IV SA/Po 129/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-04-18
Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego oraz zażalenia na postanowienie sądu jest dopuszczalne w sytuacji prawomocnego zakończenia postępowania głównego?Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego oraz zażalenia na postanowienie sądu jest bezprzedmiotowe w sytuacji prawomocnego zakończenia postępowania głównego. Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie NSA, że w takich okolicznościach dalsze rozpoznawanie tych wniosków i środków zaskarżenia jest niedopuszczalne.Stan faktyczny
Skarżący M. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego oraz sprzeciw od tego zarządzenia, a także zażalenie na postanowienie WSA z dnia 20 grudnia 2016 r. odrzucające wcześniejsze zażalenia. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania przez referendarza. Postępowanie główne, dotyczące skargi na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego, zostało prawomocnie zakończone odrzuceniem skargi postanowieniem WSA z dnia 11 marca 2014 r.Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.
2. Umorzono postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
3. Umorzono postępowanie w sprawie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2016 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym 1. wniosku M. P. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 129/13, 2. sprzeciwu M. P. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 129/13, 3. zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, 3. umorzyć postępowanie w sprawie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016r. odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2016r. wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia i odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 19 stycznia 2016 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Ewy Kręcichwost – Durchowskiej.
R. P. działając jako pełnomocnik M. P. złożył zażalenie na w/w postanowienie składając również wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 129/13 pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Sprzeciw na powyżej zarządzenie wniósł R. P. działając jako pełnomocnik M. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Rozpoznając złożone w niniejszej sprawie wnioski jak i środki zaskarżenia w pierwszej kolejności wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 11 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę M. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...]. Powyższe postanowienie stało się prawomocne od dnia [...] kwietnia 2014 r.
W niniejszej sprawie skarżący wielokrotnie składał wnioski o przyznanie prawa pomocy, o wyłączenie sędziego czy też referendarza sądowego. Wnioski te były przedmiotem orzeczeń zarówno Sądu I instancji jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt I OZ 230/17, że w sytuacji prawomocnego zakończenia postępowania rozpoznawanie kolejnego zażalenia w przedmiocie wniosku o prawo pomocy jak i sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego jest bezprzedmiotowe.
Powyższe odnieść należy również do innych wniosków i środków zaskarżenia, niż związanych z prawem pomocy.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło