IV SA/Po 1138/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.W. i P.W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia 1. odmówić K.W. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi 2. przywrócić P.W. termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Zarządzeniem z dnia 13 października 2014 r. K.W. i P.W. wezwani zostali solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Wezwania te odebrane zostały przez K. W. dnia 16 października 2014 r., zaś wpis uiszczony – 27 października 2014 r. Dnia 31 października 2014 roku złożony został – sporządzony przez fachowego pełnomocnika ustanowionego dzień wcześniej – wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W piśmie tym wskazano, że P.W. dnia 16 października 2014 r. rano wyjechał samochodem do M., skąd następnie wyleciał do H. na spotkania biznesowe. Po wyjeździe męża K.W. powiadomiona została telefonicznie przez swoją matkę, która zamieszkuje sama na R., o jej bardzo złym samopoczuciu. Zdecydowała się natychmiast jechać do matki. Przed wyjazdem odebrała jeszcze od listonosza trzy przesyłki, które odłożyła bez otwierania, a następnie o nich zapomniała. P.W. powrócił z podróży 25 października 2014 r. Znalazłszy w domu przesyłki, skontaktował się telefonicznie z K.W., która od dnia jego wyjazdu stale przebywała w mieszkaniu matki, opiekując się nią. Dnia 27 października 2014 r. P. W. dokonał opłaty wpisu. Do wniosku dołączono kserokopię paszportu P. W. z pieczątkami Chińskiej Straży Granicznej. Powołując się na powyższe okoliczności, we wniosku wskazano, że oboje skarżący znaleźli się w sytuacji losowej, w wyniku której nie byli w stanie uiścić wpisu w terminie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. brak winy w uchybieniu i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na jej brak, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Badając terminowość przedmiotowego wniosku Sąd stwierdził, że skarżący dochowali terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zaczął on bowiem biec w dniu powrotu P.W. do miejsca zamieszkania tj. 25 października 2014 r. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż skarżący nie wykazali, aby K.W. nie dochowała terminu bez swej winy. Zdenerwowanie na skutek informacji o złym stanie zdrowia matki jest okolicznością usprawiedliwiającą niezapoznanie się przez skarżącą z treścią przesyłek bezpośrednio po ich odebraniu. Wniosek o przywrócenie terminu nie wskazuje jednak żadnych okoliczności, które uniemożliwiałyby to w następnych dniach. W szczególności brak jest uprawdopodobnienia tego, by stan zdrowia matki skarżącej obligował ją do stałego przebywania w jej mieszkaniu, bez możliwości czasowego powrotu do miejsca zamieszkania. Przeciwnie - z wniosku wynika wprost, że powodem niezapoznania się z treścią przesyłek było zapomnienie: "Wtedy K.W. przypomniała sobie, iż przed przyjazdem do matki (...) zupełnie o nich zapomniała" (odwołanie k. 2 wers 12-16). Zapomnienie nie może być – zdaniem Sądu – uznane za przeszkodę niemożliwą do usunięcia w wyżej przedstawionym rozumieniu. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie P.W. terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik skarżących uprawdopodobnił, że niedokonanie powyższej czynności w terminie było następstwem okoliczności, za które skarżący nie ponosi odpowiedzialności. W chwili doręczenia K.W. wezwań do uiszczenia wpisu nie przebywał on w miejscu zamieszkania. Do dnia 25 października nie miał też świadomości, że żona nie zapoznała się z przesyłkami. Należy uznać także, że udając się w podróż zachował należytą dbałość o swe sprawy – w miejscu zamieszkania pozostał dorosły domownik mogący odbierać korespondencję (i będący nota bene też był adresatem wezwań Sądu). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 85 oraz art. 86 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w punktach 1 i 2 sentencji postanowienia.