IV SA/Po 132/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 05 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. M. i Z. P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] uchylającą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] października 2011 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Zespołu Elektrowni Wiatrowej Ż. Skarżący pismem z dnia 23 maja 2012 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach wniosku podniesiono, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, bowiem inwestycja miałaby być przeprowadzona na obszarze chronionego krajobrazu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 j.t.; dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy bowiem jedynie aktów lub czynności, które nadają się do wykonania, bądź dobrowolnie, bądź przymusowo i tego wykonania wymagają (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2010r., sygn. akt II OSK 2059/09; z dnia 3 września 2009r., sygn. akt II OZ 740/09; z dnia 16 listopada 2005r., sygn. akt II OZ 962/05; dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przenosząc powyższe unormowania prawne na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż zaskarżona decyzja nie może być wstrzymana z dwóch powodów. Po pierwsze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającej decyzję organu I instancji, którą umarzono postępowanie administracyjne w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż rozstrzygnięcie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji ma charakter opiniodawczy i zapada w postępowaniu stanowiącym etap poprzedzający wydanie np. decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem to nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcie, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (jak np. pozwolenie na budowę). Decyzja ta nie zezwala bezpośrednio na realizację inwestycji, nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego szkodliwego dla skarżących, w ich ocenie, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Po drugie w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji organu odwoławczego uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Taka decyzja nie wywołuje skutków materialnoprawnych, lecz ma jedynie charakter procesowy. Nie powoduje ona powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na skarżącego nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Zatem decyzja ta nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. i nie może do niej mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w powyższym przepisie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. ja