IV SA/Po 137/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. S. na negatywną opinię Komisji Inwestycyjno-Gospodarczej, Promocji Gminy i Turystyki, Komisji Rolnej, Ochrony Środowiska, Przestrzegania Prawa i Porządku, Rady Gminy z dnia 19 listopada 2008r. w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę /-/ P. Miładowski W dniu 23 lutego 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga państwa A. i D. S. na negatywną opinię Komisji Inwestycyjno-Gospodarczej, Promocji Gminy i Turystyki, Komisji Rolnej, Ochrony Środowiska, Przestrzegania Prawa i Porządku, Rady Gminy w przedmiocie wniosku o zmianę przeznaczenia działek nr [..]położonych w C. z terenów zieleni publicznej na tereny zabudowy mieszkaniowej. Powyższa opinia wydana została na posiedzeniu dotyczącym omówienia wniosków o zmianę lub opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, poprzedzające powyższą skargę, skarżący pismem z 18 lutego 2009r. zostali poinformowani o tym że na opinię komisji nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Stanowisko to podtrzymano w odpowiedzi na skargę z dnia 9 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Przepis art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, w przypadkach enumeratywnie tam wymienionych. Opinia komisji Rady Gminy nie jest władczym rozstrzygnięciem organu administracji w rozumieniu wskazanego przepisu, nie jest ona w szczególności aktem prawa miejscowego w rozumieniu przepisów ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r., nr 80, poz.717 ze zm., dalej: u.p.z.p.). Regulacje dotyczące procedury sporządzania uchwalania studium i planów zagospodarowania przestrzennego określone w art. 11 i 17 u.p.z.p. a na podstawie art. 27 u.p.z.p. odnoszące się również do ich zmiany, przewidują wyrażanie opinii komisje stanowiące organy doradcze organu wykonawczego – w tym wypadku wójta. Jak stanowi art. 21 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej: u.s.g.) komisje powoływane są z grona rady gminy i jej też podlegają. Nie są one wyposażone we własne kompetencje i nie są samoistnymi organami rady gminy, w szczególności zaś nie kształtują w sposób władczy praw i obowiązków obywateli. Ubocznie Sąd wskazuje również na treść art. 7 u.p.z.p., który stanowi, że nie tylko opinie, ale nawet rozstrzygnięcia w przedmiocie uwag i wniosków dotyczących projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie podlegają zaskarżaniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze, że skarga została wniesiona na opinię, które nie podlega kontroli Sądu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. /-/ P. Miładowski