IV SA/Po 295/11
WyrokWSA w Poznaniu2011-09-07
Skład orzekający: Donata Starosta, Izabela Bąk-Marciniak, Anna Jarosz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wiata o powierzchni zabudowy przekraczającej 25 m2, wzniesiona bez wymaganego pozwolenia na budowę, podlega nakazowi rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, nawet jeśli później nastąpiła sprzedaż nieruchomości lub wydano decyzję Wojewody uchylającą sprzeciw od zgłoszenia budowy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wiata o powierzchni zabudowy przekraczającej 25 m2, wzniesiona bez wymaganego pozwolenia na budowę, stanowi samowolę budowlaną podlegającą nakazowi rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego. Sprzedaż nieruchomości lub późniejsze decyzje administracyjne, takie jak uchylenie sprzeciwu od zgłoszenia budowy, nie sanują takiej samowoli, jeśli nie zostały spełnione warunki legalizacyjne określone w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego (zgodność z planowaniem przestrzennym i brak naruszeń technicznych).Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę wiaty wzniesionej przez P.P.H.U. "A" sp. z o.o. na nieruchomości w N. W. bez wymaganego pozwolenia na budowę, gdyż jej powierzchnia przekraczała 25 m2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i proceduralnego. Skarżąca podnosiła m.in. błędne zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego oraz nieprawidłowości w postępowaniu dowodowym.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Anna Jarosz Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 września 2011 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "A" sp. z o.o. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę WSA/wyr.1-sentencja wyroku
Decyzją z dnia [...] października 2010 r.. nr [...], znak [...] (dalej decyzja z dnia [...] października 2010 r.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sz. (dalej PINB albo organ I instancji) działając na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm., dalej pb, obecnie t.j. Dz. U. 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) nakazał inwestorowi P.P.H.U. "A" Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w N. W. (dalej zwana inwestorem, odwołującą albo skarżącą), rozbiórkę wiaty wzniesionej na nieruchomości przy ul. [...] w N. W., gmina W., działka nr ewid. [...].
W uzasadnieniu PINB wskazał, że jego pracownicy dnia [...] września 2008 r. przeprowadzili oględziny na nieruchomości położonej przy ul. [...] w N. W., stanowiącej własność Z. H., który aktem notarialnym z dnia [...] stycznia 2004 r., nr rep. A [...], ustanowił bezpłatne i nieograniczone czasowo użytkowanie nieruchomości na rzecz inwestora. Ustalono wówczas, że na wskazanej nieruchomości posadowiona została wiata o wymiarach w osiach słupów 6,40 x 7,45 m i wysokości 3,65÷3,85 m, konstrukcji stalowej, wzniesionej w marcu 2008 r. oraz kabina lakiernicza typu [...] o wymiarach zewnętrznych kontenera: 4,0 x 7,0 m + 1,45 x 2,70 m i wysokości 3,43 m (pod wybudowaną wcześniej wiatą), wzniesiona w marcu-kwietniu 2008 r. Obiekty usytuowane zostały w narożniku działki w odległościach od ogrodzenia działki (w granicy działki): 0,30 m w przypadku wiaty oraz 0,75 m i 0,85 m w przypadku kabiny lakierniczej. Oba obiekty powstały w warunkach samowoli budowlanej.
PINB zdecydował o rozdzieleniu postępowania na dwa niezależne. Postępowanie dotyczące samowolnie wzniesionej wiaty prowadzone jest pod nr [...].
Z uwagi na rozmiary wyżej wskazanej wiaty, jej posadowienie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje zaistnieniem przesłanek przewidzianych w art. 48 pb, dlatego też PINB postanowieniem [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie wiaty i nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia zaświadczenia o zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu oraz - w przypadku uzyskania pozytywnej decyzji - przedstawienia dokumentów wymaganych przy składaniu wniosku o pozwolenie na budowę. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r., [...] z dnia [...] lutego 2009 r. postanowił rozpatrzyć negatywnie wniosek inwestora z dnia [...] stycznia 2009 r. i odmówił przedłużenia terminu do wykonania obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej WWINB) postanowieniem [...] z dnia [...] maja 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Wobec niewypełnienia przez inwestora obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r., jedynym właściwym rozstrzygnięciem w prowadzonym postępowaniu było orzeczenie przez PINB rozbiórki wiaty - na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 pb.
W odwołaniu od powyższej decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. P.P.H.U. "A" Sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji z dnia [...] października 2010 r. w całości (omyłkowo wskazując na dzień jej wydania – [...] listopada 2010 r.) i o umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zaskarżonej decyzji odwołująca zarzuciła:
naruszenie przepisów prawa materialnego to jest art. 48 i nast. pb przez błędne przyjęcie, że wiata mieści się w zakresie wskazanego przepisu.
obrazę art. 7 kpa przez niezupełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, czym spowodowało to naruszenie słusznego interesu stron postępowania,
obrazę art. 77 kpa przez organ I instancji polegające na nie dochowaniu przez wyżej wskazany organ nadzoru budowlanego właściwej procedury postępowania administracyjnego skutkującej zaniechaniem przeprowadzenia postępowania dowodowego w całym zakresie,
obrazę art. 79 § 1 kpa przez nie dochowanie przepisanego prawem postępowania w kwestii przeprowadzania dowodu z oględzin na nieruchomości, która miała zostać objęta postępowaniem administracyjnym,
obrazę art. 107 kpa polegającego na brakach formalnych w wydanej przez PINB decyzji z dnia[...] października 2010 r.,
naruszenie przepisów procedury administracyjnej zawartej w art. 61 kpa, polegającej na nie zawiadomieniu stron postępowania o toczącym się postępowaniu administracyjnym.
Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] lutego 2011 r.) WWINB utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2010 r.
W uzasadnieniu WWINB wskazał, że wiata posadowiona na działce o nr [...] jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 pb. Nie odpowiada ona ani definicji budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 pb, ani nie jest ona obiektem małej architektury w rozumieniu art. 3 pkt 4 pb. Nie jest ona również obiektem tymczasowym w rozumieniu art. 3 pkt 5 pb.
PINB z uwagi na wybudowanie ww. wiaty bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, uruchomił procedurę legalizacyjną z art. 48 pb. Na jej budowę inwestor nie przedstawił bowiem wymaganego pozwoleniem na budowę. Nie wymaga pozwolenia na budowę jedynie budowa wiaty o łącznej powierzchni zabudowy do 25 m2 (art. 29 ust. 1 pkt 2 pb). Przedmiotowa wiata jest jednak wielkości [...]m2. WWINB podzielił ustalenia faktyczne PINB wskazując, że dla działki o nr ewid. 218/3 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ani nie wydano dla niej decyzji o warunkach zabudowy. Co prawda z akt sprawy organu I instancji wynika, że pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Z. H. złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...], jednakże nie na budowę wiaty, lecz na budowę budynku magazynu parterowego o powierzchni zabudowy 20x7, dach jednospadowy, kryty blachą, wysokość budynku 4m. Pozostaje to jednak bez znaczenia dla niniejszej sprawy.
Zatem wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy, PINB nie miał możliwości zbadania czy legalizacja pobudowanej wiaty jest możliwa. Organ ten postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. wstrzymał więc prowadzenie robót budowlanych przy budowie wiaty oraz nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia dokumentów wskazanych w art. 48 ust. 3 pb. Inwestor ich jednak nie przedstawił.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów zamieszczonych w odwołaniu, WWINB wyjaśnił, że w trakcie oględzin dnia [...] września 2008 r. odwołującą reprezentował jej prezes, który zgodnie z wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego jest uprawniony do jej reprezentowania. Nadto w czasie prowadzonego postępowania, zwłaszcza w trakcie wymiany korespondencji między organem a inwestorem, odwołująca kwestii tych nie negowała. Powodem wydania zaskarżonej decyzji jest wyłącznie niespełnienie przez inwestora obowiązku dostarczenia żądanych dokumentów, zawartego w postanowieniu z [...] grudnia 2008 r. Pamiętać bowiem należy, że legalizacja dokonanej samowoli budowlanej jest jedynie uprawnieniem, z którego inwestor w niniejszym przypadku nie skorzystał.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) z dnia [...] marca 2011 r. P.P.H.U. "A" Spółka z o.o. zakwestionowała decyzję z dnia [...] lutego 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2010 r. zarzucając im:
naruszenie przepisów prawa materialnego to jest art. 48 i nast. pb przez błędne przyjęcie przez organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego i powiatowego, że wiata mieści się w zakresie naruszonego przepisu.
naruszenie art. 7 kpa przez niezupełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, zarówno przez organ I i II instancji, czym spowodowało to naruszenie słusznego interesu stron postępowania w prawidłowym rozpoznaniu sprawy
naruszenie art. 77 kpa przez organ I stopnia polegające na nie dochowaniu przez PINB właściwej procedury postępowania administracyjnego skutkującej zaniechaniem przeprowadzenia postępowania dowodowego w całym zakresie.
naruszenie art. 79 § 1 kpa przez nie dochowanie przepisanego prawem postępowania w kwestii przeprowadzania dowodu z oględzin na nieruchomości, która miała zostać objęta postępowaniem administracyjnym.
naruszenie art. 80 kpa przez zaniechanie dogłębnej analizy całokształtu materiału dowodowego, co miało swój bezpośredni wpływ na ocenę sprawy przez organ II instancji i wydanie decyzji na podstawie art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego,
naruszenie art. 107 kpa polegającego na brakach formalnych w wydanej decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. przez PINB,
naruszenie przepisów procedury administracyjnej zawartej w art. 61 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa, polegającej na nie zawiadomieniu stron postępowania o toczącym się postępowaniu administracyjnym na etapie powiatowym.
Mając na uwadze powyższe uchybienia skarżąca wniosła o uchylenie decyzji WWINB oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji PINB w całości oraz umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych (k. 4-17 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], WWINB wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. (k. 26 akt sądowych).
Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. uczestnik postępowania R. S. zwrócił uwagę na uciążliwości dla mieszkańców związane z prowadzoną przez skarżącą działalnością gospodarczą bez wymaganych prawem zezwoleń. Uczestnik postępowania zwrócił nadto uwagę, że wyrokiem z dnia [...] listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 534/09, WSA oddalił skargę spółki na decyzję nakazującą rozbiórkę kabiny lakierniczej. Pomimo tego, że wyrok uprawomocnił się [...] lutego 2010 r., komora lakiernicza nadal jest użytkowana (k. 61-62 akt sądowych).
Pismem z dnia [...] maja 2011 r. skarżący zwrócił uwagę, że niniejsza sprawa dotyczy wiaty posadowionej na nieruchomości o nr ewid. [...], a nie kabiny lakierniczej typu [...]. Poza tym teren na którym prowadzi działalność skarżąca jest przeznaczony pod aktywizację gospodarczą z funkcją mieszkaniową, a nie jedynie funkcję mieszkaniową. Z uwagi na fakt, że skarżąca prowadzi legalnie zarejestrowaną działalność gospodarczą od ponad 7 lat na tej nieruchomości, a uczestnik postępowania wybudował dom ok. 3-4 lat temu, nie sposób ulec wrażeniu, że próbuje on doprowadzić skarżącą do upadku przez swoje uporczywe działania (k. 90-92 akt sądowych).
Podczas rozprawy odbywającej się dnia [...] lipca 2011 r. prezes zarządu skarżącej przedłożył kserokopię umowy sprzedaży nieruchomości obejmującej m. in. działkę gruntu nr [...], zawartą w formie aktu notarialnego dnia [...] kwietnia 2010 r. nr rep. [...] pomiędzy Z. H. a M. J. oraz K. J. (k. 112-115). Do akt sprawy przedłożona została również kserokopia decyzji Wojewody W. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], uchylającej decyzję Starosty Sz. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], wnoszącej sprzeciw w sprawie zgłoszenia przez skarżącą zamiaru budowy wiaty na działce o nr ewidencyjnym [...] w miejscowości N. W. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że decyzja Starosty została wydana po upływie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia. Upływ terminu na wniesienie sprzeciwu wyklucza możliwość merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a z upływem ostatniego dnia terminu zgłaszający nabywa uprawnienia do podjęcia robót budowlanych mających na celu realizację inwestycji. Odpowiednikiem zaś uprawnienia inwestora jest wygaśnięcie kompetencji organu administracji publicznej do wydania decyzji w przedmiocie sprzeciwu (k. 116-117 akt sądowych). Podczas rozprawy w dniu [...] lipca 2011 r. prezes zarządu skarżącej złożył nadto wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na przedłożenie powyższego aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz chęć ustanowienia pełnomocnika w sprawie. Sąd w drodze postanowienia oddalił wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania odraczając jednocześnie rozprawę z uwagi na złożone do akt sprawy dokumenty (k. 122-123 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Złożona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa).
Przedmiotem niniejszego postępowania była decyzja WWINB utrzymująca w mocy decyzję PINB, nakazującą skarżącej rozbiórkę wiaty posadowionej na działce o nr ewid. [...], gmina W. Wiata o wymiarach w osiach słupów 6,40 x 7,45 m i wysokości 3,65 ÷ 3,85 m, konstrukcji stalowej, znajduje się nad kabiną lakierniczą typu [...]. Obiekty te usytuowane są w narożniku działki, w odległościach 0,30 m od ogrodzenia w przypadku wiaty oraz 0,75 i 0,85 m w przypadku kabiny lakierniczej. Oba obiekty powstały w warunkach samowoli budowlanej. Wyrokiem z dnia [...] listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 534/09, WSA oddalił skargę na decyzję WWINB utrzymującą w mocy decyzję PINB nakładającą na skarżącą obowiązek rozbiórki kabiny lakierniczej. Orzeczenie to na skutek zaniechania wniesienia środka odwoławczego stało się prawomocne.
W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji trafnie przyjęły, że stalowa wiata wzniesiona przez skarżącą spółkę jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 pb. Stanowi ona jednocześnie obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. b pb. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 pb, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Organy obu instancji ustalając a contrario, że wiata wzniesiona przez skarżącą ma [...] m2 trafnie uznały, że na skarżącej spoczywał obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.
Stosownie do art. 48 ust. 1 pb, obiekt budowlany wzniesiony bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę podlega rozebraniu na podstawie decyzji wydanej przez właściwy organ administracji publicznej. W art. 48 ust. 2 pb ustawodawca dopuścił wszakże możliwość zalegalizowania samowoli budowlanej, jeżeli jest ona zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu i nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Obydwa powyższe warunki muszą zostać spełnione łącznie.
W rozpoznawanej sprawie organy administracji uznały, że dla działki skarżącej nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jak również nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], PINB działając na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 pb wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie wiaty, nakładając na skarżącą obowiązek przedstawienia zaświadczenia o zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W przypadku uzyskania pozytywnej decyzji na skarżącą został nałożony obowiązek przedstawienia dokumentów wymaganych przy składaniu wniosku o pozwolenie na budowę, tj. czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, wykonanych przez upoważniony do tego podmiot oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponieważ skarżąca nie przedstawiła w wyznaczonym terminie wyżej wskazanych dokumentów, PINB stosownie do art. 48 ust. 4 pb w zw. z art. 48 ust. 1 pb orzekł o rozbiórce wzniesionej na nieruchomości wiaty.
Odnosząc się do argumentów skarżącej sformułowanych w trakcie toczącego się postępowania, Sąd uznał je za niezasadne.
Po pierwsze w sprawie nie doszło do naruszenia art. 48 pb przez jego zastosowanie, skoro obejmuje on swoim zakresem normatywnym obiekty budowlane, w skład których w rozumieniu art. 3 pkt 1 pb wchodzą budowle. Poza tym z mocy art. 29 ust. 1 pkt 2 pb, stanowiącym expressis verbis o wiatach o powierzchni zabudowy do 25 m2 wynika, że wzniesienie przez skarżącą wiaty powyżej wskazanej powierzchni wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
Po drugie, w sprawie nie został naruszony przez organy administracji art. 7 oraz 77 kpa. Zarówno ówczesny właściciel nieruchomości, jak i prezes zarządu skarżącej brali czynny udział w mających miejsce dnia [...] września 2008 r. oględzinach nieruchomości położonej w N. W. przy ul. [...]. Natomiast samej skarżącej jako stronie postępowania administracyjnego został zapewniony czynny w nim udział przez umożliwienie dostępu do jego akt oraz zawiadamianie o wszystkich czynnościach decyzyjnych mających wpływ na jego przebieg. Należy przy tym podkreślić, że M. J. to jedyny członek zarządu skarżącej. Zgodnie z oznaczeniem sposobu reprezentacji skarżącej w załączonym do skargi odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego, dopiero w przypadku powołania zarządu wieloosobowego spółkę reprezentuje dwóch członków zarządu albo jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Skarżąca natomiast ani w trakcie postępowania administracyjnego, ani też sądowego nie wykazała, jakoby powyżej wskazany sposób jej reprezentacji w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego był inny, aniżeli aktualny.
Po trzecie, organy obu instancji trafnie przyjęły, że dla działki skarżącej nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani też nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. W tym kontekście dla oceny legalności wydanych decyzji nie ma znaczenia fakt sprzedaży przez Z. H. nieruchomości na której posadowiona została wiata M. J. oraz P. J. ani też wydanie przez Wojewodę W. decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nowi właściciele nieruchomości mogliby w trakcie toczącego się postępowania sądowego, stosownie do art. 33 § 2 ppsa zgłosić w nim swój udział, wykazując swój interes prawny w sprawie. Natomiast brak skutecznego złożenia sprzeciwu przez Starostę Sz. od zgłoszenia przez skarżącą zamiaru budowy wiaty na działce o nr ewid. [...] w żaden sposób nie przesądza, że wzniesiona na tej nieruchomości wiata, uznana trafnie za samowolę budowlaną, staje się budowlą posadowioną zgodnie z przepisami prawa. Tak samo jak ostateczna decyzja o warunkach zabudowy, wydana po uzyskaniu ostatecznego nakazu rozbiórki nie może sanować dokonanej samowoli budowlanej (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Po 563/07, lex nr 485820), tak samo brak skutecznego złożenia sprzeciwu od zamiaru wzniesienia wiaty nie legalizuje istniejącej już wiaty, na wybudowanie której niezbędne było uzyskanie pozwolenia na budowę.
Po czwarte, dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy nie miało znaczenia przeprowadzenie przez PINB oględzin nieruchomości położonej przy ul. [...] w trybie przepisów kpa, zamiast w trybie art. 81 ust. 4 pb. Wprawdzie czynności kontrolne przewidziane w art. 81 ust. 4 pb nie są tożsame z czynnością procesową przewidzianą w art. 79 kpa, tym niemniej uchybienie natury procesowej nie miało wpływu na istotę rozstrzygnięcia sprawy.
Po piąte, za niezasadny należało ocenić zarzut naruszenia przez organy obu instancji art. 107 kpa. Zarówno PINB, jak i WWINB w sposób szczegółowy powołały podstawę prawną podjętych decyzji, jak również uzasadnienie odnoszące się do kwestii prawnych oraz faktycznych podjętego w sprawie rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło