IV SA/Po 29/07

PostanowienieWSA w Poznaniu2007-07-26

Skład orzekający: Bożena Popowska, Maciej Dybowski, Izabela Kucznerowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprawa dotycząca naruszenia posiadania służebności przejazdu i przechodu podlega kognicji sądu administracyjnego, czy też drogi sądowej cywilnej?
Ratio decidendi
Spory wynikające z naruszenia ustanowionej służebności przejazdu i przechodu należą do wyłącznej kompetencji sądów powszechnych na podstawie art. 344 Kodeksu cywilnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania tego typu spraw, a skarga w tym przedmiocie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Stron skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji zakazującej naruszania posiadania służebności przejazdu i przechodu. Organ administracji argumentował, że spory dotyczące służebności należą do kompetencji sądów powszechnych. Sąd administracyjny rozpoznał skargę i postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie WSA Maciej Dybowski As. sąd. Izabela Kucznerowicz(spr.) Protokolant sekr. sąd. Marta Kmieciak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 lipca 2007 r. sprawy ze skargi B. i K.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie służebności przejazdu i przechodu postanawia: odrzucić skargę /-/ I. Kucznerowicz /-/ B. Popowska /-/ M. Dybowski Sygn. IV SA/Po 29/07 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] października 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 kpa utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy M. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania decyzji zakazującej P. i I.Z. naruszania posiadania służebności przejazdu i przechodu na działce o nr [...]usytuowanej przy ulicy [...].w M. Na powyższą decyzje skargę złożyli B. i K.H. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu ustanowienie służebności gruntowej w postaci prawa przejazdu i przechodu, jak i spory wynikające z naruszenia ustanowionego prawa należą się wyłącznie do kompetencji sądów powszechnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Artykuł 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. określa zakres działania sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3 cytowanego wyżej przepisu stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. B. i K. H. domagali się wydania decyzji zakazującej P. i I. Z. naruszania posiadania służebności przejazdu i przechodu na działce o nr [...]przy ulicy [...]w M. Właściwą drogą do rozpatrzenia tego wniosku jest wyłącznie droga sądowa i tryb postępowania określony w art. 344 kodeksu cywilnego. Przepis ten stanowi, że przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie strony poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba, że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem. Sądową kontrolą wynikającą z art. 344 § 1 kc objęte jest każde posiadanie, o ile jego naruszenie nastąpiło sposób samowolny. Nie jest dopuszczalne wydanie decyzji administracyjnej rozstrzygającej merytorycznie sprawę podlegającej drodze sądowej. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z tym Sąd na podstawie wyżej cytowanego przepisu orzekł jak w sentencji. /-/I.Kucznerowicz /-/B.Popowska /-/M.Dybowski KP

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło