IV SA/Po 141/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa Budownictwa Społecznego Sp. z.o.o z siedzibą w K. na pismo Banku Gospodarstwa Krajowego Oddział w P. z dnia [...], znak [...] w przedmiocie informacji o wiarygodności kredytowej postanawia: odrzucić skargę /-/ G. Radzicka Towarzystwo Budownictwa Społecznego Spółka z.o.o. z siedzibą w K. wniosło skargę dnia 9.02.2009 r. na jak to określono – decyzję Banku Gospodarstwa Krajowego w W. - Oddział w P nr [...] z dnia [...]. Jednocześnie skarżąca Spółka złożyła oświadczenie, że wezwała Bank do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a., a odpowiedź na powyższe wezwanie otrzymała 27 stycznia 2009 r. Skargę złożono w Sądzie 23.02.2009 r. Bank Gospodarstwa Krajowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a zarzucając, że przedmiotowa skarga jest taka samą skargą jaką spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarejestrowaną pod sygn. IV SA/Po 60/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jednakże nie w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 4 - P.p.s.a. Jest bowiem faktem, że skarga na pismo BGK – Oddział w P. z dnia [...] nr [...] Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółka z.o.o z siedzibą w K. wpłynęła za pośrednictwem Banku po raz pierwszy 7.01.2009 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. IV SA/Po 60/09 i postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r. Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., stwierdzając, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Postanowienia sądu kończące postępowanie sądowe nie mają powagi rzeczy osądzonej i mimo, że nie mogą być podobnie jak wyroki zmieniane ani uchylane przez Sąd pierwszej instancji, to nic nie stoi na przeszkodzie temu aby ta sama strona w tej samej sprawie wniosła skargę. Powyższa sytuacja spowoduje jedynie to, że Sąd, który pierwotnie odrzucił skargę, odrzuci skargę ponownie, lecz nie na tej podstawie, że sprawa została prawomocnie osądzona, gdyż powaga rzeczy osądzonej, to moc prawna prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy. W postanowieniu z dnia 17 lutego 2009 r. Sąd co do istoty sprawy nie orzekał, stąd powoływanie się na artykuł 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a jest niedopuszczalne. Badając dopuszczalność skargi Kościańskiego Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółki z.o.o Sąd rozstrzygający sprawę ponownie stoi na stanowisku, że informacja o negatywnej ocenie wiarygodności kredytowej skarżącej zgodnie z § 6 ust 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 listopada 2007 r. w sprawie warunków i trybu udzielania Kredytów i pożyczek ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego oraz niektórych wymagań dotyczących lokali i budynków finansowanych przy udziale tych środków (Dz. U. z 2007 nr 212, poz. 1556) nie dotyczy żadnego rozstrzygnięcia o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a ani też nie może być zakwalifikowana do sytuacji o której mowa w art. 3 § 3 P.p.s.a. Wprawdzie Bank Gospodarstwa Krajowego jest jednym Bankiem państwowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. nr 72, poz. 665 ze zm.) jednak nie znaczy to, że jego decyzje podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż decyzje banku oraz inne podejmowane rozstrzygnięcia nie są działalnością administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o Banku Gospodarstwa Krajowego do działalności BGK stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, a przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tj. Dz. U. z 2002 r. nr 72, poz. 665 ze zm.) za wyjątkiem art. 11, który to przepis w niniejszej sprawie nie ma zastosowania nie przewidują wydania decyzji przez bank w trybie kodeksu postępowania administracyjnego, zaś samo nazwanie władczych działań banku pojęciem "decyzja" nie powodują, że te działania podlegają kontroli sądów administracyjnych. Z uwagi na powyższe, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a orzeczono jak w postanowieniu. /-/ G. Radzicka AT