IV SA/Po 277/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Zakładu Rolniczo-Przemysłowego "[...]" SA z siedzibą w Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Zakładu Rolniczo-Przemysłowego "[...]" SA z siedzibą w Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie opłaty podwyższonej za wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Zakład Rolniczo-Przemysłowy [...]" SA z siedzibą w Ś. reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], wymierzającą Skarżącemu opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w I półroczu 2009 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, wskazując na okoliczności faktyczne i prawne występujące w sprawie. Zdaniem Skarżącego, wydanie przez WSA wyroku o sygn. akt IV SA/Po 1065/10, który zapadł w identycznym stanie prawnym i faktycznym, świadczy o zasadności podniesionego zarzutu niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji SKO. Skarżący zwrócił również uwagę, że w przedmiocie opłaty podwyższonej, łącznie za okresy od 2008 do 2010 r. wydano sześć decyzji administracyjnych, będących przedmiotem skarg do sądu administracyjnego, których łączna wartość wynosi [...] zł. Obowiązek wykonania wszystkich decyzji administracyjnych spowoduje poważne obciążenie finansowe dla Skarżącego, uniemożliwiając podejmowanie dalszych działań inwestycyjno-rozwojowych związanych z prowadzoną działalnością. Powstałe w ten sposób następstwa w postaci zahamowania dalszego rozwoju i zwiększenia poziomu zobowiązań mogą okazać się trudne do odwrócenia. Konieczność zapłaty tak wysokich kwot opłaty podwyższonej może wpłynąć negatywnie na płynność finansową Skarżącego. Poza tym, ponoszenie tak wysokich sankcji o charakterze represyjnym w sytuacji, gdy Skarżący dopełnił wszelkich starań i obowiązków w kwestii uzyskania wymaganego pozwolenia zintegrowanego nie jest czymkolwiek uzasadnione. W piśmie z dnia 26 kwietnia 2012 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 17 kwietnia 2012 r., Skarżący wskazał, że znajduje się obecnie w trudnej sytuacji finansowej. Pierwszy kwartał 2012 r. zakończył się dlań ujemnym wynikiem finansowym w wysokości [...] zł straty netto. Funkcjonowanie Skarżącego w znacznej mierze finansowane jest ze źródeł zewnętrznych, w tym kredytów i pożyczek w łącznej wysokości ok. [...] mln zł. Skarżący nie dysponuje środkami pozwalającymi na uregulowanie kwot wynikających z decyzji wydanych w przedmiocie podwyższonych opłat za korzystanie ze środowiska. Na bieżącą sytuację finansową Skarżącego wpływa nadto łączna kwota zobowiązań krótkoterminowych wynosząca ok. [...] mln zł. Stało się to przyczyną wstrzymania wszelkich działań inwestycyjnych zaplanowanych na I półrocze 2012 r. o łącznej wysokości [...] mln zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 228-229 uw. 12). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne następstwa, które raz zaistniałe powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011 r., s. 438 uw. 28 i przywołane tam orzecznictwo). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.8.2009 r., I OZ 779/09, Lex nr 552417). To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak by przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za udzieleniem ochrony tymczasowej przemawia m. in. fakt znacznego utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, mogący spowodować konieczność likwidacji przedsiębiorstwa (postanowienie NSA z: 11.01.2012 r., I GSK 1703/11, Lex nr 1107453; 19.01.2012 r., I GSK 1473/11, Lex nr 1108662), znaczna wysokość wymierzonej spółce kary pieniężnej oraz możliwość utraty przez nią płynności finansowej (postanowienie NSA z 24.11.2011 r., II OSK 1045/11, Lex nr 1070326). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przemawia niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wiążących się z obowiązkiem uiszczenia przez Skarżącego łącznej kwoty [...] zł tytułem kar administracyjnych. Sądowi bowiem z urzędu wiadomym jest, że Skarżący został zobowiązany nie tylko do uiszczenia kary opiewającej na kwotę [...] zł, lecz również opłat podwyższonych za korzystanie ze środowiska w pięciu innych sprawach, których łączna suma opiewa na wyżej wskazaną kwotę (po sprostowaniu - k. 43 akt). Obowiązek jednoczesnej zapłaty tak wysokiej kwoty stanowiłby istotny uszczerbek finansowy w funkcjonowaniu Skarżącego, powodując negatywne następstwa dla Jego płynności finansowej, a tym samym prowadzonej działalności gospodarczej. Przesłanka trudnych do odwrócenia skutków została nadto uwiarygodniona przez Skarżącego przez przedstawienie danych liczbowych dotyczących Jego sytuacji finansowej, z których wynika, że w I kwartale 2012 r. poniósł On stratę w kwocie [...] zł (k. 55 akt). Skarżący z tytułu prowadzonej działalności, zgodnie z twierdzeniami przedstawionymi w piśmie z dnia 25 kwietnia 2012 r., wobec dostawców jest dłużnikiem na kwotę [...] mln zł, z tytułu kredytów i pożyczek w łącznej wysokości [...] mln zł, z tytułu umów leasingu – [...]mln zł (k. 56 akt). Z przedstawionych kwot, którymi operuje Skarżący, wynika, że przeznaczenie w dniu dzisiejszym dodatkowo [...] zł tytułem uiszczenia kar pieniężnych, mogłoby podważyć Jego stabilność finansową. Jednocześnie Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę ubocznie wskazuje na to, że podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 25.10.2011 r., II OZ 1019/11, Lex nr 1070430), zgodnie z którym celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącego w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej nie dokonywał kontroli zgodności z prawem decyzji z 16 stycznia 2012 r. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji. MZ