IV SA/Po 1203/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Wielkopolskiego Kuratora Oświaty z dnia 6 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Wielkopolskiego Kuratora Oświaty na rzecz [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. [...] reprezentowana przez pełnomocnika pismem z dnia 6 listopada 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wielkopolskiego Kuratora Oświaty z dnia 6 października 2017 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Poznania nr [...] z dnia 30 sierpnia 2017 r. Wielkopolski Kurator Oświaty pismem z dnia 7 grudnia 2017 r. przekazał Sądowi akta sprawy wraz z informacją o uwzględnieniu skargi. W aktach sprawy znajduje się postanowienie Wielkopolskiego Kuratora Oświaty z dnia 6 grudnia 2017r. nr [...] uwzględniające skargę w całości i uchylające zaskarżone postanowienie z dnia 6 listopada 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2, opisujący obowiązek organu przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania - stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 424, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06). Celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (zob. postanowienie NSA z 25.10.2011 r. II GSK 2108/11 LEX nr 984626). Jak wynika z akt sprawy, organ w trybie autokontroli, w terminie trzydziestu dni od daty otrzymania skargi (9.11.2017r.) wydał w dniu 6 grudnia 2017 r. postanowienie, którym wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 p.p.s.a., przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, i tym samym skarga stała się bezprzedmiotowa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania (pkt drugi sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800). Zgodnie bowiem z treścią wskazanego art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Sąd uwzględnił również poniesiony przez stronę skarżącą koszt wpisu w wysokości 100 zł.