IV SA/Po 145/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 145/11 w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. przyznać adwokat M. S.-H. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden i 40/100 złotych), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden i 40/100 złotych). Wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem oraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2011 r. ( dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 56). W dniu [...] maja 2011 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu [...] sierpnia 2011 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożył do sądu skargę kasacyjną od wyroku z dnia 30 marca 2011 r. składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 11 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 17 października 2011 r., sygn. akt I OZ 866/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na powyższe postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "Ppsa"). Zgodnie z art. 177 § 1 Ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2011 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 23 maja 2011 r. Tymczasem skarga kasacyjna została złożona w dniu 26 sierpnia 2011 r. a więc z przekroczeniem ustawowego terminu przewidzianego do wniesienia tego środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd, mając na uwadze, iż skarga kasacyjna została wniesiona po terminie, a termin ten nie został przywrócony, na podstawie art. 178 Ppsa skargę kasacyjną odrzucił. Na marginesie należy zauważyć, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, nie ma wpływu na bieg tego terminu (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2005 r., II OZ 393/05, niepubl.). Zgodnie z treścią art. 250 Ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ). Zatem wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, który nie brał udziału w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi zatem 75% stawki minimalnej, czyli 180 zł (75 % x 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Należało zatem przyznać adwokatowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - powiększone o stawkę podatku od towarów i usług- w łącznej wysokości 221,40 zł (wynagrodzenie: 180 zł + podatek VAT: 41,40 zł ). Z tych względów, na podstawie art. 250 Ppsa oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia należało orzec jak w pkt. 2 sentencji postanowienia. MZ