IV SA/Po 1159/13
WyrokWSA w Poznaniu2014-05-14
Skład orzekający: Maciej Busz, Izabela Bąk-Marciniak, Tomasz Grossmann
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy prawo do wyłącznego korzystania z części mieszkania, uregulowane w wyroku rozwodowym na podstawie art. 58 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, stanowi "tytuł prawny do lokalu mieszkalnego" w rozumieniu uchwały rady gminy dotyczącej zasad wynajmowania lokali z zasobu mieszkaniowego gminy, co skutkuje odmową zakwalifikowania do najmu lokalu socjalnego?Ratio decidendi
Prawo do wyłącznego korzystania z części mieszkania, uregulowane w wyroku rozwodowym na podstawie art. 58 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, stanowi tytuł prawny do lokalu mieszkalnego w rozumieniu uchwały rady gminy. Osoba posiadająca taki tytuł prawny nie spełnia kryteriów do ubiegania się o najem lokalu socjalnego z zasobu gminy, chyba że wykaże przesłanki szczególne określone w uchwale.Stan faktyczny
Skarżąca B.P. zwróciła się do Wójta Gminy S.L. o przyznanie mieszkania komunalnego, wskazując na trudną sytuację rodzinną i mieszkaniową po rozwodzie. Wójt odmówił jej zakwalifikowania do umieszczenia na liście uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, powołując się na uchwałę rady gminy, która wyklucza osoby posiadające tytuł prawny do innego lokalu mieszkalnego. Skarżąca podniosła, że prawo do korzystania z części mieszkania, przyznane jej wyrokiem rozwodowym, nie stanowi tytułu prawnego, gdyż nieruchomość należy do byłego męża. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi B.P. na czynności Wójta Gminy S. L. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do umieszczenia na liście uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego z zasobu mieszkaniowego gminy oddala skargę
Wnioskiem z dnia 20 maja 2013 r. B. P. zwróciła się do Komisji Mieszkaniowej Rady Gminy S. L. – o przyznanie mieszkania komunalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego w związku z trudną sytuacją rodzinną i mieszkaniową. Wnioskodawczyni wskazała, iż od wielu lat jest mieszkanką Gminy, w roku 2010 rozwiodła się z ojcem Jej trzech córek. Obecnie przechodzą one trudny etap w swoim życiu. Dotyczy to między innymi zmiany szkoły, egzaminów, nowych kontaktów. Po rozwodzie przydzielono im możliwość korzystania z dwóch pokoi, łazienki i kuchni w nieruchomości należącej do byłego męża i jego rodziny. Na przydzielonej części mieszkają cztery osoby, każda obecnie na innym etapie życiowym. Wnioskodawczyni podkreśliła, iż trudna sytuacja domowa w coraz głębszym stopniu odbija się negatywnie na zdrowiu psychicznym jej córek.
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy S. L. pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] wyjaśnił, że zgodnie z Uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. L. z dnia [...] marca 2010r. (z późn. zmianami) nie zawiera się umów najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy z osobami posiadającymi tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, domu jednorodzinnego, jego części lub współwłasności lokalu albo domu. Dodatkowo zgodnie z ww. uchwałą powierzchnia pokoi dotychczas zajmowanego lokalu przypadająca na członka gospodarstwa domowego nie może przekroczyć 5 m². W związku z faktem, iż wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. uregulowano Wnioskodawczyni sposób korzystania z mieszkania, jak również w związku z faktem przekroczenia 5 m² na osobę wniosek z 20 maja 2013 r. został rozpatrzony negatywnie.
Nadto organ wskazał, że zgodnie z ustawą o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 z późn.zm.) oraz Uchwałą z dnia 25 marca 2010 r. Komisja Mieszkaniowa sporządziła projekt listy osób oczekujących na mieszkanie na rok 2013/2014. Zgodnie z §11 ust. 11 Uchwały Rady Gminy S. L. projekt ww. listy zostanie podany do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie go na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy S. L. do dnia 30 września 2013r.
Pismem z dnia 25 września 2013 r. B.P. wezwała Wójta Gminy S. L. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie przyznania Jej lokalu z zasobów gminy.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Organ w piśmie z dnia 16 października 2013 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w przedmiocie nie umieszczenia B. P.na liście osób oczekujących na lokal socjalny na rok 2013/2014. W uzasadnieniu wskazano, że Komisja Mieszkaniowa powołana zarządzeniem Nr [...] Wójta Gminy S. L. z dnia [...] lutego 2012 r. , na posiedzeniu dnia 25-07-2013 r., odmownie rozpatrzyła wniosek o przyznanie lokalu socjalnego. Komisja wskazała, że z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni posiada, zgodnie z pkt 4 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P., [...] Wydział Cywilny (z dnia [...] kwietnia 2010 r. sygn. akt [...]) uprawnienie do korzystania z mieszkania położonego w S. L., ul. P. [...], zatem nie spełnia kryteriów określonych uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. L.z dnia [...] marca 2010 r. Powołując się na cyt. uchwałę, a w szczególności § 4 ust. 2 wskazano, że o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego lub lokalu socjalnego mogą ubiegać się osoby nie mające zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej. Wójt wskazał, iż wniosek B. P. o umieszczenie na liście oczekujących na lokal socjalny, nie może być rozpatrywany do czasu wykazania i udokumentowania utraty przez Nią tytułu prawnego do lokalu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiodła B. P. Zaskarżonemu aktowi Wójta Gminy S. L. zarzuciła naruszenie § 4 ust. 2 Uchwały Nr [...] Rady Gminy S. L. z dnia [...] marca 2010 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy S. L. przez nieprawidłową wykładnię. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu Wójta Gminy S. L., bądź stwierdzenie, że został wydany z naruszeniem prawa, ewentualnie w razie uznania przez Sąd, że zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 147 § 2 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym o jego uchylenie w całości i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy.
Skarżąca wskazała, iż ubiega się o przyznanie lokalu socjalnego z zasobu Gminy S. L., jednak Komisja Mieszkaniowa wielokrotnie negatywnie opiniowała jej wniosek w tym zakresie, konsekwencją czego była odmowa Wójta Gminy zakwalifikowania do umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu socjalnego.
Zdaniem Skarżącej wbrew twierdzeniom Wójta Gminy S. L. uprawnienie do korzystania z mieszkania położonego w S. L.przy ul. P. [...] orzeczone w wyroku rozwodowym z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie stanowi tytułu prawnego do tego lokalu. Nieruchomość ta stanowi wyłączną własność Jej byłego męża. W orzecznictwie sądów, jak również poglądach doktryny prawa, utrwalone jest stanowisko, że małżonek na podstawie rozstrzygnięcia o sposobie korzystania ze wspólnie zajmowanego mieszkania, wydanego na podstawie art. 58 § 2 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego, nie uzyskuje prawa do lokalu, lecz jedynie faktyczną możliwość tymczasowego zamieszkiwania w tym lokalu w określony sposób, a w konsekwencji nie może podnieść zarzutu hamującego powództwo eksmisyjne z art. 222 § 1 in fine k.c. (Komentarz do art.58 KRO, G. Jędrzejek).
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), nie jest związany ani treścią zarzutów zawartych w skardze, ani jej wnioskami czy też powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi B.P.jest pismo Wójta Gminy S. L. z dnia [...] sierpnia 2013 r. o odmowie umieszczenia skarżącej na liście osób kwalifikujących się do przyznania pomocy mieszkaniowej z zasobów Gminy. W pierwszej kolejności należało zatem zbadać, czy na taki akt organu administracyjnego przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1). Gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach (ust. 2). Zgodnie z ust. 3 art. 4 ustawy, gmina wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, wykorzystując mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób, przy czym - po myśli art. 4 ust. 4 ustawy - gminy mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na zadania, o których mowa w ust. 1 i 2. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że rada gminy uchwala zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Ponadto w sprawie należy również powołać się na art. 21 ust. 3 pkt 5, ustawy, który rozwija określenie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład zasobu mieszkaniowego gminy. Po jego myśli, zasady te winny obejmować także tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawieranych na czas nieoznaczony i o najem lokali socjalnych.
Oceniając dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego tak określonego przedmiotu zaskarżenia celowym jest odwołanie się do uchwały NSA z dnia 21 lipca 2008 r. w sprawie I OPS 4/08 (opubl. ONSA i WSA 2008/6/90), w której Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że odmowa zakwalifikowania określonej osoby do wynajęcia lokalu oraz umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu nie ma charakteru cywilnoprawnego, lecz stanowi rozstrzygnięcie o tym, że ta osoba nie spełnia warunku do ubiegania się o wynajęcie jej lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. Ustalanie listy osób zakwalifikowanych nie tworzy stosunku cywilnoprawnego najmu lokalu. Jest natomiast wykonywaniem publicznoprawnych zadań gminy, wyprzedającym podjęcie czynności cywilnoprawnej, tj. zawarcie umowy najmu. Realizując zadania wynikające z art. 4 ustawy, organ gminy ocenia, czy wnioskodawca, członek wspólnoty samorządowej, może uzyskać pomoc gminy w zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a to przez zakwalifikowanie do osób, z którymi może być zawarta umowa najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego gminy. Takie działanie jest załatwieniem sprawy z zakresu administracji publicznej. Według NSA wątpliwości powstałe w praktyce co do dopuszczalności drogi sądowej należy interpretować na rzecz ochrony praw obywatelskich i prawa do sądu.
W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę zaskarżony akt Wójta Gminy S. L. z [...] 08.2013 r. należało uznać za akt organu jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., a zatem akt podlegający kontroli przez sądy administracyjne, na który służy skarga.
Przechodząc zatem do kontroli zasadności odmowy realizacji wniosku skarżącej należy w pierwszej kolejności wskazać, że na mocy upoważnienia ustawowego Rada Gminy S. L. podjęła w dniu [...] marca 2010 r. uchwałę Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy S. L.(zmienioną uchwałą z [...] czerwca 2012 r. Nr [...]).
Organ odmawiając skarżącej udzielenia pomocy mieszkaniowej jako podstawę prawną swojego stanowiska powołał § 4 ust. 2 w zw. z § 3 ust. 6 ww. uchwały.
Zgodnie z § 1 ust. 3 uchwały nie zawiera się umów najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy z osobami posiadającymi tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, domu jednorodzinnego, jego części lub współwłasności lokalu albo domu. Stosownie zaś do § 4 ust. 2 uchwały o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego lub lokalu socjalnego mogą ubiegać się osoby nie mające zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej. W przypadkach uzasadnionych szczególnymi warunkami społecznymi lub zdrowotnymi Wójt po zasięgnięciu opinii Komisji Mieszkaniowej, zwanej dalej "Komisją", może zawrzeć umowę najmu z innym najemcą, niż to określono w ust. 2 (§ 4 ust.3)
Przez osobę lub rodzinę nie mającą zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, należy rozumieć osobę lub rodzinę nie mającą tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego i zamieszkującą w warunkach, gdzie na jednego członka gospodarstwa domowego przypada mniej niż 5 m2 powierzchni pokoi lub lokalu, który nie spełnia wymogów pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, w rozumieniu odrębnych przepisów, a w stosunku do gospodarstwa jednoosobowego 10 m2 (§ 3 pkt 6 uchwały).
W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że na mocy wyroku Sądu Okręgowego w P., [...] Wydział Cywilny z dnia [...] kwietnia 2010 r. sygn. akt [...] uregulowano w pkt 4 sposób korzystania z mieszkania, które strony wspólnie zajmują w ten sposób, że Skarżąca wraz z córkami ma prawo do wyłącznego korzystania z 2 pokoi o pow. 20,5 m² i 15 m² oraz łazienki położonych na piętrze. Z pozostałych pomieszczeń nieprzeznaczonych do wyłącznego korzystania przez byłego męża, strony mogą korzystać wspólnie.
Istota sporu dotyczy okoliczności, czy prawo do wyłącznego korzystania z części mieszkania określonego w wyroku rozwodowym stanowi "tytuł prawny do lokalu mieszkalnego lub jego części", w rozumieniu § 1 pkt 3 ww. uchwały .
Pojęcie "tytułu prawnego do lokalu" nie zostało zdefiniowane w ustawie z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Pojęcie tytułu prawnego jest pojęciem bardzo szerokim, gdyż może wywodzić się zarówno z prawa rzeczowego (własność, użytkowanie wieczyste) jak również mieć charakter obligacyjny wynikający z umowy (umowa najmu, dzierżawy, użyczenia, inne umowy). Wyjaśnienia tego pojęcia szukać zatem należy na gruncie orzecznictwa oraz doktryny. Definicję tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego można sformułować w sposób następujący - jest to pisemne lub ustne oświadczenie woli, jednostronne lub w formie umowy stron, albo orzeczenie lub decyzja właściwego sądu lub organu, z którego wynika dla danej osoby możliwość korzystania z lokalu, czy też rozporządzania nim.
Zgodnie z art. 58 § 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U.2012.788 j.t.- dalej "k.r.o.) "Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków".
Stosownie zaś do art. 281 zd. pierwsze k.r.o. "Jeżeli prawo do mieszkania przysługuje jednemu małżonkowi, drugi małżonek jest uprawniony do korzystania z tego mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb rodziny".
W wyroku z dnia 21 marca 2006 r., sygn. V CSK 185/05 Sąd Najwyższy, wskazał, że małżonek, którego prawo do korzystania z mieszkania wynika z art. 28¹ zdanie pierwsze k.r.o., jest lokatorem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianami kodeksu cywilnego".
Art. 2 ust.1 pkt 1 powyższej ustawy stanowi natomiast, że ilekroć w ustawie jest mowa o: lokatorze - należy przez to rozumieć najemcę lokalu lub osobę używającą lokal na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności;
W świetle poglądu prawnego zawartego w uzasadnieniu powyższego wyroku SN, który skład Sądu orzekającego w niniejszej sprawie w pełni akceptuje, należy stwierdzić, że skarżącej, jako lokatorowi, przysługuje tytuł prawny do lokalu mieszkalnego. W konsekwencji Skarżąca nie spełnia warunków umożliwiających umieszczenie jej na liście osób kwalifikujących się do przyznania pomocy mieszkaniowej z zasobów Gminy stosownie do treści uchwały z [...] marca 2010 r. Skarżąca nie wykazała również by zachodziły przesłanki wynikające z § 4 ust. 3 uchwały.
Reasumując Sąd podzielił stanowisko organu jako zgodne z prawem. Pomimo niewątpliwie trudnej sytuacji w jakiej znajdują się Skarżąca i jej córki, organ nie miał podstaw do przyznania wnioskowanej formy pomocy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło