IV SA/Po 247/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt ojca w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] marca 2022 r. E. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt ojca w domu pomocy społecznej. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wskazano, że nie jest w stanie przekazywać więcej, niż [...] zł miesięcznie. Wskazała, że wykonanie decyzji w całości spowoduje, że z dnia na dzień zostanie pozbawiona znacznej części środków do niezbędnej egzystencji i by przetrwać będzie potrzebowała pomocy innych osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Celem przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrony tymczasowej jest uchronienie strony skarżącej przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez sąd (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2019 r., sygn. akt IV SA/Po [...]). Wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc zastosowanie ochrony tymczasowej, nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Użyte przez ustawodawcę w powołanym przepisie nieostre pojęcia – "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" wymagają konkretyzacji na tle określonego stanu faktycznego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt II FZ 638/18, dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej powoływana jako CBOSA). To zatem treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu decydować będzie o jego zasadności. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie sądowym stanowiskiem, ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody - i to o znacznych rozmiarach - lub powstania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien wobec tego zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym i okoliczności pozwalające na przyjęcie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2021 r., IV SA/Wr [...], CBOSA). Odnosząc przedstawione uwagi do stanu faktycznego sprawy należy podnieść, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał uzasadnienia w stopniu na tyle konkretnym i szczegółowym, który dawałby Sądowi podstawę do jego uwzględnienia. Sama redakcja zgłoszonego wniosku, wskazująca na to, że strona żąda wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, której skutki będą trudne do odwrócenia ma charakter argumentacji bardzo ogólnej i nie odnoszącej się do konkretnych, realnych a przy tym negatywnych następstw w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., jakie mogą wystąpić w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, jeszcze przed sądową kontrolą jej legalności. Takiego zagrożenia Sąd nie dostrzegł również podczas analizy akt administracyjnych sprawy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł. Po zapłaceniu kwoty określonej w decyzji w wysokości [...] zł, zostanie jej [...] zł. W ocenie Sądu nie sposób uznać, że w niniejszej sytuacji mogą wystąpić trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej. Wymaga w tym miejscu odnotowania, że samo odwołanie się przez wnioskodawcę do ogólnych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie można traktować jako wyczerpującego uzasadnienia wniosku. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania przez wnioskodawcę konkretnych okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II OSK 2686/18, LEX nr 2579378 ). Jak trafnie akcentuje się w orzecznictwie sądowym (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt I GSK 1321/20, CBOSA), aby wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Końcowo już tylko należy zwrócić uwagę, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest orzeczeniem wpadkowym w toku postępowania sądowego, co oznacza, że nie ma ono związku z merytoryczną oceną zasadności zarzutów skargi, których na tym etapie Sąd nie bada. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w postanowieniu z dnia [...] listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Gl [...]), celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi, a nie ocena legalności decyzji. Z tych wszystkich powodów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił uwzględnienia wniosku, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.