IV SA/Po 1096/14

WyrokWSA w Poznaniu2015-05-07

Skład orzekający: Donata Starosta, Ewa Kręcichwost-Durchowska, Anna Jarosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak współdziałania strony z pracownikiem socjalnym poprzez uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia z pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Brak współdziałania strony z pracownikiem socjalnym, w tym uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, stanowi podstawę do odmowy przyznania świadczenia z pomocy społecznej zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Organy administracji publicznej mają obowiązek wszechstronnej analizy postawy beneficjenta pod kątem woli współpracy, a odmowa przyznania świadczenia w takiej sytuacji nie jest dowolna, jeśli organ podjął niezbędne kroki do wyjaśnienia stanu faktycznego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania pomocy pieniężnej J. S. przez Prezydenta Miasta P., co zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Organ I instancji odmówił przyznania świadczenia, wskazując na brak kontaktu ze strony wnioskodawcy i uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, mimo wezwania. Skarżący wniósł skargę do WSA, kwestionując decyzję. WSA oddalił skargę, uznając brak współdziałania skarżącego za uzasadnioną podstawę odmowy przyznania świadczenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy pieniężnej 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokat A. Ł. od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższone o kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) stanowiącą podatek od towarów i usług – łącznie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Decyzją z dnia [...]sierpnia 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu odwołania J. S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] marca 2014 r. [...] Prezydent Miasta P. orzekł w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej J. S.. Następnie organ wskazał, że od powyższej decyzji odwołał się wnioskodawca wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dalszej części uzasadnienia organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. , poz. 163 – dalej ups) przyznanie świadczeń z pomocy społecznej następuje w formie decyzji administracyjnej. Artykuł 106 ust. 4 ups stanowi, iż decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia, z wyjątkiem decyzji o odmowie przyznania biletu kredytowanego oraz decyzji w sprawach cudzoziemców, o których mowa w art. 5a, wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego. W myśl art. 107 ust. 1 ups rodzinny wywiad środowiskowy przeprowadza się u osób i rodzin korzystających lub ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej w celu ustalenia ich sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej oraz u osób, o których mowa w art. 103. Natomiast art. 107 ust. 4 ww. ustawy wskazuje, iż w przypadku ubiegania się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej po raz kolejny, a także gdy nastąpiła zmiana danych zawartych w wywiadzie, sporządza się aktualizację wywiadu. W przypadku osób korzystających ze stałych form pomocy aktualizację sporządza się nie rzadziej niż co 6 miesięcy, mimo braku zmiany danych. Paragraf 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 czerwca 2012 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego wskazuje, iż na podstawie przeprowadzonego wywiadu pracownik socjalny dokonuje analizy i oceny sytuacji danej osoby lub rodziny i formułuje wnioski z niej wynikające, stanowiące podstawę planowania pomocy. Organ podniósł, że mając na uwadze ww. przepisy obowiązującego prawa, organ I instancji podjął próby skontaktowania się z wnioskodawcą. Ustalono, że wnioskodawca mieszkał na terenie dzielnicy S. M. i korzystał z pomocy MOPR w P., [...]. Od stycznia 2013 r. skarżący nie korzysta z pomocy, a pracownikom ww. organu nie jest znane aktualne miejsce jego pobytu. Dnia [...] lutego 2014 r. wystosowano do strony postępowania wezwanie na adres podany do kontaktu, w celu ustalenia miejsca i terminu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Pismo zostało odebrane przez skarżącego [...] lutego 2014 r. Organ I instancji wskazał, iż do dnia wydania zaskarżonej decyzji J. S. nie nawiązał kontaktu z Ośrodkiem. Organ powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2008 r. (sygn. akt: I OSK 1513/07) podniósł, że uniemożliwienie organowi przeprowadzenia wywiadu środowiskowego jest jedną z postaci braku współdziałania z pracownikiem socjalnym w rozwiązaniu własnej trudnej sytuacji życiowej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł J. S. wskazując, że nie zgadza się z decyzją. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2014 r. przyznano skarżącemu przyznanie prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i wniósł o uchylenie decyzji obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jak i decyzja organu pierwszej instancji nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. art. 2 ust. 1 ups pomoc społeczna jest instytucją polityki państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Instytucja ta wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 ups), a jej zadaniem jest zapobieganie trudnym sytuacjom życiowym poprzez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz do ich integracji ze środowiskiem (art. 3 ust. 2 ups). Obok uprawnień - ustawa normuje też obowiązki osób korzystających z pomocy społecznej, do których zalicza się obowiązek współdziałania w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej (art. 4 ups). Przy czym, brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej lub odmowa zawarcia kontraktu socjalnego może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia (art. 11 ust. 2 ups). W przypadku zgłoszenia wniosku o takie świadczenia z pomocy społecznej, konieczne jest ustalenie sytuacji osoby lub rodziny, która się o nie ubiega. Zgodnie z art. 106 ust. 4 ups decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego, przy czym wywiad środowiskowy w myśl art. 107 ust. 1 ups ma na celu ustalenie sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osoby lub rodziny. Rodzinny wywiad środowiskowy stanowi swoiste postępowanie dowodowe, a ponieważ sporządzany jest na urzędowym formularzu, stanowi jednocześnie protokół w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz.267 ze zm. – dalej "Kpa"). Obowiązek współdziałania osoby z organem pomocowym dotyczy również sporządzenia wywiadu środowiskowego lub aktualizacji i powinien on polegać na udzieleniu organowi niezbędnych informacji, wskazywaniu i precyzowaniu zgłaszanych potrzeb. Podstawą odmowy przyznania w niniejszej sprawie wnioskowanej pomocy stanowił m.in. art. 11 ust 2 ups, zgodnie z którym brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną lub wykonywania prac społecznie użytecznych, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Należy podnieść, że obowiązek współdziałania wnioskodawców z organami pomocy społecznej został wyraźnie podkreślony w ustawie, jednak przepisy dokładnie nie wskazują sposobu jego realizacji. Z pewnością jednak, umożliwienie przeprowadzania wywiadu środowiskowego w kontekście art. 106 ust. 4 ups, należy traktować jako jedną z form współdziałania. Z uwzględnieniem powyższego przyjąć należy, że postawa wnioskodawcy podlega ocenie organu, od której to oceny zależy udzielenie bądź nieudzielanie świadczenia. Organy zobligowane są do wszechstronnej analizy i oceny postawy beneficjenta pomocy społecznej pod kątem istnienia woli współdziałania w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, a także pozostałych przesłanek, których wystąpienie pozwala na odmowę przyznania świadczeń. Wyegzekwowanie od wnioskodawcy obowiązku współdziałania jest istotne z uwagi na fakt, że pomoc ta nie może się sprowadzać do prostego rozdawnictwa świadczeń. Wobec powyższego, w świetle art.11 i art.106 ups, bierna bądź roszczeniowa postawa wnioskodawców może spowodować odmowę przyznania świadczenia bądź wstrzymania wypłaty świadczenia. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, organy obu instancji w rozpatrywanej sprawie zasadnie uznały, iż skarżący uchybił obowiązkowi współpracy, co organ należycie, powołując konkretne okoliczności, uzasadnił. Z akt niniejszej sprawy wynika, że po złożeniu wniosków o przyznanie pomocy skarżący został wezwany, pismem z dnia [...] lutego 2014 r., do stawiennictwa w Ośrodku Pomocy Społecznej celem ustalenia miejsca pobytu i terminu wywiadu środowiskowego. W piśmie tym organ wskazał także, że w przypadku braku możliwości stawienia się w Ośrodku w wyznaczonym terminie, zobowiązuje się skarżącego do nawiązania kontaktu z Ośrodkiem w celu wyznaczenia dogodnego terminu przeprowadzenia wywiadu. Skarżący pomimo odebrania wezwania w dniu [...] lutego 2014 r. nie podjął żadnej próby kontaktu z pracownikami MOPS jak również nie stawił się w wyznaczonym dniu w MOPS. W tym miejscu zauważyć należy, iż skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. został pouczony, że uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego skutkować będzie odmową przyznania świadczenia. Sąd zwraca też uwagę, iż skarżący co prawda wskazał, że nie mógł się skontaktować z MOPR bo był chory, to jednakże nie podał on żadnych szczegółów. W sprawie należy mieć również na uwadze, że organ stosowną decyzję wydał dopiero w dniu [...] marca 2014 r., a więc po dość długim odstępie czasu od odebrania przez skarżącego wezwania i w tym czasie skarżący dbając o własne interesy mógł w jakikolwiek sposób skontaktować się z pracownikiem MOPR. Zdaniem Sądu, powyżej opisana postawa skarżącego świadczy o braku chęci współpracy z organami pomocowymi. Powyższe uprawnia również do stwierdzenia, że organy nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, gdyż podjęto wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia stanu faktycznego, a decyzji wydanej w sprawie nie można określić jako nacechowanej dowolnością. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło