IV SA/Po 232/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę /-/ E.Makosz-Frymus R. J. pismem z dnia 30 stycznia 2007 r. zwrócił się do Urzędu Miasta P. - Wydziału Komunikacji o zwrot zawyżonej opłaty za kartę pojazdu w kwocie 425 zł, która to opłata została uiszczona 2 czerwca 2004 r. Dyrektor Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta P. pismem z dnia [...] r. nr [...] poinformował R. J., że wysokość opłaty za kartę pojazdu, zgodnie z art. 77 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108 poz. 908), ustala w drodze rozporządzenia minister właściwy do spraw transportu. Na tej podstawie Minister Infrastruktury wydał rozporządzenie z dnia 28 lipca 2003 r., w którym określił, że za wydanie karty pojazdu pobiera się opłatę w kwocie 500 zł (Dz.U. nr 137 poz.1310). W dniu 17 stycznia 2006 r. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem w sprawie o sygnaturze U 6/04 stwierdził, że przepis o wysokości opłaty za wydanie karty pojazdu jest niezgodny z art. 77 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym oraz z Konstytucją RP, przy czym moc obowiązującą przepis ten utracił z dniem 1 maja 2006 r. W związku z tym poinformowano R. J., że brak podstaw do zwrotu części opłaty za wydaną kartę pojazdu gdyż opłata w wysokości 500 zł obowiązywała do dnia 15 maja 2006 r., to jest do momentu wejścia w życie nowego Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa w sprawie wysokości opłaty za kartę pojazdu, ustalającego opłatę w wysokości 75 zł (Dz.U. nr 59 poz.421). W piśmie tym pouczono R. J., że spełnia ono przesłanki do uznania tego aktu za czynność materialno-technioczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym na pismo to przysługuje zainteresowanemu prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania z uwzględnieniem treści art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo Dyrektora Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta P. z dnia 8 lutego 2007 r. doręczono R. J. osobiście w dniu 12 lutego 2007 r. Pismem z dnia 13 lutego 2007 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 lutego 2007 r., R. J. wniósł do tutejszego Sądu skargę (mylnie nazwaną "Pozew o zapłatę") na decyzję Urzędu Miasta P. - Wydział Komunikacji z dnia [...] r. Zgodnie z art. 52 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, (taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie), skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu, w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący, mimo pouczenia o konieczności uwzględnienia treści art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wezwał organu, przed wniesieniem skargi, do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. /-/ E.Makosz-Frymus KP