IV SA/Po 1140/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego oddala skargę w całości Komendant Powiatowy Policji w O. Rozkazem Personalnym Nr [...] z dnia [...] lipca 2015r. działając na podstawie art. 6 f w związku z art. 104 ust. 3 ustawy o Policji z dnia 06 kwietnia 1990r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.) oraz § 9 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2001 r. , Nr 152, poz. 1732 - z późniejszymi zmianami), obniżył mł. asp. R. S. dodatek służbowy o 30%, tj. o kwotę [...] zł. do kwoty [...] zł. miesięcznie na okres od [...] lipca 2015 r. do [...] października 2015 r. Powyższe było konsekwencją wymierzenia Orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. Komendanta Powiatowego Policji w O., mł. asp. R. S. kary dyscyplinarnej nagany za wykonywanie zajęcia zarobkowego poza służbą bez zgody przełożonego. Na skutek odwołania R. S. od powyższego orzeczenia [...] Komendant Wojewódzki Policji w P. orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymał je w mocy i jako orzeczenie ostateczne kończyło ono postępowanie dyscyplinarne wszczęte przez Komendanta Powiatowego Policji w O. Mł. asp. (w stanie spoczynku) R. S. na orzeczenie Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 08.10.2015r. stwierdził, iż skarga nie jest zasadna. Następnie w związku z wniesioną skargą kasacyjną od powyższego wyroku Sądu I instancji Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29.11.2017 r. uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Wojewódzkiego w P. oraz zaskarżone orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. oraz poprzedzające je orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w O. (sygn. akt I OSK 157/16). W związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.11.2017r. konieczne było wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., art. 149 § 1 K.p.a. w związku z art. 150 § 1 K.p.a. przez Komendanta Powiatowego Policji w O. postępowania w przedmiocie obniżenia o 30% dodatku służbowego będącego następstwem orzeczenia dyscyplinarnego oraz wydanie na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 149 § 2 K.p.a. decyzji o uchyleniu Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. obniżającego dodatek służbowy. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 roku, Komendant Powiatowy Policji w O., działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 149 § 2 K.p.a. uchylił decyzję ostateczną Rozkaz Personalny Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w O. z dnia [...] lipca 2015 roku dotyczący obniżenia mł. asp. (w stanie spoczynku) R. S. dodatku służbowego na czas nieokreślony w wysokości [...] złotych o 30% do kwoty [...] złotych oraz polecił wypłatę wymienionemu dodatku służbowego w wysokości [...] złotych miesięcznie za okres od [...] lipca 2015 roku do [...] września 2015 roku wraz z ustawowymi odsetkami od dnia [...] lipca 2015 roku, według stawki 5% w stosunku rocznym (Monitor Polski z 2016 r. poz. 46). Od powyższej decyzji mł. asp. (w stanie spoczynku) R. S. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w P., nie zgadzając się ze wskazanym w decyzji czasookresem, za który ma nastąpić zwrot dodatku, wynikający z prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt I OSK 157/16. Decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. na podstawie art. 127 § 2 K.p.a. i art. 138 § 2 K.p.a. Komendant Wojewódzki Policji w P. po rozpatrzeniu odwołania mł. asp. (w stanie spoczynku) R. S. od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w O. z dnia [...] kwietnia 2018 roku w sprawie uchylenia Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. obniżającego o 30 % dodatek służbowy, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Na skutek sprzeciwu od powyższej decyzji - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2018 r. (sygn. akt IV SA/Po 717/18) uchylił decyzję Nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. i wskazał, że organ odwoławczy zobligowany był do wydania orzeczenia reformatoryjnego, gdyż w aktach znajduje się materiał dowodowy pozwalający odnieść się merytorycznie do zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji wydanej przez organ I instancji oraz rozstrzygnąć sprawę co do istoty. Rozpatrując ponownie powyższą sprawę Komendant Wojewódzki Policji w P. decyzją z [...] września 2018r., Nr [...] na podstawie art. 127 § 2 K.p.a. i art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 139 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Powiatowego Policji w O. z dnia [...] kwietnia 2018 roku, Nr [...] w części dotyczącej polecenia wypłaty mł. asp. (w stanie spoczynku) R. S. dodatku służbowego w wysokości [...]zł. miesięcznie za okres od dnia [...] lipca 2015 roku do [...] września 2015 roku wraz z ustawowymi odsetkami od dnia [...] lipca 2015 roku, według stawki 5 % w stosunku rocznym (Monitor Polski z 2016 r. poz. 46) i w tej części umorzył postępowanie I instancji oraz w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy motywował, że oceniając prawidłowość wydanej decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. Komendanta Powiatowego Policji, należało wziąć pod uwagę treść decyzji ostatecznej, Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] lipca 2015 roku Komendanta Powiatowego Policji w O., którą to decyzją organ I instancji obniżył mł. asp. R. S. dodatek służbowy o 30 %. Wobec powyższego w wznowionym postępowaniu brak było podstaw do orzekania o odsetkach, wskazaniu terminu oraz poleceniu wypłaty, gdyż tego typu rozstrzygniecie nie było objęte wskazanym Rozkazem Personalnym Nr [...]. W rezultacie rozstrzygnięcie w tej części nie dotyczyło bytu prawnego wskazanego rozkazu lecz kwestii materialno-technicznej nie związanej z tym rozkazem. Uchylenie rozkazu o obniżeniu dodatku służbowego obliguje do wypłaty obniżonej kwoty dodatku, a jako czynność materialno-teczniczna nie wymaga wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie. Zgodnie z art. 139 kpa organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Rozstrzygając sprawę na niekorzyść strony odwołującej się, organ odwoławczy jest obowiązany wskazać w uzasadnieniu swojej decyzji, że w sprawie wystąpił stan, o którym mowa w art. 139 kpa. Zaskarżona decyzja w części dotyczącej ustawowych odsetek rażąco narusza prawo, z uwagi na zasądzenie przez organ nieuprawniony - Komendanta Powiatowego Policji w O. oraz bez podstawy prawnej, wypłaty odsetek. Ustawa o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. reguluje kwestie uposażenia i innych świadczeń pieniężnych należnych policjantom. Nie określa jednak pragmatyki związanej z prawem do odsetek. Wobec braku powyższej regulacji zasądzenie odsetek może nastąpić wyłącznie przed sądem powszechnym. Tym samym odwołujący nie może ich dochodzić na drodze postępowania administracyjnego. Ustawa o Policji nie przewiduje prawa funkcjonariusza do odsetek, co uniemożliwia organowi działanie w granicach prawa i przyznanie takiego świadczenia (wyrok SN z 4 czerwca 2013 r., sygn. akt II PK 294/12). Wobec powyższego zaskarżoną decyzję w powyższym zakresie dotyczącym polecenia wypłaty odsetek należało uchylić i umorzyć w tej części postępowanie organu I instancji z powodu bezprzedmiotowości postępowania, a w pozostałej części utrzymać w mocy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł R. S. zaskarżając decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] września 2018r. w całości, zarzucając nierespektowanie prawomocnych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 marca 2018r. sygn. akt I OSK 1096/16 oraz z dnia 15.03.2018r., sygn. akt I OSK 1094/16. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentacji wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Komendant Wojewódzki dodał, że wyrok, na który powołuje się skarżący w skardze, dotyczy innej zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] maja 2018 r. uchylającej decyzję Komendanta Powiatowego Policji w O. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie uchylenia Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] września 2015 r. obniżającego o 30 % dodatek służbowy. Powyższe stanowi następne z kolei postępowanie administracyjne, które w związku ze złożoną przez w/wymienionego skargą również oczekuje na rozstrzygnięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Organ odwoławczy wskazał nadto, że skarżący, Rozkazem Personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] sierpnia 2016 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji tj. gdy wymaga tego ważny interes służby. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lipca 2018 r. sygn. akt. I OSK 40/18 oddalił skargę kasacyjną mł. asp. (w stanie spoczynku) R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 18/17 w sprawie ze skargi wymienionego na Rozkaz Personalny Nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przy czym podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się przy jej wydaniu naruszeń prawa skutkujących koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Mając na uwadze całokształt zgromadzonych akt administracyjnych w niniejszej sprawie organ odwoławczy w sposób prawidłowy i zgodny z wymogami postępowania administracyjnego ustalił stan faktyczny sprawy, dzięki czemu może on stanowić podstawę dla działań kontrolno-orzeczniczych Sądu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana we wznowionym postępowaniu w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego policjantowi. W związku, bowiem z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2017 r. (sygn. akt I OSK 157/16) uchylającym wyrok Sądu I instancji oraz zaskarżone orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. oraz poprzedzające je orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w O. w przedmiocie naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzenia kary nagany, zasadnie Komendant Powiatowy Policji w O. wznowił postanowieniem z [...] marca 2018r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., art. 149 § 1 K.p.a. w związku z art. 150 K.p.a. postępowanie w przedmiocie obniżenia o 30% dodatku służbowego będącego następstwem orzeczenia dyscyplinarnego. Takie działanie organów policji Sąd ocenia właśnie jako respektowanie i wykonanie orzeczenia NSA z 29 listopada 2017r., czego domagał się skarżący. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną (tu: w sprawie obniżenia dodatku służbowego) wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja ta została wydana w oparciu o inną decyzję (tu: w sprawie uznania winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzenia kary grzywny), które zostało następnie uchylone (tu: wyrokiem NSA z 29 listopada 2017r.). Wobec prawomocnego uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego z [...] marca 2015r. odpadła, zatem podstawa prawna do wydania rozkazu personalnego z [...] lipca 2015r. o obniżeniu skarżącemu dodatku służbowego. Prawidłowo, zatem właściwy organ I instancji - Komendant Powiatowy Policji – postanowieniem z [...] marca 2018r. wznowił postępowanie administracyjne w celu uchylenia ostatecznej decyzji z [...] lipca 2015r. obniżającej dodatek służbowy skarżącemu. W myśl art. 149 § 1 i 2 K.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W trybie art. 150 § 1 K.p.a. organem administracji publicznej właściwym do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 kpa) jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji, w przedmiotowej sprawie tym właściwym organem był Komendant Powiatowy Policji w O., gdyż od jego decyzji z [...] lipca 2015r. w sprawie obniżenia dodatku służbowego skarżący nie wniósł odwołania. Był więc organem, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. W konsekwencji wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji dyscyplinarnej z [...] marca 2015r. w oparciu, o którą wydano decyzję z [...] lipca 2015r. o obniżeniu dodatku służbowego, Komendant Powiatowy Policji zasadnie wydał decyzję z [...] kwietnia 2018r. o uchyleniu Rozkazu Personalnego z [...] lipca 2015r. o obniżeniu dodatku służbowego skarżącemu w całości (tiret pierwszy rozstrzygnięcia). Nieprawidłowo, natomiast Komendant Powiatowy wydał w tirecie drugim rozstrzygnięcia z [...] kwietnia 2018r. polecenie wypłaty dodatku służbowego w części o jaką go obniżono rozkazem personalnym z [...] lipca 2015r. wraz z odsetkami. Słusznie przyjął bowiem Komendant Wojewódzki w zaskarżonej decyzji, że wypłata dodatku do uposażenia stanowi w zasadzie czynność materialno-techniczną. Przepisy ustawy o Policji nie kwalifikują w określony sposób czynności wypłaty uposażenia, a jedynie wskazują w art. 105 ust. 1 i 2 ustawy 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2019r., poz. 161), iż uposażenie i inne świadczenia oraz należności pieniężne są płatne bezpośrednio do rąk policjanta, z zastrzeżeniem ust. 5; uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia o charakterze stałym są płatne miesięcznie z góry w pierwszym dniu roboczym każdego miesiąca, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5. Szczegółową regulację w tym zakresie zawiera rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. z 2015r., poz. 1236). Zatem sama wypłata uposażenia i dodatków, w tym dodatku służbowego w istocie sprowadza się do czynności faktycznej polegającej na wykonaniu zlecenia przelewu określonej sumy pieniędzy lub dokonania wypłaty gotówki bezpośrednio do rąk funkcjonariusza w związku z rozkazem personalnym o przyznaniu danego świadczenia. Pozbawione podstawy prawnej było zatem rozstrzygnięcie zawarte w tirecie drugim decyzji z Komendanta Powiatowego Policji [...] kwietnia 2018r. o poleceniu wypłaty dodatku służbowego w wysokości [...]zł miesięcznie i to wraz z odsetkami. Podkreślić przy tym należy, że w sytuacji uprawomocnienia się wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 18 kwietnia 2019r. w jego aktualnym brzmieniu, mimo ze oddalającego skargę, to wyeliminowana zostanie z obrotu prawnego w całości decyzja Komendanta Powiatowego Policji z [...] lipca 2015r. o obniżeniu skarżącemu dodatku służbowego o 30 %. Późniejsze czasowo orzeczenie sądu administracyjnego w istocie pozbawia, bowiem mocy obowiązującej akt wcześniej podjęty - działa więc w tym zakresie ex tunc, zatem wywiera w stosunku do tego aktu skutek wsteczny. W jego rezultacie w postępowaniu przed organami administracji publicznej następuje powrót do sytuacji, która miała miejsce przed wydaniem aktu (v. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 508 i nast.). Przenosząc powyższe uwagi na stan niniejszej sprawy wskazać należy skarżącemu, że Sąd w niniejszej sprawie oddalając skargę na decyzję, która uchyla w pierwszej części swojego rozstrzygnięcia niekorzystny dla skarżącego rozkaz personalny z [...] lipca 2015r. o obniżeniu dodatku służbowego, powoduje w istocie wyeliminowanie tego rozkazu personalnego w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego z obiegu prawnego, co oznacza pozbawienie go mocy wiążącej od momentu wydania, czyli od [...] lipca 2015r. W konsekwencji organ z urzędu wyliczy i wypłaci skarżącemu zaległą część dodatku służbowego o jaką go obniżono i to za cały okres w jakim wypłacano dodatek służbowy w obniżonej wysokości w związku z wydaniem uchylonego orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w O. z [...] marca 2015r. o uznaniu mł. asp. R. S. winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzenia kary dyscyplinarnej. Należy przy tym wskazać skarżącemu, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyznał to też Komendant Wojewódzki Policji stwierdzając, że uchylenie rozkazu o obniżeniu dodatku służbowego z [...] lipca 2015r. (decyzją Komendanta Powiatowego Policji z [...] kwietnia 2018r. i utrzymaną w tej części zaskarżoną decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] września 2018r.) obliguje do wypłaty obniżonej kwoty dodatku, co jako czynność materialno-teczniczna nie wymaga wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie. Wypłaty dodatku dokonuje Wydział Finansów KWP w P., po przekazaniu decyzji z [...] kwietnia 2018r. i z [...] września 2018r. w sprawie uchylenia rozkazu z [...] lipca 2015r. Nadto należy podkreślić, że słusznie wskazuje organ odwoławczy, że brak było podstawy prawnej do umieszczenia w decyzji KPP z [...] kwietnia 2018r., rozstrzygnięcia o odsetkach ustawowych, co musiało skutkować uchyleniem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji decyzji z [...] kwietnia 2018r. w tej części i umorzeniem postępowania w tym zakresie, jak organ odwoławczy orzekł w tirecie pierwszym zaskarżonej decyzji z [...] września 2018r. Stwierdzić bowiem należy, że w orzecznictwie sąd administracyjnych, jak i powszechnych, jednolite jest stanowisko, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela, że droga administracyjna w przedmiocie dochodzenia odsetek przysługuje tam, gdzie przepis określonej pragmatyki służbowej przewiduje prawo do odsetek, a jednocześnie nie zawarował dla ich dochodzenia drogi przed sądem powszechnym. W stosunku służbowym policjanta unormowania takiego brakuje, nietrafnie bowiem sądy powszechne upatrują możliwości żądania odsetek w treści art. 107 ustawy o Policji. Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji). Jeśli zatem istnieje regulacja określonej pragmatyki, która przewiduje prawo do odsetek, w sprawie właściwa pozostaje droga administracyjna, o tyle o ile (jak w przypadku Służby Celnej) ustawa nie zastrzegła drogi przed sądem powszechnym. Ten ostatni sąd (sąd powszechny) będzie natomiast rozpatrywał roszczenia o odsetki w tych wszystkich sprawach, w których pragmatyka wprost nie przewiduje uprawnienia do odsetek, co uniemożliwia organowi działanie w granicach prawa i przyznanie takiego świadczenia. Mając na uwadze, że ustawa o Policji nie przewiduje prawa funkcjonariusza do odsetek, a niewypłacenie w terminie uposażenia funkcjonariuszowi Policji stanowi opóźnienie się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, uzasadniające na podstawie art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego żądanie odsetek przed sądem powszechnym, w sprawie właściwy pozostaje ten sąd (por. wyr NSA z 3 lutego 2015r., sygn. akt I OSK 1467/13 i powołane tam orzecznictwo; wyr. WSA w Warszawie z 13 czerwca 2016r., sygn. akt II SA/Wa 2194/15, dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym postępowanie w zakresie odsetek winno zostać przez organ na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. umorzone, jak to uczynił organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skarżącego braku respektowania wyroku NSA z 15 marca 2018r., sygn. akt I OSK 1094/16, na który powołuje się skarżący w skardze, wskazać należy, że dotyczy on innej sprawy. Wyrokiem tym NSA oddalił skargę kasacyjną skarżącego R. S. od wyroku WSA w Poznaniu z 13 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 911/15, uchylającego orzeczenie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z [...] września 2015 r., nr [...] i poprzedzające je orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w O. z [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania skarżącego winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzenia kary dyscyplinarnej w związku z dopuszczeniem się naruszenia zasad etyki zawodowej policjanta w ten sposób, że mając świadomość wystawionego R. S. zaświadczenia lekarskiego nr [...] z [...] stycznia 2015 r. o czasowej niezdolności do służby na okres od [...] stycznia 2015 r. do [...] stycznia 2015 r. z powodu choroby celem usprawiedliwienia nieobecności w służbie, podjął dwukrotnie poza służbą czynności związane ze sprawowaną funkcją społecznego kuratora sądowego z podopiecznymi Zespołu, postępując wbrew przyjętym w Policji zasadom etyki zawodowej policjanta. Decyzje wydane w przedmiocie tej sprawy podlegają odrębnemu rozpoznaniu w innych postępowaniach i nie mają wpływu i znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy. Mając, zatem na uwadze treść powołanych na wstępie przepisów, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania należy uznać, że zaskarżona decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] września 2018r. odpowiada prawu. Została wydana przez organ właściwy do rozpatrzenia sprawy, w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu skutkujących uchyleniem, spełnia w szczególności wymogi wynikające z art. 7 K.p.a. oraz art. 107 § 1 i 3 K.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił w całości, jako nieuzasadnioną, jak orzekł w wyroku.