IV SA/Po 172/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę Decyzją z [...] października 2013 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] października 2013 r.) Wójt Gminy T. P. (dalej Wójt albo organ I instancji) działając na podstawie art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej kpa) oraz art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i 2, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. 2012, poz. 647 ze zm., dalej upzp) odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków magazynowo-biurowo-usługowo-produkcyjnych z funkcją nie zaliczoną do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na terenie działek o nr ewid. [...] położonych w miejscowości S., gmina T. P. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że podanie o ustalenie warunków zabudowy złożone zostało przez S. W. (dalej inwestor) dnia [...] listopada 2012 r. Teren objęty wnioskiem nie znajduje się na obszarze objętym ważnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem organu I instancji, do wydania decyzji zgodnej z żądaniem inwestora nie zostały spełnione warunki z art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 upzp. Przedmiotowe działki obejmują użytki gruntowe oznaczone jako grunty orne: działka o nr ewid. [...] (RIIIb - 0,3001 ha), działka o nr ewid. [...] (RIIIb - 0,4463 ha) oraz działka o nr ewid. [...] (RIIIb - 0,4473 ha). Teren inwestycji obejmuje zatem łącznie [...] ha gruntów klasy lII. Zgodnie z art. 7 Ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz.U. 2004 r., nr 121, poz. 1266 ze zm., dalej uogril), zmiana przeznaczenia gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III na cele nierolnicze wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi i dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dla przedmiotowych działek nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, a w obowiązującym do końca 2003 r. Miejscowym Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T. P. (uchwała nr [...] z dnia [...] grudnia 1992 r.) obszar zajęty przez ww. działkę był ujęty jako tereny rolne, w wyniku czego nie uzyskano zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Decyzja nie jest zatem zgodna z przepisami odrębnymi (warunek art. 61 ust 1 pkt 5 upzp) - z uogril. W odwołaniu od decyzji z [...] października 2013 r. inwestor zarzucił decyzji z [...] października 2013 r. naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt. 4 upzp w zw. z art. 7 ust. 2 pkt. 1 uogril przez jego błędną wykładnię polegającą na zsumowaniu przez organ powierzchni 3 działek, z których każda stanowi odrębną działkę o powierzchni poniżej 0,5 ha i w związku z tym błędne przyjęcie, że kryterium obszarowe, o którym mowa ww. przepisie dotyczy nie tylko powierzchni działki lub działek, na których planowana jest inwestycja, lecz całego zwartego kompleksu gruntów rolnych, w skład którego one wchodzą, b) przepisów postępowania, tj. – art. 7 i 77 § 1 kpa i art. 80 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy polegające na tym, że Urząd Gminy nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych sprawy zakładając przedwcześnie, że nie został spełniony warunek art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp. Inwestor wniósł o uchylenie decyzji z [...] października 2013 r. w całości. Decyzją z [...] grudnia 2013 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] grudnia 2013 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO albo Kolegium) utrzymało w mocy decyzję z [...] października 2013 r. Warunkiem ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji jest wymóg aby teren nie wymagał uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 upzp. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 uogril ochrona gruntów rolnych polega w szczególności na ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze i nieleśne. Z kolei według art. 6 ust. 1 uogril na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Utrwalone jest stanowisko, że zgoda, o której mowa w art. 7 uogril, na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne następuje tylko w procedurze sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie znajduje zastosowania przed organem rozstrzygającym o warunkach zabudowy. Rolą organu I instancji było więc sprawdzenie czy teren planowanej inwestycji nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo czy jest objęły zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 ustawy, tak jak przewiduje to art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp. Dokonana ustawą z dnia 8 marca 2013 roku o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. 2013 r., nr 503) od dnia 26 maja 2013 roku, zmiana art. 7 uogril potwierdziła, że przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się wyłącznie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nadto na mocy ww. ustawy z dniem 26 maja 2013 roku zmienił brzmienie art. 7 ust. 2 uogril. Obecnie przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, bez względu na wielkość obszaru projektowanego do takiego przeznaczenia wymaga zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Organ administracji publicznej zobligowany jest uwzględnić zmiany stanu prawnego, jakie miały miejsce w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie pozostawało bezspornym, że teren inwestycji, tj. działki nr [...] obejmują grunty orne o klasie bonitacji gleby IIIb i nie były objęte zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 upzp. Zatem w niniejszej sprawie przedmiot postępowania obejmuje grunty, które w oparciu o obecnie obowiązującą uogril dla skutecznej realizacji zamierzonej inwestycji (budowy dwóch budynków magazynowo - biurowo - usługowo - produkcyjnych) wymagałby uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. W konsekwencji zasadnie uznał organ I instancji, że w sprawie nie jest spełniony warunek art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 upzp i na tej podstawie odmówił ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy. W konsekwencji bez znaczenia dla sprawy pozostaje kwestia oceny i wykładni dotychczas użytego w treści art. 7 ust. 2 uogril przed datą 26 maja 2013 roku pojęcia "zwartego obszaru" projektowanego do zmiany przeznaczenia. Z materiału dowodowego sprawy wynika więc, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dla wnioskowanej byłaby sprzeczna z przepisami odrębnymi w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 5 upzp, tj. z przepisami uogril. Wyjaśnić tylko należy, że spełnienie warunku zgodności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy z przepisami odrębnymi uzależnione jest niewątpliwie od rodzaju inwestycji i miejsca jej położenia. Oczywistym jest, że mówiąc o przepisach odrębnych należy rozumieć powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Ustosunkowując się do wniosku inwestora o uwzględnienie w sprawie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2013 roku ([...]) wyrażającą zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze 8,4236 ha gruntów rolnych klasy III B położnych na terenie gminy T. P. w obrębie ewidencyjnym S., obejmującą m.in. działki nr [...], Kolegium wyjaśniło, że ww. decyzja wydana została w związku z planem, który jest obecnie opracowywany, a nie do poprzednio obowiązującego planu i dlatego nie ma znaczenia dla oceny w niniejszej sprawie spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) pismem z 11 stycznia 2014 r. wniósł inwestor (dalej zwany skarżącym) zarzucając decyzji z [...] grudnia 2013 r. naruszenie: a) przepisów prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt. 4 upzp w zw. z art. 7 ust. 2 pkt. 1 uogril przez jego błędną wykładnię, b) art. 7 i 77 § 1 kpa i art. 80 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy polegające na tym, że organ II instancji błędnie przyjął, że nie został spełniony warunek z art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] października 2013 r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji mającej powstać na tych działkach został złożony przed datą wejścia w życie ustawy z 8 marca 2013 r. Kierując się zasadą, że prawo nie działa wstecz wniosek skarżącego powinien zostać rozpatrzony na podstawie wykładni prawa obowiązującego przed dniem wejścia w życie ustawy. Zdaniem skarżącego, pojęcie "zwartego obszaru projektowanego do przeznaczenia na cele nierolnicze" należy odnosić do terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, a nie do całego kompleksu rolnego na obszarze którego leży teren inwestycji. Obowiązkiem organu do którego podanie jest kierowane, a następnie organu odwoławczego jest wyjaśnienie rzeczywistej woli strony pamiętając, że jej sprecyzowanie należy wyłącznie do wnioskodawcy. Decyzją z [...] września 2013 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyraził zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze [...] ha gruntów rolnych na terenie gminy Tarnowo Podgórne, który to obszar obejmuje działki [...], położone w S. (k. 3-7 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z [...] lutego 2014 r., nr [...], Kolegium wniosło o jej oddalenie, uznając sformułowane w skardze zarzuty za niezasadne (k. 18-21 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd w niniejszym postępowaniu pod względem zgodności z prawem była decyzja Kolegium z [...] grudnia 2013 r. oraz poprzedzające jej wydanie czynności organów obu instancji, które zostały zainicjowane przez skarżącego złożeniem dnia [...] listopada 2012 r. podania o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków magazynowo-biurowo-usługowo-produkcyjnych na terenie działek o nr ewid. [...], położonych w miejscowości S. Zasadą jest, że określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, jak w sprawie niniejszej, w drodze decyzji o warunkach zabudowy (art. 4 ust. 1 i 4 upzp). Wymagania, jakie powinien spełnić wnioskodawca celem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy zostały określone w art. 61 ust. 1 upzp. Z kolei elementy składowe, jakie powinna zawierać analizowana decyzja wymienione zostały przez ustawodawcę w art. 54 upzp, stosowanym odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 64 ust. 1 upzp. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, decyzja o warunkach zabudowy nie jest decyzją uznaniową. Organ właściwy do jej wydania jest zobowiązany do pozytywnego rozstrzygnięcia, jeśli projektowana inwestycja czyni zadość wszystkim wynikającym z prawa warunkom a obowiązek odmowy ma tylko wówczas gdy inwestycja ta nie spełnia choćby jednej ustawowej przesłanki z art. 61 ust. 1 upzp (wyrok NSA z 18.12.2012 r., II OSK 1518/11, lex nr 1367308, wyrok NSA z 12.10.2010 r., II OSK 1542/09, lex nr 746623). Innymi słowy, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w upzp warunków. Oznacza to, że brak spełnienia chociażby jednego z warunków o których stanowi art. 61 ust. 1 upzp jest podstawą do odmowy ustalenia warunków zabudowy. W rozpoznawanej sprawie Kolegium utrzymało w mocy decyzję z 4 października 2013 r. wyjaśniając, że decyzja ustalająca warunki zabudowy byłaby sprzeczna z art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 upzp. Regulacja art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp koresponduje z uogril. Należy ją traktować jako przepisy odrębne w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 5 upzp. Celem tej regulacji jest podkreślenie prawnej ochrony gruntów rolnych i leśnych przed niekontrolowaną zmianą ich przeznaczenia, a nie blokowanie inwestycji służących rolniczemu lub leśnemu wykorzystaniu tych gruntów (red. Z. Niewiadomski, Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2013, s. 522). Art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp przewiduje dwie odrębne sytuacje, kiedy jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dotyczą one, po pierwsze braku wymogu uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne oraz po drugie, objęcia terenu zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 1999 r., nr 15, poz. 139). Celem zamieszczenia w art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp sformułowania: "teren jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1" było to, aby decyzje o warunkach zabudowy, w przypadku braku planów, można było wydawać dla terenów, które zostały objęte zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów, jeżeli zgoda została uwzględniona w planach, które utraciły moc, tj. zmiana przeznaczenia tych gruntów została dokonana w tych planach (uchwała NSA z 29 listopada 2010 r., II OPS 1/10, ONSAiWSA 2013/2/20). W niniejszej sprawie pozostawało rzeczą bezsporną, że działki nr 86/68, 86/69 i 86/70 stanowią grunty orne o klasie bonitacji gleby IIIb i nie były objęte zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele przy sporządzeniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z 1994 r. Z tego powodu objęte niniejszym postępowaniem grunty wymagałyby uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. W ocenie Sądu zarówno organ I instancji, jak i Kolegium działając w sposób zgodny z prawem wzięły pod uwagę nowelizację uogril dokonaną mocą art. 1 ust. 1 lit. a ustawy z 8 marca 2013 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. 2012, poz. 503). Weszła ona w życie 26 maja 2013 r., a zatem przed wydaniem decyzji przez Wójta, co nastąpiło 4 października 2013 r. Wymieniona ustawa nie zawiera przepisów intertemporalnych, co w orzecznictwie sądowym zrównane zostało z tzw. zasadą bezpośredniego działania nowego prawa (uchwała NSA z 25 listopada 2011 r., II OPS 1/13, niepubl.). Skarżący nie ma wobec tego racji wskazując, że w sprawie powinien znajdować zastosowanie stan prawny obowiązujący w dacie złożenia przez Niego podania o ustalenie warunków zabudowy. Wprost przeciwnie, w przypadku braku przepisów intertemporalnych, organ powinien uwzględnić stan prawny istniejący w dniu wydania decyzji, a nie w dniu wniesienia podania (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, KPA. Komentarz, Warszawa 2011, s. 427-428). W przeciwnym razie doszłoby do nieakceptowanej z punktu widzenia obowiązywania zasady praworządności sytuacji, w której organ I instancji orzekałby na podstawie nie obowiązujących już przepisów prawa. Tak samo organ II instancji rozpoznając po raz drugi co do meritum sprawę administracyjną nie może pomijać okoliczności zmiany stanu prawnego, która w niej zaistniała. Sam fakt złożenia przez inwestora wniosku o ustalenie warunków zabudowy nie kreuje bowiem na jego rzecz jeszcze żadnych "praw nabytych" w powyższym rozumieniu, w szczególności nie petryfikuje stanu prawnego mającego stanowić normatywną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Fakt ten nie jest nawet źródłem jakiejkolwiek ekspektatywy (prawnie chronionego oczekiwania), której przedmiotem byłoby uzyskanie rozstrzygnięcia (decyzji) określonej treści. Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 7 ust. 2 pkt 1 uogril, przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Ustawodawca zrezygnował tym samym z wyłączenia spod tego obowiązku w razie gdy zwarty obszar projektowany przekracza 0,5 ha. W uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej wskazano, że dokonana zmiana miała na celu zwiększenie przejrzystości dotychczasowych przepisów oraz rozwianie wątpliwości pojawiających się w orzecznictwie sądów administracyjnych przez jednoznaczne określenie podmiotów, którym przysługuje przymiot strony w postępowaniu w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, uregulowanego w art. 7 ust. 2 ustawy (http://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/druk.xsp?nr=688). W konsekwencji jako zasadne należało ocenić stanowisko zaprezentowane przez SKO, że dla rozstrzygnięcia sprawy nieistotna pozostawała kwestia wykładni dotychczas użytego w art. 7 ust. 2 uogril pojęcia "zwartego obszaru projektowanego" do zmiany przeznaczenia gruntu. Z opisanych powyżej względów w sprawie nie doszło również do uchybienia wskazanym w skardze przepisom prawa procesowego. Przywołana przez skarżącego decyzja Ministra z 19 września 2013 r., nie mogła mieć wpływu na zmianę jej treści. Art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp stanowi wyraźnie, że niezbędną przesłanką wydania decyzji o warunkach zabudowy jest brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo objęcie terenu zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z 1994 r. Jak przyjął NSA w odniesieniu do wydania decyzji o warunkach zabudowy dla gruntu przeznaczonego na cele leśne, warunek o którym stanowi art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp nie jest spełniony, gdy dla danego terenu jest tylko zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne wyrażona przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 uogril. Zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne udzielona na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 uogril jest "skuteczna", o ile na jej podstawie w ustaleniach planu rada gminy postanowi o zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i tylko w takim zakresie, w jakim w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obejmującym dany teren dojdzie do zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Przyjęcie stanowiska, że sama decyzja o "odleśnieniu gruntów leśnych" pozwala na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i uprawnia do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, powodowałoby niedopuszczalne ograniczenie kompetencji gminy w zakresie przysługującego jej władztwa planistycznego (uchwała NSA z 29 listopada 2010 r., II OPS 1/10, ONSAiWSA 2013/2/20). Powyższe stanowisko zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę znajduje analogiczne zastosowanie do zgody udzielanej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 uogril. Zgoda na przeznaczenie gruntów rolnych wykazuje cechy jednostronnej, władczej czynności organu administracyjnego skierowanej na prawne określenie sytuacji konkretnie wskazanego adresata, w indywidualnie oznaczonej sprawie. Podwójna konkretność tego aktu przejawia się w tym, że jest on skierowany do organu gminy prowadzącej procedurę planistyczną i odnosi się do konkretnej sytuacji związanej z dopuszczalnością określonego projektu przeznaczenia gruntów rolnych objętych planem miejscowym - por. uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 25 listopada 2013 r., II OPS 1/13 którą NSA ocenił, że właściciel nieruchomości objętej wnioskiem wójta wszczynającym postępowanie w sprawie o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 uogril nie jest stroną tego postępowania, także gdy postępowanie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270) oddalił skargę.