IV SA/Po 1244/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska - Cybulska Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Zespołu Szkolno - Przedszkolnego w Ś. Szkoły Podstawowej i Przedszkola im. J. P. II na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia oddala skargę Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją z dnia 19 października 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na skutek prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 kwietnia 2018r. sygn. IV SA/Po [...], po ponownym rozpatrzeniu odwołania Zespołu Szkolno -Przedszkolnego w Ś. Szkoła Podstawowa i Przedszkole im. J. P. II, od decyzji Starosty [...] z dnia 11 sierpnia 2017 r. nr [...], zmodyfikowanej na podstawie punktu pierwszego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2017 r. nr [...], w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższą decyzję wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Urząd Miejski w W. wystąpił do Starosty [...] o wyjaśnienie sprawy nielegalnej wycinki drzew na terenie Zespołu Szkolno - Przedszkolnego w Ś. na dz. Nr [...] obr. Ś. . W dniu 27 kwietnia 2016r. przeprowadzono oględziny na gruncie, z czego sporządzono protokół oględzin. W dniu 10 czerwca 2016r. oględziny nieruchomości przeprowadził dendrolog, który w następnie sporządził opinię dendrologiczną. W piśmie z dnia 28 września 2016r. stanowisko przedstawił Dyrektor placówki. Następnie została sporządzona opinia dendrologiczna. Starosta W. decyzją z dnia 13 października 2016 r. wymierzył Z. S. (dalej też jako ZSP w Ś. ) administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew. Na skutek wniesionego odwołania SKO w L. decyzją z dnia 30 grudnia 2016r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzją wydaną w dniu 11 sierpnia 2017r. Starosta W. wymierzył ZSP w Ś. administracyjną karę pieniężną w kwocie [...]zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew wymienionych w załączniku do decyzji na nieruchomości nr [...] w Ś. . Od powyższej decyzji odwołanie złożył ZSP w Ś. . W uzasadnieniu odwołujący odniósł się do kwestii związanych z udzielonym w 2015 r. zezwoleniem na usunięcie z terenu przedmiotowej nieruchomości krzewów karagany syberyjskiej oraz żywotnika zachodniego, następnie wskazał, iż Zespół Szkolno - Przedszkolny w Ś. nie ma zdolności prawnej do bycia stroną w niniejszym postępowaniu, wreszcie wykazał, iż niedopuszczalne jest nałożenie kary za wycinkę drzew, na których usunięcie nie jest wymagane zezwolenie w świetle art. 83f ust. 1 pkt 3 ustawy, oraz że kara za wycięcie pozostałych drzew możliwa jest do nałożenia w wysokości jednokrotnej, a nie dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa w związku z przepisem art. 86 ust. 1 pkt 7 ustawy. Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję w dniu 19 października 2017r., na mocy której: 1. uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wymierzenia ZSP w Ś. , administracyjnej kary pieniężnej za wycięcie ośmiu sztuk drzew, na których usunięcie nie jest wymagane zezwolenie, wymierzonych w pozycji 1-8 tabeli stanowiącej załącznik nr [...] do decyzji i w tym zakresie umorzyło postępowanie pierwszej instancji; 2. w pozostałej części utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Na niniejszą decyzją skargę do Sądu wniósł ZSP w Ś. w części utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...]. To oznacza, iż punkt pierwszy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2017r, nie został zaskarżony i tym samym ostatecznie rozstrzygnął sprawę w zakresie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania w części dotyczącej wymierzenia ZSP w Ś. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za wycięcie ośmiu sztuk drzew wymierzonych w pozycji 1-8 tabeli stanowiącej załącznik do decyzji. Wskutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem wydanym w dniu 4 kwietnia 2018r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Po [...] uchylił punkt drugi zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Niniejszy wyrok stał się prawomocny z dniem 2 czerwca 2018 r. W motywach zapadłego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, iż "nielegalne wycięcie drzew" nie zostało udowodnione. Do akt sprawy nie załączono dokumentacji z postępowania prowadzonego z wniosku strony skarżącej o udzielenie zezwolenia na wycięcie drzew. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji postępowanie zainicjowane tym wnioskiem obejmowało przeprowadzenie oględzin, z których spisano protokół zawierający precyzyjne ustalenia. WSA w Poznaniu stwierdził również, iż w toku postępowania nie zbadano, co zostało objęte żądaniem złożonego wniosku o zezwolenie na wycinkę. Do akt sprawy nie załączono w toku postępowania administracyjnego ani spornej decyzji, ani żadnego innego dokumentu, na podstawie, którego możliwe stałoby się zweryfikowanie stanowiska organów o dokonaniu wycinki drzew bez wymaganego prawem zezwolenia. Decyzją SKO w L. z 19 października 2018 r. utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, że w toku ponownie prowadzonego postępowania w poczet materiału dowodowego niniejszej sprawy dołączono akta Starosty [...] z postępowania zakończonego wydaniem decyzji w dniu 16 grudnia 2015r. znak [...] o udzieleniu zezwolenia dla Gminy W. na usunięcie 42,5m˛ krzewów karagany syberyjskiej oraz 30 m˛ krzewów żywotnika zachodniego rosnących na nieruchomości nr [...] obręb Ś.. Z akt niniejszy sprawy wynika, iż pismem z dnia 27 listopada 2015 r. Dyrektor ZSP w Ś. wystąpił do Naczelnika Wydziału Komunalnego i Ochrony Środowiska przy Urzędzie Miejskim w W. z prośbą o: - wycięcie starego przerośniętego żywopłotu wzdłuż ogrodzenia terenu placówki, - wycięcie części wysokich na ok. 2,5-3m wyrośniętych drzew tujowatych oraz świerków ze względu na to, że są one nasadzone na klombie (...). Na klombie tym znajdują się również nasadzenia w formie niskich krzewów. Prośba obejmowała wycięcie dwunastu drzew. Do niniejszego pisma dołączona została mapka sytuacyjna. W dniu 3 grudnia 2015 r. przeprowadzone zostały oględziny na działce nr [...], obręb Ś., na podstawie którego ustalono, iż na terenie działki nr [...], wzdłuż ogrodzenia terenu placówki rosną wnioskowane do usunięcia krzewy z gatunku karagana syberyjska (wiek ok. 40 lat) - 42,5m˛ oraz pod budynkiem przedszkola na urządzonym terenie zielonym rosną krzewy żywotnik zachodni (wiek ok. 20 lat) - 135m˛. Jednocześnie jak wynika z notatki służbowej inspektora R. N. (karta 24 akt) w protokole nie odniesiono się do drzew rosnących w żywopłocie, bo one miały pozostać. Decyzją wydaną w dniu 16 grudnia 2015r. nr [...] Starosta W. udzielił zezwolenia na usunięcie 42,5m˛ krzewów karagany syberyjskiej oraz 30 m˛ krzewów żywotnika zachodniego rosnącym na nieruchomości nr [...], obręb Ś.. SKO w L. wskazało, że pismem z dnia 8 października 2018r. organ odwoławczy zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzoną dokumentacją, możliwością wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismem z dnia 16 października 2018r. ZSP w Ś. wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentów - pisma ZSP w Ś. z dnia 27 listopada 2015 r. wraz z mapką orientacyjną oraz protokołu oględzin na gruncie w dniu 3 grudnia 2015 r. Poza tym pełnomocnik odwołującego podniosła, iż ZSP w Ś. jako jednostka budżetowa nie może mieć odrębnego statusu prawnego w niniejszej sprawie i nie mógł dopuścić się deliktu określonego w art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody. W ocenie odwołującego nie ponosi on winy na wycinkę drzew. SKO w L. podkreśliło, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 4 kwietnia 2018r. sygn. IV SA/Po [...] uchylił drugi punkt decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2017r., tj. w zakresie w jakim strona skarżąca zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2017 r. Oznacza to, iż pozostała część decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2017r., a ściślej punkt pierwszy decyzji ostatecznie rozstrzygnął sprawę w zakresie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania w części dotyczącej wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za usunięcie bez zezwolenia drzew określonych w punktach od 1 do 8 zawartych w załączniku do decyzji Starosty [...]. Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Zakres przedmiotu zaskarżenia zawarty w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję z dnia 19 października 2017r. jak i treść prawomocnego wyroku, którego postanowieniami organ administracyjny jest związany, ograniczył przedmiot sprawy do zasadności wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w łącznej wysokości [...] zł za wycięcie drzew, wymienionych w pozycjach od 9 do 14 tabeli znajdującej się w załączniku nr [...] do decyzji organu pierwszej instancji. W pozostałym zakresie niniejsza sprawa jest już bowiem ostatecznie rozstrzygnięta. Następnie organ przywołał treść przepisów art. 83 ust. 1 i art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. 2018r., poz. 1614 ze zm. dalej jako "u.o.p.") Odnosząc się do zarzutu określonego w punkcie pierwszym odwołania, dotyczący naruszenia art. 7, art. 77 i art, 80 kpa poprzez dowolne ustalenia stanu faktycznego sprawy SKO w L. stwierdziło, że uzupełniające postępowanie dowodowe doprowadziło do wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego. Całokształt materiału dowodowego pozwolił na dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych, z których niezbicie wynika, że ZSP w Ś. dopuścił się deliktu w postaci usunięcia drzew określonych w punkach od 9 do 14 powołanych w załączniku do decyzji organu pierwszej instancji bez wymaganego zezwolenia. Treść decyzji Starosty [...] z dnia 16 grudnia 2015r. wyraźnie stanowi o zezwoleniu na usunięcie krzewów. Decyzja Starosty [...] w tym przypadku była zgodna z wnioskiem złożonym przez Burmistrza W., który wnosił o wydanie zezwolenia na usunięcie wyłącznie krzewów. Co prawda pismem z dnia 27 listopada 2015r. Dyrektor ZSP w Ś. zwrócił się o zgodę na wycięcie również drzew, jednakże dalsze czynności podjęte przez Burmistrza W., a polegające na złożeniu do Starosty [...] w dniu 7 grudnia 2015r. wniosku o zezwolenie na usunięcie krzewów, przesądziły o tym, że przedmiotem postępowania objęte zostały wyłącznie krzewy. Z notatki służbowej sporządzonej w dniu 3 października 2016r. przez inspektora R. N. wynika, że w trakcie prowadzonych oględzin w dniu 3 grudnia 2015r. wraz z przedstawicielem Urzędu Miejskiego ustalił, że przedmiotem usunięcia będą krzewy karagany syberyjskiej wzdłuż płotu na powierzchni 42,5m2 oraz krzewy żywotnika zachodniego na skwerach o powierzchni 30m2. W trakcie oględzin nie odniesiono się do drzew rosnących w żywopłocie, bo one miały pozostać (karta 25 akt). To przesądza o tym, iż wniosek obejmował wyłącznie uzyskanie zezwolenia na usunięcie krzewów. O treści decyzji z dnia 16 grudnia 2015r. Zespół Szkolno - Przedszkolny w Ś. został poinformowany pismem z dnia 18 grudnia 2015r. przez przedstawiciela Burmistrza W., a wiec zanim jeszcze nastąpiła faktyczna wycinka. W piśmie tym wyraźnie wskazano, iż zezwolenie obejmuje wyłącznie usuniecie 42,5m˛ krzewów z gatunku karagana syberyjska oraz 30m˛ krzewów z gatunku żywotnik zachodni. W ocenie SKO, Dyrektor ZSP w Ś. był świadomy występowania drzew rosnących w żywopłocie, o czym świadczy treść pisma z dnia 27 listopada 2015r. Tym samym usunięcie drzew wraz z żywopłotem na podstawie decyzji z dnia 16 grudnia 2015r. stanowi wypełnienie deliktu określonego w art. 88 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Niezasadny jest zatem zarzut dokonania niewłaściwej wykładni art. 88 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody w zw. z art. 2, art. 21, art. 31 ust, 3 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 8 kpa. Odnosząc się do zarzutu odwołania powołanego w punkcie drugim stwierdzono, iż WSA w Poznaniu w swoim wyroku podniósł, iż organy administracyjne prawidłowo wskazały adresata decyzji. W kontekście przepisu art. 153 p.p.s.a. stwierdzić należy, iż organ administracyjny związany jest oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu Sądu, co przesądza o tym, iż zarzut powołany w punkcie drugim odwołania pozostaje bezzasadny. Zarzut określony w punkcie trzecim odwołania został w poprzedniej decyzji SKO w L. z dnia 19 października 2017r. uwzględniony i na jego podstawie decyzja organu pierwszej instancji w zakresie wymierzenia kary za usunięcie drzew określonych w punktach od 1 do 8 wskazanych w Załączniku do decyzji z dnia 11 sierpnia 2017r. została uchylona, a postępowanie w tym przedmiocie umorzone. Obecny przedmiot sprawy dotyczy naliczenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew wymienionych w załączniku do decyzji organu pierwszej instancji w punktach od 9 do 14, wobec których zarzut ten nie jest uzasadniony, albowiem obwód pni tych drzew przekracza wartości określone w art. 83f ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody, co przesądza o tym, że na usunięcie tych drzew wymagane było zezwolenie. W świetle bowiem art. 83f ust. 1 pkt 3 u.o.p. przepisów art. 83 ust. 1 nie stosuje się do drzew, których obwód pnia na wysokości 5 cm nie przekracza: a) 80 cm- w przypadku topoli, wierzb, klonu jesionolistnego oraz klonu srebrzystego, b) 65 cm - w przypadku kasztanowca zwyczajnego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego, c) 50 cm - w przypadku pozostałych gatunków drzew. Organ odwoławczy pokreślił, ze w wyroku Sądu przesadzono również o tym, że regułą jest, że wysokość kary pieniężnej za usunięcie albo zniszczenie drzew lub krzewów stanowi dwukrotność opłaty za zgodne z przepisami usunięcie drzew lub krzewów, a wyjątkiem od tej reguły jest usunięcie drzew zwolnionych z obowiązku ponoszenia opłat, gdyż w takim przypadku wysokość kary ma być równoważna wysokości należnej opłaty. Oznacza to, iż zarzut powołany w punkcie czwartym odwołania nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec tego Kolegium uznało, iż decyzja organu I instancji z dnia 11 sierpnia 2017r., zmodyfikowana na podstawie punktu pierwszego decyzji SKO w L. z dnia 19 października 2017r. jest prawidłowa. Skargę na decyzję SKO w L. z dnia 19 października 2018 r. wniósł ZSP w Ś. , zarzucając jej naruszenie: 1) art. 7, art. 77, art. 80 kpa poprzez błędną ocenę dowodu z dokumentów - pisma ZSP w Ś. z dnia 27 listopada 2015 r. oraz protokołu oględzin na gruncie w dniu 3 grudnia 2015 r. dowolne ustalenie stanu faktycznego; 2) art. 28 kpa w zw. z art. 88 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody oraz w zw. z art. 11 i 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz w zw. art. 338 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (w dalszej części k.c.) poprzez błędne uznanie, że Skarżący, mógł dopuścić się popełnienia deliktu administracyjnego. polegającego na usunięciu drzew bez zezwolenia, mimo że nie był stroną postępowania. 3) art. 88 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody w zw. z art. 2, art. 21, art. 31 ust. 3 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polski w zw. z art. 8 kpa poprzez błędne uznanie, że doszło do popełnienia deliktu administracyjnego polegającego na usunięciu drzew bez zezwolenia z nieruchomości numer [...] w Ś. , mimo że przedmiotowe usunięcie drzew poprzedzone było postępowaniem administracyjnym w przedmiocie wydania zezwolenia 4) art. 7, w zw. z art. 77 i art. 80 kpa poprzez dowolne przyjęcie, że wycięcie roślin wchodzących w skład żywopłotu, położonego wzdłuż ogrodzenia, na działce numer [...] w Ś. , nastąpiło bez wymaganego zezwolenia 5) art. 7 w zw. z art. 77 i 80 kpa poprzez brak weryfikacji sporządzonej w sprawie opinii biegłego i uznanie jej za rzetelna i miarodajną. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W pierwszej kolejności należy podnieść, że niniejsza sprawa była już przedmiotem orzekania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. IV SA/Po 3/18, uchylił pkt 2 decyzji SKO w L. z dnia 19 października 2017 r . W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - w skrócie "p.p.s.a."), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Związanie więc wojewódzkiego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku. W powołanym wcześniej wyroku WSA w Poznaniu sygn. akt IV SA/Po 3/18 Sąd przesądził, że regułą jest, iż wysokość kary pieniężnej za usunięcie albo zniszczenie drzew lub krzewów stanowi dwukrotność opłaty za zgodne z przepisami usunięcie drzew lub krzewów, a wyjątkiem od tej reguły jest usunięcie drzew zwolnionych z obowiązku ponoszenia opłat, gdyż w takim przypadku wysokość kary ma być równoważna wysokości należnej opłaty, gdyby była ustalana. Jednocześnie WSA podniósł, że prawidłowo organy wskazały adresata decyzji. Karę pieniężną za usunięcie drzew lub krzewów bez zezwolenia, o jakiej mowa w art. 88 ust. 1 pkt 2 u.o.p. można wymierzyć jedynie tym podmiotom, które są uprawnione do uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów z terenu danej nieruchomości (wyrok NSA z dnia 21 lutego 2012 r., II OSK 2320/10, LEX nr 1145583). Odnosząc się zatem do zarzutów skargi należy zauważyć, że strona skarżąca sama występowała o udzielenie stosownego zezwolenia, powołując się na udzielone jej upoważnienie do dokonania tej czynności. Jednocześnie Sąd stwierdził naruszenie przepisów prawa: art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a. w stopniu uzasadniającym uchylenie jej w zaskarżonej części. Z uwagi na brak dokumentacji postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia 16 grudnia 2015 r. nie było możliwe ustalenie czego ostatecznie dotyczyło to zezwolenie. Do akt sprawy nie załączono w toku postępowania administracyjnego ani spornej decyzji z 16 grudnia 2015 r., ani żadnego innego dokumentu, na podstawie, którego możliwe stałoby się zweryfikowanie stanowiska organów o dokonaniu wycinki drzew bez wymaganego prawem zezwolenia. Zatem w obliczu sporu pomiędzy organami a stroną skarżącą co do tej istotnych okoliczności, ocena legalności zaskarżonej decyzji musi opierać się na źródłowej dokumentacji, jaką niewątpliwe jest sama decyzja z dnia 16 grudnia 2015 r. oraz akta tej sprawy. W konsekwencji, zaskarżona decyzja wymyka się w tym zakresie kontroli Sądu. Mając więc na uwadze ocenę prawną wyrażoną w wyroku z dnia 04 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 3/18, obowiązkiem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie jest tylko zbadanie czy SKO w L. zastosowało się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku uchylającego pkt 2 zaskarżonej decyzji. Zatem czy prawidłowo przeprowadzono postepowanie dowodowe przed wydaniem zaskarżonej decyzji oraz prawidłowo ją uzasadniono. W pozostałym bowiem zakresie należy zauważyć, że zarzuty i argumenty podniesione w skardze w istocie są tożsame z zarzutami i argumentami podnoszonymi w skardze rozpoznanej prawomocnym wyrokiem w sprawie IV SA/Po [...]. Z uwagi na moc wiążącą prawomocnego wyroku w rozpoznawanej aktualnie sprawie Sąd nie może dokonywać ponownych ocen tych samych zarzutów i argumentów, co do których w sposób wiążący wypowiedział się już Sąd w ww. wyroku. Stanowiłoby to naruszenie art. 170 p.p.s.a., zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Ponadto, Sąd naruszałby również art. 153 p.p.s.a., negując fakt, że organy przy ponownym rozpatrywaniu sprawy były związane oceną prawną. Związanie sądu administracyjnego własną oceną prawną przy ponownym rozpatrywaniu sprawy oznacza, iż skarżący nie może skutecznie oprzeć skargi na podstawach sprzecznych z tą oceną prawną. Sąd administracyjny bowiem będzie obowiązany skargę oddalić. Ograniczenie takie jest logiczną konsekwencją postanowień art. 153 (wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2006 r., III SA/Wa 3522/05, LEX nr 204453). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji nie naruszył przepisu art. 153 p.p.s.a. Organ uzupełnił akta sprawy o niezbędne dokumenty i przeprowadził z nich dowód. Z akt tejże sprawy wynika, że pismem z dnia 27 listopada 2015 r. Dyrektor ZSP w Ś. wystąpił do Urzędu Miejskiego w W. z prośbą o: - wycięcie starego przerośniętego żywopłotu wzdłuż ogrodzenia terenu placówki, - wycięcie części wysokich na ok. 2,5-3m wyrośniętych drzew tujowatych oraz świerków ze względu na to, że są one nasadzone na klombie (...). Na klombie tym znajdują się również nasadzenia w formie niskich krzewów. Prośba obejmowała wycięcie dwunastu drzew. Do pisma dołączona została mapka sytuacyjna. W dniu 3 grudnia 2015r. przeprowadzone zostały oględziny na działce nr [...], na podstawie których ustalono, iż na terenie działki nr [...], wzdłuż ogrodzenia terenu placówki rosną wnioskowane do usunięcia krzewy z gatunku karagana syberyjska (wiek ok. 40 lat) - 42,5m˛ oraz pod budynkiem przedszkola na urządzonym terenie zielonym rosną krzewy żywotnik zachodni (wiek ok. 20 lat) - 135m˛. Do protokołu załączono zdjęcia. Z kolei z notatki służbowej inspektora R. N. wynika, że "w protokole nie odniesiono się do drzew rosnących w żywopłocie bo one miały pozostać. Drzew, które są zakwalifikowane do usunięcia nie zaznacza się farbą, ani w żaden inny sposób (...)"- k. 24 akt administracyjnych. Z załączonej do akt decyzji z 16 grudnia 2015r. nr [...] Starosty [...] wynika, że zezwolenie dotyczy usunięcia 42,5m˛ krzewów karagany syberyjskiej oraz 30 m˛ krzewów żywotnika zachodniego rosnącym na nieruchomości nr [...], obręb Ś.. W uzasadnieniu tejże decyzji wskazano, że przewidziane do usunięcia krzewy są w złym stanie fitosanitarnym. Żywotniki zaatakowała choroba powodująca ich brązowienie, przez co utraciły walory przyrodnicze i estetyczne. Ponadto z pisma z dnia 20 września 2018 r. Kierownika Wydziału Ochrony Środowiska Rolnictwa i L., działającego z upoważnienia Starosty [...], wynika, że, poza postępowaniem zakończonym decyzją wydaną w dniu 16 grudnia 2015 r. nr [...], nie były prowadzone żadne inne postępowania administracyjne w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wycinkę drzew na terenie nieruchomości nr [...], obręb Ś.. Z uwagi na to, że decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej za delikt administracyjny ma charakter decyzji związanej, istotne znaczenie ma to, aby stan faktyczny nie budził jakichkolwiek wątpliwości, co wymaga od organów przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie z rygorami procedury administracyjnej. W przedmiotowej sprawie, organ II instancji ponownie rozpoznający sprawę w sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie dowodowe, które odpowiada zasadom wynikającym z dyspozycji przepisów art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., i na podstawie kompletnego materiału dowodowego zebranego w toku tego postępowania ustalił stan faktyczny sprawy, w tym w sposób niewątpliwy okoliczności o kluczowym znaczeniu dla zastosowania u.o.p., tj. usunięcie drzew bez zezwolenia i związek przyczynowy pomiędzy tym czynem, a działaniem posiadacza nieruchomości, co dawało podstawy do obciążenia go karą administracyjną. Odpowiedzialność administracyjna za usunięcie drzew bez zezwolenia ma charakter obiektywny, gdzie wyłączną i wystarczającą podstawą nałożenia kary jest działanie bezprawne, sprzeczne z wymogiem uprzedniego uzyskania pozwolenia na usunięcie drzew. Zobiektywizowana odpowiedzialność administracyjna, o której mowa w art. 88 ust. 1 u.o.p. oznacza, że wystarczy tylko wystąpienie tzw. bezprawia administracyjnego, a więc wykazanie związku przyczynowego między działaniem danego podmiotu, a wycięciem drzew i krzewów, spowodowanego działaniem posiadacza danej nieruchomości. Skoro odpowiedzialność została zobiektywizowana, to nieistotnym jest czy posiadacz nieruchomości dokonał wycięcia osobiście, czy też wynajął w tym celu inny podmiot czynność tę zlecając, nieistotna z punktu widzenia tej postaci odpowiedzialności jest także świadomość czy też brak świadomości konieczności uzyskania stosownego zezwolenia. Bez znaczenia dla bytu tej odpowiedzialności pozostają pobudki czy motywy, jakimi kieruje się osoba usuwająca drzewo (wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 541/16, LEX nr 2104905). W tym stanie sprawy Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako nieuzasadnioną.