IV SA/Po 336/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie odpadów postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji [...] S.A. reprezentowany przez adwokat L.B.-M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] nakazującą posiadaczowi odpadów, bankowi [...] S.A. usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania z terenu nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...], [...] w Cz. przy ul K. – S. Skarżący w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wnioskodawca wskazał na fakt, iż wykonanie decyzji przed jej uprawomocnieniem się doprowadziłoby do wyrządzenia znacznej szkody. Przedmiotową decyzją nakazano bowiem usunięcie dokonanego na posesji należącej do [...] S.A. wyrównania i utwardzenia nawierzchni działki sąsiadującej z oddziałem Banku, uznając, iż użyty do utwardzenia gruz, jest odpadem i jest na tej działce składowany. Usunięcie go łączy się ze znacznymi kosztami i dużym zakresem prac do wykonania. Mając na względzie fakt, iż organ nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów skargi, skarżący uznał, iż skarga jest w pełni zasadna co oznacza, iż zmuszanie do ponoszenia znacznych kosztów na wykonanie nieprawomocnej decyzji narazi bank na znaczną szkodę i doprowadzi do ponownej degradacji terenu i zalewania i zapychania studzienek kanalizacji deszczowej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał istnienie żadnej z w/w przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Subiektywne przekonanie skarżącego o wadliwości wydanej decyzji nie uzasadnia bowiem udzielania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania jej wykonania. Ponadto wskazać należy, iż wykonanie zaskarżonej decyzji polegać ma na zawarciu umowy z przedsiębiorcą posiadającym odpowiednie zezwolenie na usunięciu odpadów i transport do miejsca składowania lub unieszkodliwienia odpadów. Taki sposób wykonania pozwala w przypadku uchylenia decyzji na odzyskanie od organu kosztów poniesionych w związku wykonaniem nieprawomocnej decyzji. Odnosząc się do argumentacji wnioskodawcy dotyczącej degradacji terenu oraz zalewania i zapychania studzienek kanalizacji deszczowej, stwierdzić należy, iż wnioskodawca poza stwierdzeniem zagrożenia wynikającego z wykonania zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie uprawdopodobnił wystąpienia negatywnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Uwzględniając zasadę, iż obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji (zob. postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, POP 2009/2/143), Sąd na podstawie art. 61 § 3 i §5 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia ja