IV SA/Po 129/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-08-08
Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego, uzasadniony chorobą pełnomocnika, powinien zostać uwzględniony?Ratio decidendi
Sąd uznał, że pomimo braku formalnego zaświadczenia lekarskiego, pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego. W związku z tym, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa, Sąd przywrócił termin.Stan faktyczny
Pełnomocnik M. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 14 marca 2017 r., które pozostawiło bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazał chorobę, która uniemożliwiła mu terminowe działanie. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia sprzeciwu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 129/13, w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016r. odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2016r. wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia i odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 19 stycznia 2016r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Ewy Kręcichwost – Durchowskiej.
R. P. działając jako pełnomocnik M. P. złożył zażalenie na w/w postanowienie składając również wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 129/13 pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Sprzeciw na powyżej zarządzenie wniósł R. P. działając jako pełnomocnik M. P. składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2017 r. pełnomocnik wskazał, iż okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu jest choroba, która uniemożliwiła mu terminowe działanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "Ppsa") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
W myśl art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 Ppsa brak winy w uchybieniu i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na jej brak, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że to brak winy strony jest warunkiem koniecznym przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na stronie spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w trosce o swoje sprawy. Ponadto przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2012 r., II OZ 221/12 – dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04 kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko i wyłącznie w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Chodzi więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącej, a uniemożliwiło jej dopełnienie czynności procesowej w terminie. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw determinuje zasadność wniosku o przywrócenie terminu, bowiem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, zaś przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, co prawda nie przedłożył stosownego zaświadczenia lekarskiego, to jednakże w ocenie Sadu uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło