IV SA/Po 139/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak- Owczarczak Sędziowie NSA Ewa Makosz- Frymus WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agata Tyll po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi R.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę /-/ E. Kręcichwost- Durchowska /-/ D. Rzyminiak- Owczarczak /-/E. Makosz- Frymus AT Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2005 r. R.C. wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego oraz przyznania obiadów do końca roku. Decyzją z dnia [...] września 2005 r. nr [...] działający z upoważnienia Prezydenta Miasta L. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. na podstawie art. 3 ust. 4, art. 7 pkt 1, 4, 5 i 13, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 15 pkt 1, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 36 pkt 1b, art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1, art. 147 ust. 2 pkt 1, art.106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593 ze zm., dalej ups) przyznał wnioskodawcy świadczenie pieniężne w postaci zasiłku okresowego z powodu braku możliwości zatrudnienia na okres od [...] sierpnia 2005 r. do [...] października 2005 r. w wysokości [...] złotych miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, niemożliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów ubezpieczenia społecznego. Wskazano, że wysokość zasiłku ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem rzeczywistym z tym, że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 złotych a niższa niż 20 złotych a ponadto kwota zasiłku nie może być niższa niż 30% różnicy pomiędzy kryterium dochodowym a dochodem rzeczywistym. Ponieważ dochód wnioskodawcy jest niższy od kryterium dochodowego a ponadto R.C. jest osobą bezrobotną – spełnia warunki do przyznania zasiłku okresowego. Jak wynika z akt administracyjnych dnia [...] września 2005 r. organ I instancji odrębnymi decyzjami przyznał R.C. świadczenie pieniężne w postaci zasiłku celowego w wysokości [...] złotych z przeznaczeniem na dofinansowanie biletów oraz świadczenie w postaci posiłku dla potrzebujących na okres od października do grudnia 2005 r. Obie decyzje noszą ten sam numer: [...]. W odwołaniu od decyzji nr [...] R.C. podniósł, że jest osobą niepełnosprawną z 80% ubytkiem słuchu i korzysta z aparatu słuchowego jak również, że leczy się psychiatrycznie. Przez 10 lat był zawodowym żołnierzem w stopniu chorążego. Wskazał, że w każdym miesiącu niezbędne potrzeby to żywność, baterie, środki czystości, leki opłaty prądu i gazu oraz wiele innych cywilizacyjnych potrzeb. Zaznaczył, że pracownik socjalny zamiast pomóc rozsiewa na Jego temat plotki. Powołał się na treść art. 119 ust. 2 ups, który wylicza obowiązki pracownika socjalnego przy wykonywaniu zadań. Zwrócił uwagę na wyraźny zakaz wydawania przez instytucję odwoławczą decyzji na niekorzyść strony odwołującej się chyba, że zaskarżona decyzja rażąco narusza interes społeczny. W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzję podjęto na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 17 i 18 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j. Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 856 ze zm.), art. 3 ust. 4, art. 147 ust. 2 pkt 1 oraz art. 2 ust. 1 ups, i art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej kpa). W uzasadnieniu napisano, że R.C. znajduje się w trudnej sytuacji bytowej. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest bezrobotnym. Nie podejmuje nawet prac dorywczych, ma orzeczony lekki stopień niepełnosprawności. Zaznaczono, że zgodnie z art. 147 ust. 2 pkt 1 ups minimalna wysokość zasiłku okresowego w 2005 r. wynosi 30% różnicy pomiędzy ustawowym kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Zamieszczono wyliczenie przyznanego zasiłku okresowego i na tej podstawie uznano, że świadczenie zostało przyznane zgodnie z obowiązującymi przepisami, wobec czego brak jest podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Podkreślono, że przyznana pomoc pozwala zaspokoić najpilniejsze potrzeby, natomiast pozostałe potrzeby Strona powinna zaspokoić własnym staraniem gdyż jest w wieku produkcyjnym, a posiadania niepełnosprawność nie stoi na przeszkodzie w podejmowaniu pracy dostosowanej do stanu zdrowia. Pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. R.C. wniósł skargę na powyższą decyzję. Powtarzając argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji dodatkowo wskazał, że ostatnie 10 lat pracował "na czarno", ma [...] lata i leczy się u szeregu specjalistów. Wskazując, że zasiłek okresowy przysługuje – między innymi – z uwagi na długotrwałą chorobę podkreślił, że jest osobą niepełnosprawną oraz ma orzeczoną przez ZUS częściową niezdolność do pracy. Wskazał, że zaświadczenie z ZUS załączył do akt, ale dokument zaginął w SKO. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie przytaczając argumenty i wyliczenie zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją- zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, Sąd porównuje treść zastosowanych przez organ przepisów prawa z ustalonym przez ten organ stanem faktycznym. W myśl art. 145 § 1 ppsa sąd uchyla zaskarżaną decyzję wtedy , gdy stwierdzi : a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy , b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego , c) inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja wydana została z poszanowaniem przepisów prawa materialnego oraz procesowego. Dlatego też skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że pomoc ta jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Zgodnie z wolą ustawodawcy wyrażoną w art. 38 ust. 1 ups zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego. Warunkiem przyznania tego zasiłku jest legitymowanie się dochodem niższym od kryterium dochodowego określonego w ups. W ramach postępowania wszczętego na wniosek skarżącego została przeprowadzona aktualizacja wywiadu środowiskowego. Pracownik socjalny sprawdził aktualną sytuację życiową skarżącego oraz dokonał oceny sytuacji. Sąd stwierdza, że pomoc skarżącemu została przyznana słusznie. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ups kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej wynosiło, w dniu wydania zaskarżonej decyzji, 461 złotych. Zgodnie z art. 38 ust. 2 pkt 1 ups w przypadku osoby samotnie gospodarującej zasiłek okresowy ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie. Jakkolwiek, zgodnie z art. 38 ust. 3 ups kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, to na mocy przepisu szczególnego zawartego przez ustawodawcę w art. 147 ust. 2 pkt 1 ups, w roku 2005 minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosiła - w przypadku osoby samotnie gospodarującej - 30 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Z informacji zawartych w aktualizacji wywiadu środowiskowego wynika, że łączna wysokość dochodu R.C. wynosiła [...] złotych oraz, że był to przyznany skarżącemu dodatek mieszkaniowy. Zgodnie z art. 8 ust. 3 ups za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W świetle przytoczonego przepisu organy administracji postąpiły prawidłowo traktując dodatek mieszkaniowy jako dochód. Sąd stwierdza, że przedstawione w uzasadnieniu organu II instancji wyliczenie przyznanego zasiłku okresowego jest matematycznie prawidłowe. Organ I instancji przyznał skarżącemu zasiłek okresowy we wskazanej przez prawo maksymalnej wysokości. Organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Nadto, jak wynika z informacji zawartych w aktualizacji wywiadu środowiskowego oraz akt administracyjnych, skarżący oprócz przyznanego zasiłku okresowego otrzymuje również inne formy pomocy. W powyższych okolicznościach na podstawie art. 151 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Makosz-Frymus AT