IV SA/Po 158/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o ustanowienie nowego adwokata z urzędu w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 158/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę D. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego opisaną w rubrum nin. postanowienia. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 158/14, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. Została nim adwokat M. Z-J. Pismem z dnia 09 września 2014 r. ww. pełnomocnik poinformował Sąd, że nie znalazł podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Do pisma załączył kopię pisma informującego Skarżącego o braku podstaw do wywiedzenia skargi kasacyjnej (k. 124-125 akt sądowych). Pismem złożonym w biurze podawczym tut. Sądu w dniu 28 listopada 2014 r., zatytułowanym "Ponowny wniosek – zażalenie – na odmowę wywiedzenia kasacji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu", D. S. wniósł o przydzielenie jemu w tej sprawie innego pełnomocnika zawodowego. Podkreślił, że "z wielkim niezrozumieniem" odczytał pismo mec. M. Z-J. z dnia [...] września 2014 r. o nie znalezieniu podstaw prawnych do wywiedzenia skargi kasacyjnej. Zaznaczył, że już wcześniej napisał w tej kwestii pismo ("skargę") z [...] września 2014 r., które pozostało bez odpowiedzi, co upoważnia Skarżącego, jak napisał, do wniesienia ponownej prośby "celem sprostania wymogowi napisania kasacji przez adwokata lub radcę prawnego" (k. 153-155). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zauważyć, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2014 r. przyznano Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla Skarżącego pełnomocnika z urzędu, w osobie adwokat M. Z-J. Wobec powyższego uznać należy, że Skarżący jest już reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Brak jest zaś przepisu, który uprawniałby stronę do żądania ustanowienia kolejnego adwokata w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat nie spełnił jej oczekiwań (w tym przypadku: odmówił wywiedzenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA). W razie wątpliwości Skarżący mógł wystąpić do organu właściwego samorządu zawodowego – Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], o dokonanie kontroli zasadności takowego działania, ewentualnie o zmianę wyznaczonego pełnomocnika. To organ samorządu zawodowego jest wyłącznym adresatem skarg strony na relacje z pełnomocnikiem. Z tego właśnie powodu pismo Skarżącego z dnia 22 września 2014 r. ("skarga" na odmowę wywiedzenia przez pełnomocnika skargi kasacyjnej) Sąd przekazał Okręgowej Radzie Adwokackiej w [...] – według właściwości (k. 135). Sąd wyjaśnia, że wskutek przyznania stronie (tu: Skarżącemu) prawa pomocy, rola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."), ogranicza się jedynie do wystąpienia do właściwej okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Od tej chwili wszelkie kwestie dotyczące sposobu wykonywania reprezentacji (szerzej: udzielania pomocy prawnej) przez pełnomocnika z urzędu nie podlegają kontroli sądu. Strona nie może skutecznie domagać się od sądu ustanowienia kolejnego pełnomocnika, ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało skonsumowane prawomocnym postanowieniem sądu (por. postanowienie NSA z 06.11.2014 r., I FZ 405/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ze strony internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). W tych okolicznościach wniosek Skarżącego o ustanowienie nowego pełnomocnika należało oddalić, na podstawie odpowiednio stosowanego art. 151 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Z uwagi na oczywistą bezzasadność tego wniosku, Sąd odstąpił od wzywania Skarżącego o złożenie wniosku na urzędowym formularzu.