IV SA/Po 327/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Radzicka WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 lutego 2009 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 06 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, oddala skargę /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/P.Miładowski /-/G.Radzicka Decyzją nr [...] z 14 maja 2007r., Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie działający z upoważnienia Prezydenta Miasta, po rozpoznaniu wniosku skarżącego K. K., nie przyznał mu pomocy finansowej w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu akcesoriów rowerowych w kwocie 433 zł za 2005r., innych akcesoriów rowerowych w kwocie 5 zł, paliwa w kwocie 16,13 zł oraz zakupu nasion, plecaka i biletu na koncert. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z 25 lutego 2008r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 2 kwietnia 2008r. skarżący ponownie wniósł odwołanie od decyzji z dnia 14 maja 2007r. Wobec tego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z 6 czerwca 2008r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) orzekło o umorzeniu postępowania, wskazując w uzasadnieniu, że odwołanie z dnia 2 kwietnia 2008r. (omyłkowo określone datą 18 września 2008r.) jest ponownym odwołaniem w sprawie, ponieważ skarżący składał już odwołanie od decyzji z 14 maja 2007r. i zostało ono rozpoznane decyzją nr [...] z 25 lutego 2008r. Stąd też postępowanie zainicjowane odwołaniem z dnia 2 kwietnia 2008 r. jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. Do skargi na decyzję nr [...] z 6 czerwca 2008r. skarżący załączył plik załączników nie związanych ze sprawą. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art.1 §1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. organ odwoławczy, jeśli zaistnieją ku temu przesłanki wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. W myśl zaś art. 105 § 1 gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Skarżący domagał się pomocy finansowej w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu akcesoriów rowerowych w kwocie 433 zł za 2005r., innych akcesoriów rowerowych w kwocie 5 zł, paliwa w kwocie 16,13 zł oraz zakupu nasion, plecaka i biletu na koncert. Odwołanie skarżącego od decyzji organu I nr [...] z 14 maja 2007r. odmawiającej przyznania wnioskowanej pomocy, było przedmiotem rozpatrzenia organu II instancji w decyzji nr [...] z 25 lutego 2008r. Pismo z dnia 2 kwietnia 2008r. roku jest zatem kolejnym odwołaniem skarżącego od tej samej decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ II instancji słusznie zatem umorzył postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzja organu administracji państwowej, rozstrzygająca ponownie sprawę wcześniej rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną tegoż organu, a nie stanowiąca o uchyleniu tej pierwotnej decyzji na podstawie odpowiednich przepisów k.p.a., jest dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa (wyrok NSA z 26 maja 1981 roku sygn. SA 895/81, ONSA 1/81/47). W istniejącej w sprawie, zachodziła pierwotna i trwała bezprzedmiotowość postępowania, skutkująca koniecznością jego umorzenia (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kpa. Komentarz" CH. Beck 2006 s. 489 nb 5; s. 746 - 747 nb 37, 38). Dla stwierdzenia czy rozstrzygana sprawa została już uprzednio załatwiona inną decyzją ostateczną, kluczowe znaczenie ma stwierdzenie tożsamości obu spraw. Należy stwierdzić, że organ II instancji prawidłowo uznał, że odwołanie z 2 kwietnia 2008r. dotyczy tego samego organu, tej samej decyzji, tego samego przedmiotu, w tym samym stanie faktycznym – a zatem w istocie jest tożsame z pierwszym odwołaniem w sprawie. W zaistniałych okolicznościach Kolegium nie mogło zgodnie z obowiązującym prawem orzec odmiennie aniżeli to uczyniło, z uwagi na brzmienie art. 156 §1 pkt 3 kpa, w związku z art. 105 §1 kpa. W przeciwnym razie wydałoby decyzję dotkniętą wadą nieważności. Słusznie zatem organ umorzył postępowanie w sprawie uznając je za bezprzedmiotowe. W świetle ustaleń doktryny oraz orzecznictwa sądowoadministracyjnego przedmiot postępowania administracyjnego istnieje, jeśli zostaną spełnione określone warunki, w szczególności jeśli nie zostało w sprawie podjęte ostateczne rozstrzygnięcie. Sprawa administracyjna musi mieć bowiem charakter "otwarty" w tym znaczeniu, że nie może być rozstrzygnięta orzeczeniem ostatecznym (res iudicata). W konsekwencji tak długo, jak długo orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe. Dopiero eliminacja z obrotu prawnego w stosownym, prawem przewidzianym trybie takiego rozstrzygnięcia otworzyłaby możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy (por. Komentarz do art. 105 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), [w:] G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I i II, Zakamycze, 2005 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2000 r., I SA/Ka 2247/98, niepubl.). To zaś w niniejszej sprawie nie miało miejsca, stąd jedynym zgodnym z prawem rozstrzygnięciem było umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 151 p.p.s.a. E. Kręcichwost-Durchowska Paweł Miładowski G. Radzicka