IV SA/Po 1100/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Maciej Busz (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 29 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu oddala skargę IV SA/Po 1100/16 Uzasadnienie Starosta Międzychodzki decyzją z dnia 26.07.2016r. nr [...] wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 oraz art. 150 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23, dalej k.p.a.) oraz art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. 2012, poz. 1137, dalej u.p.r.d.) uchylił decyzję Starosty Międzychodzkiego z dnia 17 czerwca 2011 r. w sprawie rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler o nr rej. [...], nr VIN: [...] i odmówił zarejestrowania tego pojazdu. W uzasadnieniu wyjaśniono, że w dniu 19 maja 2011 r. R. P. i M. P. złożyli wniosek o rejestrację przedmiotowego pojazdu załączając do wniosku umowę kupna sprzedaży z dnia 29 kwietnia 2011 r., dowód rejestracyjny seria/nr [...], kartę pojazdu seria/nr [...] oraz tablice rejestracyjne o nr [...]. Na podstawie wyżej wymienionych dokumentów pojazd został zarejestrowany poprzez wydanie decyzji o rejestracji pojazdu nr [...] w dniu 17 czerwca 2011 r. Następnie, w dniu 27 czerwca 2014 r. wpłynęła decyzja Prezydenta Miasta Zabrze z dnia 12.05.2014 r., Nr [...] w przedmiocie rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler o nr rej. [...]. Z otrzymanej decyzji wynika, iż wnioskodawca w dniu rejestracji wymienionego pojazdu wprowadził w błąd urzędnika wydziału komunikacji i celowo wyłudził poświadczenie nieprawdy, poprzez przedłożenie do rejestracji fałszywego dowodu rejestracyjnego. Na tej podstawie, w dniu 24.11.2014 r. organ wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone w dniu 17.06.2011 r. ostateczną decyzją Starosty Międzychodzkiego o zarejestrowaniu pod numerem rejestracyjnym [...] pojazdu marki Daimler Chrysler C220 o nr VIN: [...] na rzecz R. P. i M. P. W postępowaniu tym zgłosił swój udział prokurator Okręgowy w Gliwicach. Po przeprowadzonym postępowaniu, w dniu 14.01.2015 r. Starosta Międzychodzki uchylił decyzję z dnia 17.06.2011 r. i odmówił zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. Odwołanie od decyzji złożył Prokurator Okręgowy w Gliwicach oraz M.P. i R.P. Po rozpoznaniu odwołania, w dniu 29.06.2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, w dniu 29.09.2015 r. Starosta Międzychodzki wydał decyzję umarzającą postępowanie rejestracji pojazdu Daimler Chrysler C220. Odwołanie od w/w decyzji złożyły wszystkie strony postępowania. Po rozpoznaniu odwołania w dniu 26 kwietnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu uchyliło zaskarżoną decyzje i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Zgodnie ze wskazaniami SKO w Poznaniu Starosta Międzychodzki zwrócił się do Prezydenta Miasta Zabrze o przesłanie decyzji z dnia 19.05.2016 r. odmawiającej uchylenia decyzji nr [...] z dnia 12 maja 2014 r., na mocy której została uchylona wcześniejsza decyzja o rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler nr VIN: [...] . Prezydent Miasta Zabrze wskazał również, iż decyzja uprawomocniła się z dniem 14.06.2016 r. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa. Organ I instancji przyjął, że dowody na podstawie których dokonano rejestracji okazały się fałszywe, co potwierdził wyrok Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt II K 119/15. Z art. 72 ust. 1 pkt 5 u.p.r.d. wynika, że rejestracji pojazdu dokonuje się między innymi na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Dowód ten jest niezbędny do zarejestrowania samochodu i winien być on dołączony do wniosku o rejestrację. Jego brak stanowi przeszkodę do rejestracji pojazdu. Jeżeli złożony dowód rejestracyjny okazał się przerobiony, to tą sytuację należy traktować jako brak dowodu rejestracyjnego, (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lipca 2013 r.; III SA/Łd 422/13; LEX nr 1344905). Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł Prokurator Okręgowy w Gliwicach wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) obrazę prawa procesowego, polegającą na jej wydaniu w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. w sytuacji, gdy ostateczne uchylenie decyzji Prezydenta Miasta Zabrze z dnia 28 kwietnia 2011 r., stanowiącej podstawę rejestracji pojazdu w Starostwie w Międzychodzie sprawia, że za jej podstawę prawną organ pierwszej instancji mógł był przyjąć jedynie przepis art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.; 2) obrazę prawa procesowego, tj. art. 146 § 1 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., polegającą na uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie rejestracji pojazdu w sytuacji, gdy od dnia doręczenia decyzji z dnia 17 czerwca 2011 r. upłynęło pięć lat, co czyni niedopuszczalnym uchylenie tego rozstrzygnięcia z przyczyny określonej art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.; 3/ obrazę prawa procesowego, a to art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw z art. 11 k.p.a., poprzez zaniechanie przez organ administracji publicznej pierwszej instancji prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego. W uzasadnieniu prokurator wskazał, że organ pierwszoinstancyjny uzasadniając swoje rozstrzygnięcie przytoczył podstawę prawną z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Powołał się lakonicznie na fałszywość dowodów na podstawie których dokonano rejestracji pojazdu w Starostwie w Międzychodzie, co ma potwierdzać wyrok Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 14 października 2015 r. Decyzja ta jest wadliwa, gdyż decyzję Starosty Międzychodzkiego z dnia 17 czerwca 2011 r. o rejestracji samochodu Daimler Chrysler oparto na decyzji Prezydenta Miasta Zabrze z dnia 28 kwietnia 2011 r. o pierwszej rejestracji auta w kraju. Decyzja o kolejnej rejestracji pojazdu należy do kategorii decyzji zależnych, albowiem jej byt prawny uzależniony jest od innego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 2 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 1415/10, wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. III SA/Łd 422/13, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. II SA/Po 83/10). Uchylenie poprzedniej decyzji sprawia, że decyzja zależna traci swoje umocowanie prawne. To z kolei uzasadnia wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., a następnie uchylenie decyzji pochodnej i wydanie decyzji na nowo załatwiającej sprawę. Prezydent Miasta Zabrze ostateczną decyzją z dnia 12 maja 2014 r., nr [...]uchylił własną decyzję z dnia 28 kwietnia 2011 r. o rejestracji na A. W. samochodu marki Daimler Chrysler i orzekł o odmowie jego zarejestrowania. W takiej sytuacji organ administracji dokonujący kolejnej rejestracji (Starosta Międzychodzki) jest uprawniony i zobowiązany do uchylenia - w trybie wznowieniowym - własnej decyzji i odmówienia rejestracji pojazdu, co powinno nastąpić na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona. Starosta Powiatowy w Międzychodzie przy orzekaniu prawidłowo powołał się na uchylenie decyzji poprzedniej, jednak za podstawę prawną własnego rozstrzygnięcia przyjął błędnie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., co należy uznać za istotną wadę rozstrzygnięcia o charakterze obrazy przepisu prawa procesowego z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., który jako jedyna podstawa wznowieniowa może znaleźć swoje zastosowanie w niniejszej sprawie. Organ administracji pierwszej instancji nie wykazał, że R. i M. P. dokonując rejestracji pojazdu posłużyli się fałszywymi "dowodami", a w szczególności, że posłużyli się "przerobionym" dowodem rejestracyjnym. Starosta nie wykazał także, że jego decyzja z dnia 17 czerwca 2011 r. zapadła w wyniku przestępstwa. Nie zachodzą więc podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Skoro zastosowanie znajduje art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., to w konsekwencji zastosowanie znajduje art. 146 § 1 k.p.a. stanowiący, że decyzja nie może być uchylona z przyczyny z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., gdy od dnia jej doręczenia upłynęło 5 lat. Ponieważ taki okres upłynął niedopuszczalnym stało się wydanie decyzji, o jakiej mowa w art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Zarzucono także wadliwość uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Starosta Międzychodzki odstąpił od wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej wydanego rozstrzygnięcia w zakresie wznowienia postępowania. Nie wynika z uzasadnienia decyzji nie tylko jak organ ocenił zgromadzone dowody i na których z nich się oparł, ale także z jakich powodów uznał, że nie znajduje zastosowania w sprawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., na który to przepis uwagę zwracało SKO w Poznaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia 29.09.2016r. nr [...]: - uchyliło zaskarżoną decyzję Starosty Międzychodzkiego z dnia 26.07.2016r. nr [...] w całości; - nie uchyliło decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. o rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler o numerze [...] i numerze rejestracyjnym [...] na rzecz R. P. i M. P. z powodu upływu 5 lat od dnia doręczenia decyzji, - stwierdziło, że decyzja Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. o rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler o numerze VIN [...] i numerze rejestracyjnym [...] na rzecz R. P. i M. P. została wydana z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że Kolegium uznało, iż uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, o co wnosił Prokurator, znacznie przedłużyłoby postępowanie w sprawie, czego można było uniknąć poprzez wydanie merytorycznego orzeczenia w II instancji. Kolegium zauważyło, że zaskarżona decyzja Starosty Międzychodzkiego z dnia 26.07.2016r. wydana została w trybie wznowienia postępowania, tj. trybie nadzwyczajnym służącym do eliminowania z obrotu prawnego decyzji ostatecznych w przypadku wystąpienia wady kwalifikowanej, określonej w art. 145 § 1 lub art. 145 a § 1 lub art. 145 b §1 k.p.a. i przytoczyło treść art. 145 § 1 k.p.a. Następnie organ odwoławczy opisał przebieg postępowania. Kolegium podzieliło pogląd Prokuratora, że dowód rejestracyjny jest ściśle związany z procesem wydania decyzji o rejestracji, nie ma samodzielnego bytu i traci swoją ważność wraz z wyeliminowaniem decyzji o rejestracji pojazdu z obrotu prawnego. Skoro więc Prezydent Miasta Zabrze uchylił decyzję o rejestracji pojazdu marki Daimler Chrysler o nr rej. [...] , to zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie decyzji o rejestracji ww. pojazdu na terenie Starostwa Powiatowego w Międzychodzie. Zdaniem Kolegium podstawą działania Starosty Międzychodzkiego w badanej sprawie powinien być art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. stanowiący, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Jak słusznie stwierdził prokurator, decyzja Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. o rejestracji przedmiotowego samochodu jest decyzją zależną. Nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że została ona wydana w oparciu o istotne dla sprawy sfałszowane dowody, czy w wyniku przestępstwa. Stąd niezrozumiałym jest uznanie, że przesłankami wznowienia postępowania są podstawy z art. 145§ pkt1i2 kpa. Wznowienie przez Starostę Międzychodzkiego postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. o rejestracji przedmiotowego samochodu było w pełni uzasadnione w związku z opisaną wyżej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Zabrze z dnia 12.05.2014r. nr [...], eliminującą z obrotu prawnego poprzednią rejestrację pojazdu. Przyjęcie za podstawę wznowieniową art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. skutkuje innymi niż w przypadku art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. ograniczeniami czasowymi możliwości uchylenia decyzji. Kolegium stwierdziło, że mimo wystąpienia opisanej wyżej przesłanki wznowieniowej, nie ma obecnie możliwości uchylenia decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. o rejestracji przedmiotowego samochodu na rzecz R. P. i M. P. Przeszkodą do uchylenia wadliwej decyzji o rejestracji pojazdu jest w tym przypadku upływ czasu jaki nastąpił od daty doręczenia decyzji. Zgodnie z art. 146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145 a i art. 145 b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. W badanej sprawie od dnia doręczenia decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. upłynęło ponad 5 lat, co wynika z potwierdzenia odbioru decyzji zamieszczonego w dolnej części druku decyzji. Decyzja ta została doręczona stronom w dniu jej wydania tj. w dniu 17.06.2011r. W myśl art. 151 § 2 k.p.a. w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji. Dlatego należało wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję Starosty Międzychodzkiego i ograniczyć się do stwierdzenia, że decyzja Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu wydana została z naruszeniem prawa, oraz wyjaśnienia powodów nie uchylenia wadliwej decyzji. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Prokurator Okręgowy w Gliwicach wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarżący zarzucił rażącą obrazę przepisu postępowania z art. 151 § 2 k.p.a., polegającą na uchyleniu w całości decyzji organu pierwszej instancji, nie uchyleniu decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17 czerwca 2011 r. oraz stwierdzeniu wydania decyzji o rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler nr rej. [...], z naruszeniem prawa, w sytuacji, gdy ze względu na zaktualizowanie się przesłanki z art. 146 § 1 k.p.a. odwołanie prokuratora należało załatwić poprzez uchylenie decyzji Starosty Międzychodzkiego i stwierdzenie wydania przez ten organ decyzji z dnia 17 czerwca 2011 r. z naruszeniem prawa ze wskazaniem okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżona decyzja jest wadliwa w stopniu rażącym. Zapadła ona po wznowieniu postępowania w sprawie rejestracji pojazdu, a więc sposób jego zakończenia, tj. rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, powinno odpowiadać wymaganiom procesowym przewidzianym w art. 151 § 1 k.p.a., ewentualnie art. 151 § 2 k.p.a. Zgodnie z tymi przepisami po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego określonego w art. 149 § 2 k.p.a. organ zobowiązany jest wydać decyzję, w której albo odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.), albo uchyla decyzję dotychczasową jeżeli zaistnieją podstawy do jej uchylenia i wydaje nową decyzję co do istoty sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.). Z kolei art. 151 § 2 k.p.a. stanowi, że jeżeli w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu prawidłowo ustaliło, że w odniesieniu do podstawy wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. zachodzą pełne podstawy do zastosowania art. 146 § 1 k.p.a., który z uwagi na nastąpienie w sprawie uregulowanego w nim pięcioletniego okresu przedawnienia wyklucza uchylenie decyzji administracyjnej, która utraciła swoje oparcie na skutek wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wcześniejszej. Jednak nieprawidłowo zastosowało art. 151 § 2 k.p.a., który w sposób jednoznaczny określa jedynie dopuszczalną treść rozstrzygnięcia. Słusznie Kolegium stosując przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło w całości decyzję pierwszoinstancyjną i stwierdziło wydanie decyzji z dnia 17 czerwca 2011 r. z naruszeniem prawa. Jednak błędnie orzekło jednocześnie o nie uchylaniu decyzji rejestracyjnej z dnia 17 czerwca 2011 r., albowiem takiej treści decyzji nie przewiduje przywołany przepis art. 151 § 2 k.p.a. Uchylając zatem w całości wadliwą decyzję z dnia 26 lipca 2016 r. z powodu zaktualizowania się negatywnej przesłanki z art. 146 § 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu powinno się było ograniczyć jedynie do stwierdzenia wydania decyzji o rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler z naruszeniem prawa oraz podania powodów dla których decyzji nie uchylono. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zachodzi, gdy istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy treścią przepisu a rozstrzygnięciem objętym decyzją, co jest nie pogodzenia z nakazem praworządnego działania przez organy administracji publicznej (wyrok NSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 1997 r., III SA 422/96, LEX 1689379). Chodzi tu o naruszenie prawa, które sformułowane zostało w sposób jednoznaczny, a więc takiego, które nadaje się do bezpośredniego zastosowania bez potrzeby odwoływania się do dokonywania zabiegów interpretacyjnych służących odczytaniu jego rzeczywistego znaczenia normatywnego (wyrok WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2013 r., II SA/Łd 915/12, LEX 1270513). Przepis art. 151 § 2 k.p.a., który znajduje zastosowanie do prawidłowo ustalonego w sprawie stanu faktycznego, posiada brzmienie, które nie wywołuje jakichkolwiek wątpliwości w zakresie wykładni i nadaje się do zastosowania wprost przez organ administracji. Określa on, w jaki sposób organ obowiązany jest zakończyć postępowanie administracyjne i nie pozostawia mu w tym względzie jakiejkolwiek swobody co do sformułowania rozstrzygnięcia, będącego wszakże koniecznym składnikiem decyzji (art. 107 § 1 k.p.a.). Sposób, w jaki organ drugiej instancji rozstrzygnął sprawę, świadczy o rażącym naruszeniu (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) przepisu z art. 151 § 2 k.p.a., uzasadniającym stwierdzenie nieważności decyzji w całości (wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2007 r., VI SA/Wa 1487/06, LEX 344217). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Odnosząc się do zarzutu prokuratora wyjaśniono, że przepis art. 151 § 2 k.p.a. wymaga, aby organ orzekający w sprawie stwierdził, że wydanie decyzji (badanej w trybie wznowienia postępowania) nastąpiło z naruszeniem prawa, ale też jednocześnie nakazuje wskazanie okoliczności z powodu których nie uchylił decyzji. Spójnik "oraz" użyty w cytowanym przepisie prawa oznacza koniunkcję, w związku z tym wskazanie okoliczności z powodu których nie uchylono decyzji winno się znaleźć w osnowie decyzji obok stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa. Wyjaśnienie powodów nieuchylenia wadliwej decyzji tylko w uzasadnieniu decyzji wydanej w trybie wznowienia nie jest wystarczające. Decyzja Kolegium spełnia wymagania art. 151 § 2 k.p.a. Być może lepszym określeniem zamiast "nie uchyla decyzji Starosty" byłoby "nie uchylono decyzji Starosty" jednak niezręczność w sformułowaniu tej części rozstrzygnięcia, która jest wyjaśnieniem braku możliwości uchylenia decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. z powodu upływu 5 lat od daty doręczenia decyzji stronom, nie jest rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm. – dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Skargę na zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu złożył Prokurator Okręgowy w Gliwicach, który uprzednio przystąpił do sprawy. Podkreślić należy, że skarżący prokurator nie zakwestionował zasadności rozstrzygnięcia organu odwoławczego, lecz jego treść, tj. sposób sformułowania zaskarżonej decyzji. Mianowicie według skarżącego Kolegium błędnie orzekło jednocześnie o nie uchylaniu decyzji rejestracyjnej z dnia 17 czerwca 2011 r., albowiem takiej treści decyzji nie przewiduje przywołany przepis art. 151 § 2 k.p.a. Uchylając zatem w całości wadliwą decyzję z dnia 26 lipca 2016 r. z powodu zaktualizowania się negatywnej przesłanki z art. 146 § 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu powinno się było ograniczyć jedynie do stwierdzenia wydania decyzji o rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler z naruszeniem prawa oraz podania powodów dla których decyzji nie uchylono. Tymczasem według skarżącego Kolegium orzekło o nie uchylaniu decyzji rejestracyjnej z dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd orzekający podziela ocenę skarżącego, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu prawidłowo ustaliło, że w odniesieniu do podstawy wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. zachodzą podstawy do zastosowania art. 146 § 1 k.p.a., który z uwagi na nastąpienie w sprawie uregulowanego w nim pięcioletniego okresu przedawnienia wyklucza uchylenie decyzji administracyjnej, która utraciła swoje oparcie na skutek wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wcześniejszej. Nie podziela jednak oceny, że Kolegium nieprawidłowo zastosowało art. 151 § 2 k.p.a. Niewątpliwie organ odwoławczy i skarżący prokurator są zgodni co do meritum sprawy, tj. co do tego, że podstawę wznowieniową w kontrolowanym przypadku stanowi art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Sąd orzekający podziela tą ocenę. Tym samym istotę sporu stanowił sposób sformułowania tiret 2 zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu w tej części zaskarżonej decyzji orzekło, że : "nie uchyla decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. o rejestracji samochodu marki Daimler Chrysler o numerze VIN [...] i numerze rejestracyjnym [...] na rzecz R. P. i M. P. z powodu upływu 5 lat od dnia doręczenia decyzji". W ocenie Sądu orzekającego brak jest rażącego naruszenia prawa w rozstrzygnięciu w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Sąd orzekający podziela pogląd, że ta część decyzji została niefortunnie sformułowana. Jednakże uważne wczytanie się i analiza przytoczonego fragmentu zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że Kolegium nie stwierdziło, że nie uchyla decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r., a jedynie wskazało dlaczego nie uchyla tej decyzji. Tak właśnie należy odczytywać sformułowanie "nie uchyla decyzji (...) z powodu (...). Istotą tej części nie była odmowa uchylenia wspomnianej decyzji, do czego oczywiście Kolegium nie było uprawnione w świetle redakcji art. 138 k.p.a., który w ogóle nie przewiduje wydania tego rodzaju decyzji. Istotą tiret 2 zaskarżonej decyzji było wskazanie przyczyn dla których nie uchylono decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. Powyższą analizę i wnioski dodatkowo potwierdza treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, stanowiącego przecież jej integralną część. Wynika z niego jasno, że nie ma możliwości uchylenia decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. o rejestracji przedmiotowego samochodu. Jednocześnie jednak z uzasadnienia tego wynika, że organ odwoławczy znał treść art. 151 § 2 k.p.a., gdyż wskazano, iż w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji. Dalej wyraźnie wskazano, że w świetle przepisu art. 151 § 2 k.p.a. należało wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję Starosty Międzychodzkiego i ograniczyć się do stwierdzenia, że decyzja Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu wydana została z naruszeniem prawa, oraz wyjaśnienia powodów nie uchylenia wadliwej decyzji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jest w ogóle mowy o podjęciu decyzji (rozstrzygnięcia) w zakresie nie uchylenia decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. Zważywszy, że organ odwoławczy szczegółowo i dokładnie uzasadnił zaskarżoną decyzję, to należy przyjąć, że gdyby zawarł takie rozstrzygnięcie w osnowie decyzji, to znalazłoby to odzwierciedlenie w jej uzasadnieniu. Już wyłącznie marginalnie wskazać należy, że Kolegium w odpowiedzi na skargę słusznie wskazało, iż wyjaśnienie powodów nieuchylenia wadliwej decyzji tylko w uzasadnieniu decyzji wydanej w trybie wznowienia nie jest wystarczające. Dalej wyjaśniono, że "Być może lepszym określeniem zamiast "nie uchyla decyzji Starosty" byłoby "nie uchylono decyzji Starosty" jednak niezręczność w sformułowaniu tej części rozstrzygnięcia, która jest wyjaśnieniem braku możliwości uchylenia decyzji Starosty Międzychodzkiego z dnia 17.06.2011r. z powodu upływu 5 lat od daty doręczenia decyzji stronom, nie jest rażącym naruszeniem prawa." Sąd orzekający podziela ta ocenę. Reasumując, zaskarżona decyzja Kolegium – pomimo nie do końca jednoznacznego sformułowania - spełnia wymagania art. 151 § 2 k.p.a., gdyż sformułowanie w niej zawarte można uznać za prawidłowe i zgodne z art. 151 § 2 k.p.a. jako odnoszące się do wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylono decyzji. Pomimo tego, że sformułowanie jest faktycznie nietypowe, to nie jest niezgodne z art. 151 § 2 k.p.a. i nie jest rażącym naruszeniem prawa. SKO bowiem : (1) stwierdziło wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz (2) wskazało okoliczności, z powodu których nie uchyliło decyzji: "nie uchyla decyzji [...] z powodu upływu 5 lat od dnia doręczenia decyzji". W tym stanie rzeczy z przyczyn wskazanych i opisanych wyżej na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.