IV SA/Po 216/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "R" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie krzewów, oddala skargę Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Burmistrz Miasta T. na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2, ust. 2, art. 89 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (j. t. Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1120 ze zm., dalej ustawa o ochronie przyrody), pkt 3 obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2011 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz stawek kar za zniszczenie zieleni na rok 2012 (M.P. z 2011 r. Nr 95, poz. 965, dalej obwieszczenie Ministra Środowiska z dnia 13 października 2011 r.), § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 września 2004 r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni, zadrzewień albo drzew lub krzewów (Dz. U. Nr 219, poz. 2229, dalej rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 września 2004 r.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. u. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej K.p.a.) wymierzył Spółdzielni Mieszkaniowej "R." ul. M. (...) w T. administracyjną karę pieniężną w wysokości (...) zł za usunięcie 12 m² krzewów z gatunku pięciornik krzewiasty, rosnących na działce oznaczonej numerem ewid.(...), obręb (...) przy ul. M. w T. i zobowiązał do wpłaty ww. kary w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna – zgodnie z art. 88 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu (...) r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie dotyczącej naliczenia Spółdzielni Mieszkaniowej administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie krzewów bez wymaganego zezwolenia, rosnących na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) obręb (...) przy ul. M. w T. W związku z telefonicznym zgłoszeniem dotyczącym podcinania korzeni drzew i usuwania krzewów z terenu zarządzanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową w dniu (...) r. przeprowadzono wizję terenową w celu stwierdzenia zniszczenia drzew i usunięcia krzewów bez wymaganego zezwolenia. Wizję przeprowadzono w obecności i przy udziale G.R. - Prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej, która wskazała w terenie miejsce usunięcia krzewów. Zmierzono długość wykonywanego parkingu i dokonano pomiaru odcinka usuniętego żywopłotu na łuku, gdzie są widoczne ślady w postaci fragmentów korzeni. Dokonano pomiaru szerokości istniejącego krzewu, który wyniósł 80 cm. Wzdłuż wykonanego parkingu trudno było ustalić na jakiej długości rosły krzewy, ponieważ rosły one odcinkami (oświadczenie Prezesa Spółdzielni). Na terenie urządzanego parkingu rosną dwie brzozy oraz jedna lipa. Podczas wykonywanych prac została odsłonięta część korzeni ww. drzew, które następnie zostały przysypane ziemią natomiast nie odcinano korzeni. Drzewa są żywotne. Teren budowy znajduje się między blokami nr (...) i (...). Według oświadczenia Prezesa Spółdzielni krzewy zostały usunięte w dniu (...) r. podczas rozbudowywania parkingu i zabezpieczone do przesadzenia przez wykonawcę po zakończeniu budowy. Prace budowlane wykonuje Firma Budowlana "C." w T. Podczas wizji została wykonana dokumentacja fotograficzna w ilości 9 zdjęć. Pismem z dnia (...) r. Prezes Spółdzielni poinformowała, że usunięte krzewy zostały przesadzone i wykazują żywotność. Oświadczyła również, że nie zgłosiła tego faktu, gdyż sądziła, że przesadzenie żywopłotu o kilka metrów nie wymaga zgłoszenia. Ponadto wystąpiła z prośbą o odstąpienie od naliczenia kary i poinformowała, że w miejscu budowanego parkingu nie było ciągu żywopłotu, ale kilka rozrośniętych pojedynczych krzewów o szerokości 60 cm. Prezes zapewniła również, że w przypadku, gdy przesadzenia będą słabo egzystować przestrzeń zostanie uzupełniona nowymi nasadzeniami. W dniu (...) r., w obecności Prezesa Spółdzielni przeprowadzono ponowną wizję terenową mającą na celu stwierdzenie stanu faktycznego na gruncie oraz spisano protokół z przeprowadzonych oględzin zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 22 września 2004r. Ustalono, że w chwili obecnej na przedmiotowym terenie znajduje się parking. Krzewy z gatunku pięciornik krzewiasty zostały usunięte w związku z koniecznością poszerzenia parkingu. Długość wykonanego parkingu wynosi 27 m, natomiast odcinek wyciętego żywopłotu na łuku wynosi 2,5 m. Prezes Spółdzielni oświadczyła, że usunięte krzewy nie rosły w sposób ciągły, występowały przerwy, a także większy odcinek był nie obsadzony z uwagi na konieczność przejazdu ciągnika do koszenia trawy. Według informacji uzyskanej od Prezesa Spółdzielni usunięte krzewy miały szerokość 60 cm i zostały przesadzone na teren zieleni między blokami o numerach (...) i (...), ale się nie przyjęły. Obecnie w to miejsce zostały nasadzone krzewy z tego samego gatunku. Dokonano pomiaru długości i szerokości nasadzonych krzewów. Krzewy rosną na odcinku 28,6 m i posiadają szerokość 60 cm. Z uwagi na występowanie przerw w usuniętym żywopłocie całkowita jego długość wyniosła 20 m, co przy szerokości 60 cm daje powierzchnię usuniętych krzewów równą 12m². Prezes Spółdzielni wniosła o uwzględnienie faktu nasadzenia nowych krzewów i o odstąpienie od naliczenia kary za usunięcie krzewów bez zezwolenia. Podczas wizji została wykonana dokumentacja fotograficzna w ilości 8 zdjęć. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ ustalił, że z terenu przedmiotowej działki, gdzie zarządcą nieruchomości jest Spółdzielnia Mieszkaniowa w dniu (...) r. doszło do usunięcia bez zezwolenia (...) m² krzewów. Prace zostały wykonane przez Firmę Budowlaną "C." na zlecenie Spółdzielni Mieszkaniowej. Powierzchnia krzewów została ustalona zgodnie z informacjami zebranymi w toku postępowania administracyjnego zgodnie z art. 89 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody. Organ stwierdził, że nie ma podstaw do umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ usunięcie przedmiotowych krzewów nastąpiło bez zezwolenia, za zgodą i wiedzą zarządcy nieruchomości. Ponadto przesadzone krzewy nie zachowały żywotności. Natomiast niewiedza zarządcy nieruchomości w zakresie konieczności uzyskania zezwolenia na przesadzenie krzewów nie usprawiedliwia faktu ich usunięcia. Administracyjną karę pieniężną za usunięcie przedmiotowych krzewów bez zezwolenia i jej wysokość ustalono na podstawie z art. 88 ust. 1 pkt. 2 i art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Opłata ta została naliczona zgodnie z art. 84 ust. 1-3 i art. 85 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody oraz pkt 3 obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2011r. Ponadto organ przywołując treść art. 85 ust. 6 i art. 5 pkt 21 (dotyczący definicji terenów zielonych) ustawy o ochronie przyrody wskazał, że przedmiotowe krzewy rosły na terenie zieleni między blokami pełniąc funkcje estetyczne, zdrowotne i osłonowe, stanowiąc zieleń towarzyszącą budynkom. W związku z powyższym jest to teren zieleni w rozumieniu art. 5 pkt 21 ustawy o ochronie przyrody i opłaty za usuniecie drzew z tych terenów są o 100% wyższe od opłat ustalonych na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4 pkt 1 i ust. 5 ustawy o ochronie przyrody. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "R." w T. - reprezentowana przez Prezesa Spółdzielni, zarzucając naruszenie art. 88 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody oraz przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 § 1 kpa ze względu na to, że organ nie uwzględnił faktu nasadzenia krzewów. Odwołująca zarzuca ponadto nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy w szczególności, że wycięcie krzewów nie nastąpiło za wiedzą i zgodą Spółdzielni. Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO przywołując treść art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody wskazało, że w rozpatrywanej sprawie istniał związek przyczynowy pomiędzy działaniem Spółdzielni, a wycięciem krzewów bez wymaganego zezwolenia. Nie budzi wątpliwości, że usunięcie krzewów miało ścisły związek z realizacją inwestycji polegającej na poszerzeniu parkingu. Skoro do realizacji inwestycji niezbędne było usuniecie krzewów, to do uzyskania zezwolenia na ich usunięcie zobowiązana była Spółdzielnia Mieszkaniowa. Faktem jest, że na podstawie stosownej umowy Spółdzielnia Mieszkaniowa zleciła firmie "C." wykonanie zadania inwestycyjnego. Nie zwalnia to jednak zarządcy od odpowiedzialności, o której mową w art. 88 ust. ,1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody. W wyroku z dnia 12 grudnia 1990 roku, sygn. akt I CR 75c/90/OSNCP 1992, z. 5, poz. 81, SPiKA 1991, z. 10, poz. 240) zawarto tezę według której wykonawca robót budowlanych nie jest posiadaczem terenu (placu) budowy przekazanego przez inwestora, jest on władającym placem budowy za inwestora i w rozumieniu art. 88 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody za jego działania odpowiedzialność ponosi inwestor. Dla odpowiedzialności administracyjnej przewidzianej w art. 88 ust. 1 cyt. wyżej ustawy nie jest konieczne osobiste działanie posiadacza nieruchomości, ponosi on odpowiedzialność również za takie czynności osób trzecich, na które się godził lub zlecił ich wykonanie. Nie znajduje również potwierdzenia w niniejszej sprawie zarzut dotyczący naruszenia art. 88 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody. Organ administracji ma obowiązek umorzyć nałożoną karę pieniężną po ustaleniu, ze drzewa lub krzewy za których usuniecie wymierzono karę pieniężną zachowały swoją żywotność. W rozpatrywanej sprawie, w toku przeprowadzonej w dniu (...) r. wizji stwierdzono, że przesadzone krzewy nie przyjęły się. Administracyjna kara pieniężna wymierzona została w przedmiotowej sprawie w oparciu o art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody, a nie na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy. W związku z tym nie może mieć zastosowania art. 88 ust. 6 ustawy, którego naruszenie zarzuca odwołująca. Nie znajduje potwierdzenia również zarzut dotyczący naruszenia art. 77 K.p.a., bowiem organ I instancji w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy. W skardze na powyższą decyzję Spółdzielnia Mieszkaniowa reprezentowana przez jej Prezesa wniosła o jej uchylenie w całości zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art.. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca ponosi odpowiedzialność za usuniecie krzewów; naruszenie przepisów postępowania tj. art. 8, art. 77 i art. 80 K.p.a. mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy poprzez nie wyjaśnienie okoliczności, czy wycięcie krzewów nastąpiło za wiedzą i zgodą skarżącej oraz oparcie rozstrzygnięcia sprawy na niekompletnym materiale dowodowymi z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów i braku rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Spółdzielnia nie zlecała, przy poszerzaniu parkingu, dokonania wycinki krzewów i nie wyrażała na to zgody. Konsekwencją tego jest brak możliwości przypisania odpowiedzialności Spółdzielni za delikt administracyjny określony w art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody. Nietrafne jest stanowisko Kolegium, że istniał związek przyczynowy pomiędzy działaniem Spółdzielni a wycięciem krzewów bez zezwolenia. Ponadto organ nie rozważył możliwości zastosowania art. 88 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody, skoro przesadzone krzewy zostały uzupełnione nowymi nasadzeniami należycie egzystującymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca swoje umocowanie w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm, dalej P.p.s.a.) i zgodnie z tą zasadą Sąd Administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. W ocenie Sądu organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, gdyż zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy sprawy oraz wyjaśniły zastosowanie właściwych przepisów prawa, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia decyzji organów administracji obu instancji. Organy na podstawie dowodów z oględzin przeprowadzonych w dniu (...) r. i (...) r., dokumentacji fotograficznej. i wyjaśnień Prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej ustaliły, że Spółdzielnia usunęła bez wymaganego zezwolenia 12m² krzewów z gatunku pięciornik krzewiasty z terenu działki nr ewid (...), obręb A przy ul. Młodych w T. będącej w zarządzie tejże Spółdzielni. Okolicznością bezsporną jest, że Spółdzielnia posiada prawo zarządu przedmiotową nieruchomością, co wynika z treści księgi wieczystej o nr KW (...) i nie miała wymaganego zezwolenia właściwego organu na usunięcie krzewów z tej nieruchomości. Materialnoprawną podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 88 ust. 1 pkt. 2 ustawy o ochronie przyrody (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji) zgodnie, z którym wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza karę pieniężną za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. Warunkiem uniknięcia tej kary jest wcześniejsze uzyskanie zezwolenia na jego usunięcie, o czym stanowi przepis art. 83 ust 1 cytowanej wyżej ustawy, zgodnie z którym usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela. Opłatę za usunięcie 1m² powierzchni pokrytej krzewami ustalono na podstawie art. 85 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody oraz pkt 3 obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2011 r. w sprawie stawek opłat za usuniecie drzew i krzewów oraz stawek kar za zniszczenie zieleni na rok 2012 r. Kara ta jest wymierzana w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4-6. Ponadto przyjęto, że krzewy usunięto z terenów zieleni, o których mowa w art. 5 pkt 21 ustawy o ochronie przyrody, a więc zgodnie z art. 85 ust. 6 tej ustawy opłaty za usunięcie drzew lub krzewów z terenu uzdrowisk, obszaru ochrony uzdrowiskowej, terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz terenów zieleni są o 100% wyższe od opłat ustalonych na podstawie stawek, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i ust. 5. Organ podał sposób i wysokość jej obliczenia w decyzji. Strona skarżąca nie kwestionuje ani powierzchni usuniętych krzewów ani też wysokości nałożonej na nią kary. Wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 88 ust 1 ustawy o ochronie przyrody, jest obowiązkiem organów a decyzja taka nie ma charakteru uznaniowego lecz jest wymierzana obligatoryjnie i naliczana według norm zawartych w przepisach prawa zarówno rangi ustawy jak i rozporządzenia w sytuacji kiedy organ stwierdzi naruszenie prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że organy trafnie ustaliły, że skoro spółka, będąca zarządcą przedmiotowej nieruchomości, nie posiadała wymaganego zezwolenia na usunięcie drzew, to tym samym organ zasadnie wymierzył administracyjną karę pieniężną na podstawie art. 88 ust.1 pkt 2 o ochronie przyrody. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, to należy je wszystkie uznać za nieuzasadnione. Zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego art. 88 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy o ochronie przyrody poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie zlecała dokonania wycinki krzewów firmie wykonującej prace związane z poszerzeniem parkingu jest nietrafny. Sąd w całej rozciągłości podziela pogląd wyrażony w wyrokach Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2007 r. P19/06 i z dnia 5 maja 2009 P64/07 a także w wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 października 2008 r., II SA/Kr 434/08 LEX nr 489042, że ustawa o ochronie przyrody. nie zawiera przepisów wyłączających bezprawność deliktu administracyjnego polegającego na usunięciu drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia. Kara administracyjna nie ma charakteru odszkodowawczego, jest to odpowiedzialność za delikt administracyjny, ponieważ jest to odpowiedzialność za działanie bez zezwolenia. Odpowiedzialność karna czy odpowiedzialność za wykroczenia oraz odpowiedzialność administracyjna oparte są na różnych podstawach, dlatego porównywanie ich w sprawach o różnych stanach faktycznych jest niezasadne. Przepisy ustawy nie uzależniają nałożenia kary za naruszenie przepisów obowiązujących od ustalenia winy sprawcy wycięcia drzewa. Organ dokonuje jedynie stwierdzenia faktów i jeżeli ustali naruszenie prawa, to ma obowiązek zastosować ściśle określone sankcje.. W ocenie Sądu przedmiotowa kara pieniężna nie mogła zostać nałożona na firmę budowlaną "C." w T., jako sprawcy czynu, gdyż firma ta wykonywała zlecone jej przez Spółdzielnię czynności zgodnie z umową. Przepisy ustawy o ochronie przyrody nie zobowiązują wykonawcy umowy do wystąpienia z wnioskiem o uzyskanie zezwolenia na wycięcie krzewów z terenu, do którego wykonawca umowy nie ma żadnego tytułu prawnego. Przepis art. 83 ust. 1 tej ustawy określa kto taki wniosek może złożyć, a więc, że usunięcie drzew lub krzewów następuje na wniosek posiadacza nieruchomości, a jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem, to do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela. W związku z tym przerzucenie odpowiedzialności wynikłej z deliktu administracyjnego na wykonawcę umowy, a nie na posiadacza nieruchomości z terenu z którego miały zostać usunięte drzewa, nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy. To właśnie na Spółdzielni spoczywał obowiązek uzyskania zezwolenia właściwego organu na usunięcie krzewów, przed przystąpieniem do ich usuwania, czego Spółdzielnia nie uczyniła. Administracyjna kara pieniężna za usunięcie drzew lub krzewów bez zezwolenia z terenu nieruchomości, może być wymierzona posiadaczowi nieruchomości zarówno kiedy dokonał on ich wycięcia osobiście jak i kiedy zlecił wykonanie tej czynności innemu podmiotowi. Dlatego tego rodzaju odpowiedzialności administracyjnej o charakterze obiektywnym nie jest konieczne osobiste działanie posiadacza nieruchomości, gdyż ponosi on także odpowiedzialność za takie czynności osób trzecich, na które się godził lub zlecał ich wykonanie (wyrok NSA z 11 marca 2009 r. II OSK 329/08, LEX nr 529956) Również nietrafny jest zarzut nie rozważenia przez organy administracji możliwości zastosowania art. 88 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody, który stanowi, że karę nałożoną za zniszczenie terenów zieleni umarza się w całości, jeżeli posiadacz nieruchomości odtworzył w najbliższym sezonie wegetacyjnym zniszczony teren zieleni. Administracyjna kara pieniężna została nałożona na skarżącą w oparciu o art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody z powodu usunięcia krzewów bez wymaganego zezwolenia, a nie w oparciu o art. 88 ust. 1 pkt 1, który dotyczy nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za zniszczenie terenów zielni albo drzew lub krzewów spowodowane niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności. Zatem w niniejszej sprawie art. 88 ust. 6 nie mógł mieć zastosowania, co też słusznie Kolegium wskazało w zaskarżonej decyzji. Reasumując, organy w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego wyrażonymi w przepisach art. 7 K.p.a, art. 77§1 K.p.a oraz art. 107 § 3 K.pa. Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi określone w przepisie art.107 § 3 K.p.a, gdyż zawiera ustalenie stanu faktycznego sprawy w odniesieniu do którego wskazano i zastosowano właściwe przepisy prawne stanowiące podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w decyzjach organów obu instancji, a także ich omówienie i wyjaśnienie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. MZ