IV SA/Po 192/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz – Frymus (spr.) NSA Paweł Miładowski WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi P.S. na uchwałę Rady Miejskiej K. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie rozpatrzenie skargi postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zasądzić na rzecz adwokat M. B. od Skarbu Państwa ( Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ) wynagrodzenie w kwocie (...) (...) zł podwyższone o kwotę (...) (...) zł stawki podatku od towarów i usług przewidzianej dla tego rodzaju czynności – łącznie (...) (...) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski Pismem z dnia (...) P. S. wniósł skargę personalną na czynności Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. (dalej MOPS) zarzucając przewlekłe i biurokratyczne załatwianie wniesionej przez zainteresowanego sprawy oraz działanie niezgodne z ustawą o pomocy społecznej i Kodeksem postępowania administracyjnego. Uchwałą z dnia (...) nr (...) Rada Miejska K., na podstawie art. 18a ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. dalej jako u.s.g.) oraz § 79 ust. 1 pkt 1 Statutu K., stanowiącego załącznik do uchwały Nr (...) Rady Miejskiej K. z dnia (...) w sprawie uchwalenia Statutu K. -Miasta na prawach powiatu powierzyła Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej K. podjecie czynności kontrolnych w celu zbadania skargi P. S. na czynności dyrektora jednostki organizacyjnej miasta K. - MOPS. Uchwałą z dnia (...) nr (...) Rada Miejska K.., na podstawie art. 18a ust. 1 i 4 u.s.g. oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) stwierdziła, w oparciu o protokół z przeprowadzonej przez Komisję Rewizyjną kontroli z dnia (...), iż przedmiotowa skarga jest bezzasadna. Pismem z dnia (...) P. S. wezwał Radę Miejską K. do zmiany, uchylenia uchwały Nr (...) z dnia (...), wskazując na brak rzetelności Komisji Rewizyjnej w wyjaśnieniu jego skargi. Pismem z dnia (...) Przewodnicząca Rady Miejskiej K. poinformowała zainteresowanego, iż Komisja Rewizyjna Rady Miejskiej K. na posiedzeniu w dniu (...) dokonała analizy jego pisma i wysłuchała wyjaśnień koordynatora zespołu kontrolującego, który przedstawił protokół z rozpatrzenia skargi. Komisja Rewizyjna stwierdziła, że zgłaszany problem był przedmiotem przeprowadzonej kontroli, w związku z powyższym podtrzymała swoje stanowisko o bezzasadności skargi. W dniu (...) wpłynęła do tutejszego sądu skarga P. S. na uchwałę Rady Miejskiej K.z dnia (...) nr (...), w której zarzucono, iż wydana została z naruszeniem przepisów i brakiem rzetelności. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska K. wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej uchwale, ewentualnie o jej odrzucenie wskazując, iż skarżący nie wykazał, który przepis został naruszony w zaskarżonej uchwale, ani na czym jego zdaniem, polega naruszenie prawa lub interesu prawnego oraz nie przytoczył dowodów na poparcie stawianych zarzutów w związku z czym nie został spełniony wymóg formalny skargi określony w art. 57 § 1 pkt 3 oraz w art. 46 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Szczegółowy zakres kognicji tych sądów precyzują przepisy art.3, art. 4, art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.). Z treści skargi oraz zaskarżonej uchwały wynika, iż materię objętą skargą, należy zakwalifikować do postępowania skargowego regulowanego działem VIII kpa zatytułowanym "Skargi i wnioski", która nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Trzeba przy tym podkreślić, że właściwością sadu administracyjnego nie jest objęta ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, jako że jest to wewnętrzna sprawa tychże organów. Sprawy skargowe, a zatem i uchwały organów stanowiących samorządu terytorialnego podejmowane w tym trybie nie należą do właściwości sadu administracyjnego, gdyż rządzą się swoimi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Sprawy te nie zostały poddane orzecznictwu sądowoadministracyjnemu, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Nie jest zatem możliwe zaskarżenie uchwały podjętej w postępowaniu skargowym na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie terytorialnym. Sąd w obecnym składzie w pełni podziela utrwalone w tym przedmiocie stanowisko judykatury, wyrażone między innymi w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 213/00 (opublikowanym w Zbiorze Informacji Prawnej Lex nr 54555) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że na czynności podejmowane na skutek złożenia skargi przewidzianej w art. 227 i następnych kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, bowiem czynności te nie mieszczą się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 i 4 p.p.s.a. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w niepublikowanych postanowieniach z dnia 6 października 2003r. sygn. akt II SA/Ka 1735/03, z dnia 12 listopada 2001 r. sygn. akt II SA/Ka 2942/01, czy w postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt I SA 2668/00. Uznać zatem należy, iż skarga P. S. w sprawie nie uznania przez Radę Miejską K. jego zastrzeżeń co do działalności Dyrektora MOPS w K., obejmuje materię uregulowaną działem VIII kpa i z tych przyczyn jest niedopuszczalna. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/P. Miładowski /-/E. Makosz-Frymus MZ