IV SA/Po 1255/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy z wniosku H. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. zatytułowanym jako "zażalenie" H. P. (dalej skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (dalej WWINB) z dnia [...] października 2012 r., nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] października 2012 r.) o uchyleniu postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w części ustanawiającej wysokość grzywny na [...] zł i w to miejsce orzekającego o nałożeniu na H. i P. P. grzywny w kwocie [...] zł celem przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytułach wykonawczych nr [...] i nr [...], pozostałą część zaskarżonego postanowienia utrzymując w mocy. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie przez Sąd rozbiórki z uwagi na trudną sytuację materialną (k. 4-5 akt sądowych). W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia [...] marca 2013 r. (k. 44 akt sądowych), skarżąca w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. wyjaśniła, że w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] października 2012 r. uzasadniając ten wniosek trudnymi skutkami ze względu na nieuniknione zniszczenie części materiałów budowlanych, pokrycie kosztów rozbiórki i nakładów własnej pracy. Poza tym skarżąca zwróciła uwagę, że budynek objęty nakazem rozbiórki pełni dla Niej i Jej rodziny funkcję pomocniczą w gospodarstwie rolnym, ponieważ przechowuje w nim paszę dla zwierząt. Skarżąca zwróciła również uwagę na trudną sytuację finansową Jej rodziny (k. 55 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 206 uw. 10). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.08.2009 r., sygn. akt I OZ 779/09, lex nr 552417). To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak by przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie NSA z: 12.10.2010 r., I GZ 316/10, lex nr 607229; 04.3.2010 r., II OZ 178/10, lex nr 564165). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, Sąd miał na względzie, że jej przedmiotem jest nałożenie na skarżącą i Jej małżonka grzywny w celu przymuszenia w kwocie [...] zł. Z analizy całokształtu akt sprawy wynika, że skarżąca wielokrotnie zwracała uwagę na swoją trudną sytuację materialną. Skarżąca utrzymuje się z pracy na gospodarstwie rolnym o powierzchni [...] ha, które prowadzi razem z mężem. Pozostaje ona właścicielem domu o powierzchni [...] m2. Poza tym nie dysponuje ani drogocennym majątkiem ruchomym, ani innymi nieruchomościami. Swoją trudną sytuację materialną skarżąca opisała w piśmie skierowanym do tutejszego Sądu z dnia [...] lutego 2013 r. (k. 33 akt sądowych). W ocenie Sądu konieczność uiszczenia grzywny w celu przymuszenia we wskazanej powyżej kwocie, w sposób niewątpliwy mogłaby spowodować znaczną szkodę w budżecie domowym skarżącej, mającą swoje konsekwencje w codziennym funkcjonowaniu Jej rodziny. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał przedstawione przez skarżącą argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji WWINB za zasadne i dlatego działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.