IV SA/Po 117/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego postanawia umorzyć postępowanie /-/E.Makosz-Frymus Pismem z dnia 18 stycznia 2006 r. J. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...],[...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego. Dnia 23 lutego 2006 r. Skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. referendarz sądowym odmówił Skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia [...]marca 2006 r. Skarżąca wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowił dla Skarżącej adwokata z urzędu, którego wyznaczyć miała Okręgowa Rada Adwokacka. Pismem z dnia [...]maja 2006 r. Skarżąca poinformowała Sąd, że rezygnuje "ze złożonego pisma sygn. akt: IV SA/Po [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] (...). Wycofuję złożone do Sądu Administracyjnego w Poznaniu wszelkie dokumentacje dotyczące sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oświadczenie Skarżącej datowane na dzień 30 maja 2006 r. traktować należy jako oświadczenie o cofnięciu skargi. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: upsa) Skarżący może cofnąć skargę. Takie oświadczenie wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd poddał wydane w przedmiotowym postępowaniu decyzje organu I instancji, oraz organu odwoławczego kontroli, celem zbadania dopuszczalności cofnięcia skargi. Analiza ta nie wskazuje, iż oświadczenie złożone przez Skarżącą mogło prowadzić do obejścia prawa bądź do utrzymania w mocy aktów dotkniętych wadą nieważności. W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art.161 § 1 pkt 1oraz § 2 upsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/E.Makosz –Frymus KP