IV SA/Po 344/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata E.D.-M. z dnia 28 września 2012r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia odmówić przyznania kosztów zastępstwa prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 22 maja 2012r. wydał postanowienie odrzucające skargę M.P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2008r. sygn. akt IV SA/Po 159/08. Adwokat E.D.-M. będąc pełnomocnikiem skarżącego ustanowionym na mocy postanowienia z dnia 14 sierpnia 2012r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, poinformowała iż nie widzi podstaw do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Pełnomocnik wniosła również o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zauważyć należy jednak, iż wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego za opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej złożony przez wyznaczonego w sprawie adwokata nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co w oczywisty sposób narusza dyspozycję §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Oświadczenie o jakim mowa wyżej jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia każdego wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa). Powyższe oznacza, iż wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego złożony przez adwokat E.D.-M. należy uznać za nieuzasadniony (por. post. SN z 14 października 1998r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ppsa, postanowiono jak w sentencji.