IV SA/Po 183/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. przeciwko Wójtowi Gminy D. w przedmiocie niezałatwienia wniosku postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 30 stycznia 2014 r. T. N. złożył do tutejszego Sądu wniosek o przywrócenie terminu do skutecznego wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż w piśmie Przewodniczącego Rady z 22.11.2013 r. nie został pouczony o obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed zaskarżeniem uchwały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. O powyższym obowiązku Skarżący dowiedział się z uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 21.01.2014 r., sygn. akt IV SA/Po 1284/13. Postanowieniem tym odrzucono Jego skargę na uchwałę Rady Gminy D. z dnia 25 października 2013 r. W związku z powyższym Skarżący wniósł o przeprowadzenie przez Sąd kontroli zgodności uchwały z art. 18, 69 i 71 Konstytucji, albowiem pismem z dnia 29.01.2014 r. wezwał Organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna winna być odrzucona. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz.270), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach. Powyższe oznacza że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności Sąd nie może przywrócić terminu do wniesienia skargi, która to skarga została odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 1284/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę T. N. na uchwałę Rady Gminy D. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wskazano, iż przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy odmawiającą wprowadzenia do budżetu wniosku o podwyższenie kwoty przeznaczonej na wypłatę zasiłków celowych w ciągu roku 2014 – dla osób posiadających prawo do otrzymywania zasiłków stałych. Sąd ocenił, że złożony wniosek do projektu budżetu na 2014 r. nie dotyczy konkretnej sprawy administracyjnej, wobec czego jego rozpoznanie nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej czy innego aktu określonego w art. 3 pkt 2 - 4a P.p.s.a., w związku z czym sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W ocenie Skarżącego, z uwagi na dopełnienie warunku formalnego i wezwanie Organu do usunięcia naruszenia prawa należy przywrócić termin do wniesienia skargi. Jednakże Sąd wskazuje, że spełnienie powyższego warunku nie ma znaczenia w niniejszej sprawie albowiem przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga złożona w takich okolicznościach podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.