IV SA/Po 139/17

IV SA/Po 139/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] grudnia 2016r., znak [...]. w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę IV SA/Po 139/17 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie postanowieniem z dnia 05 grudnia 2016r., znak [...]. uznało za nieuzasadnione zażalenie A. P. (bez daty) wniesione do MOPR w dniu 31.10.2016r. na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Lesznie. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru A. P. otrzymał odpis w/w postanowienia - wraz z pouczeniem, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia – w dniu 08.12.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm - dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 08 grudnia 2016r., co oznacza, że przedmiotowa skarga złożona w dniu 10 stycznia 2017r. została złożona z naruszeniem terminu, który upłynął z dniem 09 stycznia 2017r. Wprawdzie w skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jednakże nie wymaga on rozpoznania, gdyż Sąd orzekający podziela przywołany przez Kolegium w odpowiedzi na skargę pogląd wyrażony przez NSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 31.01.2013r. o sygn. I OSK 74/13, że na wydane – jak w niniejszej sprawie – postanowienie w trybie art.37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w określonym terminie w ogóle nie przysługuje środek zaskarżenia. Innymi słowy jest ono niezaskarżalne. Tym samym kontrola tego rodzaju postanowień nie należy do kognicji sądów administracyjnych określonej w art.3 § 2 p.p.s.a., a w szczególności w art.3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.