IV SA/Po 299/12
PostanowienieWSA w Poznaniu2012-04-24
Skład orzekający: Bożena Popowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu, wydane w trybie art. 37 KPA, jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie wydane w trybie art. 37 KPA, które ma charakter incydentalny i nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, jest niedopuszczalna. Ponadto, postanowienie wydane w wyniku zażalenia na bezczynność nie jest postanowieniem, na które służy dalsze zażalenie. W związku z tym, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
R.P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2012r., które uznało za nieuzasadnione zażalenie strony na bezczynność organu. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi R.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu postanawia odrzucić skargę
R.P. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu.
Uznając, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wydane w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt: Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.), wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie kończy postępowania, lecz ma charakter incydentalny i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (zob. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 5 czerwca 2009r. sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, Lex nr 504035). Ponadto postanowienie wydane w wyniku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie. Oznacza to, iż skarga na postanowienie w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (zob. postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2011r. sygn. akt I OSK 1014/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl )
Mając na uwadze powyższe, uznając skargę za niedopuszczalną, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 §3 orzeczono jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło